Lady Wray - Piece of Me (2022)

Misschien werd Nicole Wray te vroeg ontdekt. Vijftien jaar was ze toen in haar eigen woonkamer auditeerde voor Missy Elliott, zelf toen overigens ook pas drieëntwintig. Elliott herkende haar grote vocale kwaliteiten en gaf haar meteen een platencontract.

In 1998 verscheen onder haar eigen naam haar debuutalbum Make It Hot. Het titelnummer, een duet met Missy Elliott, leverde haar een gouden plaat op. In die tijd was ze nog erg onzeker en vond ze het niet prettig teksten te zingen, die niet door haar geschreven waren.

Haar tweede soloalbum Queen Alone, de titel is een knipoog naar het gelijknamige album van Carla Thomas, verscheen pas in 2016. In de tussentijd was er veel veranderd in haar leven, getrouwd, moeder geworden en levend voor haarzelf en haar gezin. Een album waarop ze in zee gaat met producer Leon Michels, een uitstekende keuze.

Die samenwerking wordt nog succesvoller gecontinueerd op haar nieuwste album Piece of Me. Het geluid is nog wat moderner geworden, nog steeds vormt R&B, met een stevige dosis soul de basis, maar de hiphop invloeden zijn toegenomen evenals de aanstekelijkheid van haar songs. Ook worden deze keer haar vocale kwaliteiten nog optimaler gebruikt. Tevens zijn de teksten nog persoonlijker geworden.

Het titelnummer verscheen reeds in 2019 succesvol op single en gaat over mensen in je leven die meer van je verlangen dan je van plan bent ze te willen geven. Het werd samen met b-kant Come On In ingezongen terwijl ze acht maanden zwanger was van haar dochter Melody, een belangrijke inspiratiebron voor haar. Het fraaie, wat afwijkende Melody, is een ode aan haar dochter, die erop te horen is. Onlangs verscheen het aanstekelijke Under the Sun op single.

Dankzij de uitmuntende productie van Michels worden de reeds uitstekende songs, naar een nog hoger niveau getild. Het over de ups en downs van het leven gaande Joy and Pain is trouwens geen cover van de bekende Maze klassieker, maar ook gewoon een eigen nummer. Een aantal nummers zijn reeds op haar Bandcamppagina te beluisteren.

Piece of Me is een bijzonder homogeen, verslavend en persoonlijk album van een zelfbewuste vrouw. Net als de voorganger reeds te bestellen in de webshop van De Konkurrent.

Goed soulalbum van mevrouw Wray. Come on in vind ik geweldig.

De cover stootte mij een beetje af eerlijk gezegd. Nu toch maar even goed gaan luisteren, lekker album!

Het is eigenlijk toch behoorlijk klote als je debuut voor een daverend succes zorgt. Iedere volgende plaat zal ongetwijfeld hiermee worden vergeleken en zal over het algemeen op minder bijval kunnen rekenen. Daar kan de Amerikaanse Lady Wray over meepraten toen zij op vijftien jarige leeftijd, opererend onder haar echte naam (Nicole Wray) met haar album Make It Hot hoog in de Amerikaanse hitlijsten belandde. Jong en naïef en mentaal nog lang niet bestand tegen het harde muziekwereldje verdween Wray even snel uit beeld als dat ze zich in 1998 met hulp van Missy Elliott presenteerde.

Een tweede kans die zij van Leon – Big Crown Records – Michels in 2016 kreeg pakte Wray met het album Queen Alone met beide handen aan. De liefde voor de muziek straalt van het label en de artiesten af en de liefde voor het label is bij de artiesten ook weer goed terug te horen. Zes jaar later draait de opvolger overuren in mijn cd-speler.

Piece Of Me toont een zangeres die met talent en de sterke emoties van een zelfstandige vrouw en jonge moeder bijzondere liedjes maakte in onzekere tijden. Ouder, wijzer en op de top van haar kunnen komt het voormalige wonderkind tot haar recht op een verleidelijk doorbraakalbum vol authentieke old-school soul, funk en rhythm en bluesmuziek.

Al bij de opener I Do word je gegrepen door de magie van het album. “Het geluid is heel relaxed. Ik wil liedjes over mijzelf schrijven waar mensen zich in kunnen vinden”, vertelde Wray over Piece of Me aan het Duitse blog MusicSpots . Hetgeen haar met volle overtuiging is gelukt.

Nicole Wray is weer terug met een nieuwe plaat. Het vorige (Queen Alone) vond ik niet slecht/niet goed. Dit album start met een vrij relaxte track. Helaas kent het daaropvolgende Through it All een wat irritante productie. Pieces of Me is fijn rustig en Come on In kabbelt wat voort. Under the Sun is dan juist weer erg vlak te noemen, waar je op Where Were You eindelijk haar vocale capaciteiten beter hoort. En ergens blijft dat ook bij dat nummer hangen. Beauty in Fire is rustig, bij Games People Play kan je een beetje meeknikken en Melody is kaal maar tegelijkertijd ook wat dun. Thank You juist weer te vlak en Joy & Pain mist de hoorbaar nodige pit. Afsluiter Stroms is een mooi rustig einde van een album waarin ik het gevoel heb dat ik toch iets mis. De mooie volle sound van haar stem op het nummer Where Were You hoor ik te weinig terug op andere nummers op dit album. Een soort gemiste kans.