Count Raven - The Sixth Storm (2021)

Van Count Raven weten we allemaal dat zij er waren toen Black Sabbath er niet (genoeg) was. Met een zanger die als twee druppels water op Ozzy (zonder fratsen) lijkt, de overbekende riffs en de bijbehorende grooves is de parallel met het klassieke Sabbathwerk zo duidelijk dat er geen complottheorie meer tegenop kan. Toch weten ze altijd wel weer een glimlach op mijn gezicht te toveren. Zo ook met deze laatste release die de titel The Sixth Storm draagt. De band weet een handvol leuke songs uit de mouw te schudden zoals het vlot openende Blood Pope, het sinistere The Ending en het machtige en lange The Nephilims. De ballade Heaven's Door vind ik wat moeilijk en vooral nietszeggend. Dat geldt trouwens ook voor de afsluitende zondagsserenade Goodbye. De epische uitschieter van dienst heet Baltic Storms. Fraai en meeslepend. Verder is dit gewoon een heel leuk Sabbathalbum dat Sabbath nooit maakte voor tussendoor.