Papir - 7 (2022)

Wederom een fantastisch album van deze Denen ,alleen veel rustiger ,vliegt nergens de bocht uit ! Heerlijke trip met hoofdtelefoon ...

Goed album. Ook weer 4 tracks toe kunnen voegen aan mijn eigen zomer /relax playlist.

Prachtige, verstilde plaat van Papir, een band die ik voorheen enkel - en dan slechts van ver - van naam kende. Als ik de comment van weegbr hierboven lees, zou eerder werk van Papir wat onstuimiger klinken hier en daar? Uiteindelijk mag dat wel, want dat ontbreekt hier wel, en hoewel de eerste luisterbeurt best indruk maakt, weet ik niet of dat ook zo blijft na een paar keer luisteren. Ik heb 'm nu zelfs niet over de hoofdtelefoon geluisterd, dus dat kan nog een extra meerwaarde vormen.

Een ondergesneeuwd, onherbergzaam boslandschap dringt zich op in mijn geest tijdens het luisteren, en de rustgevende, meditatieve klanken nodigen uit om de ogen te sluiten en een fraaie wandeling door dat bos te maken.

Best mooi dit, niet origineel maar wel goed gedaan, doet me denken aan Yawning Sons of de ambient van Offthesky

Voor liefhebbers van deze verstilde stijl zijn dit ook wel aanraders.

Yawning Sons - Ceremony to the Sunset (2009) - MusicMeter.nl
Offthesky - The Beautiful Nowhere (2011) - MusicMeter.nl
A Small, Good Thing - Slim Westerns (1994) - MusicMeter.nl

Ik krijg hier een beetje een Hammock gevoel bij, of Balmorhea. Misschien een wat gemakkelijke vergelijking, maar het zorgt voor eenzelfde gemoedstoestand: even wegdromen van alles.
Ergens is dat wel een beetje saai, maar het is hoeft niet altijd onstuimig of prikkelend. Dit soort albums weten op een andere manier onder de huid te kruipen, en dat is goed.

Jaaaaren geleden Papir gezien op psychedelisch muziekfestival in Helmond. Was de eerste kennismaking. De energie en bevlogenheid waren echt te gek. Ik kocht meteen de reeds uitgebrachte cd’s en wat vinyl. Studio was het nét iets minder enerverend, maar nog steeds genieten. Van de soms lange en hevige trips is niets meer over. Dit klinkt als een warm muzikaal tapijt, maar van spanning geen sprake. Meer achtergrondmuziek voor een …..-sessie. Het klinkt gelikt en daardoor spreekt het ongetwijfeld wat meer mensen aan. Maar als je het vroegere materiaal niet kent; duik dan eens in Stundum en Papir II en III. Daar hoor je veel van wat ik hier mis. Toch voorlopig een 3,5 voor de productie en warmte. Meer gaat het zéker niet worden.

Net nog eens geluisterd, en het is toch wel een heerlijk rustgevend geheel, deze plaat van Papir. Van spanning is niet zo erg veel sprake, van intensiteit daarentegen wel, vind ik, zij het onder de oppervlakte. De sfeer die gecreëerd wordt maakt ook veel goed, je raakt er een beetje van in trance. De tip die hierboven beschreven staat, ga ik wel van harte nemen, want nu ben ik uiteraard benieuwd naar ouder werk van de band.

4 sterren

Inderdaad een wat meer 'laid back' plaat van deze Denen. Ooit op Roadburn gezien (ook de Papermoon sessions samen met Electric Moon!) en ik was op slag om.

Het kenmerkende Papir geluid herken je direct: Soms wat weemoedig, maar altijd doordrongen van een soort hoop. Een welhaast 'uplifting' geluid. En dat maakt hun muziek voor mij zo mooi.

De lange nummers hebben ook nog steeds hun kenmerkende Papir opbouw, alleen vliegt het nergens uit de bocht zoals hierboven ook werd gezegd. Niet erg: Als ik dat wil zet ik wel wat andere platen van ze op.

Voorlopig een solide 4*