Etan Huijs - Dreams in Multicolor (2022)
mijn stem
17 stemmen
2
DjFrankie (moderator)
geplaatst: 10 januari 2022, 14:38 uur
Weer een heel fijn country folk album van Etan en zijn band. Er wordt afgetrapt met fijn intro Octarine. Dan komt The Lake en dat is de maatstaf voor de rest van deze EP. 6 Fijne muziek, met violen, accordeon, cello, banjo en mandoline. Douwe Dijkstra zorgt weer voor prachtig art-work, Etan en zijn band doen de rest.
In de winter voor bij de open haard, in de zomer bij het kampvuur.
In de winter voor bij de open haard, in de zomer bij het kampvuur.
4
geplaatst: 14 januari 2022, 08:42 uur
Door zijn fraaie albums The Secret Us en The Monochrome Veil vergrootte Etan Huijs snel zijn populariteit. Helaas gooide Corona roet in het eten om veel live te gaan spelen. Etan besloot niet bij de pakken neer te gaan zitten en wilde een album met uitsluitend akoestische herbewerkingen van nummers van The Monochrome Veil op gaan nemen.
Gelukkig kreeg hij financiële steun van het Prins Bernhard Cultuurfonds en begonnen er weer wat nieuwe nummers uit zijn pen te vloeien. Die liedjes liggen duidelijk in het verlengde van de voorganger, dus Americana en folk doordrenkt met invloeden van muziek uit de jaren zeventig.
De korte, instrumentale opener Octarine schreef hij met vaste producer BJ Baartmans, die ook deze keer weer de nodige instrumenten ter hand neemt. The Lake laat meteen het vertrouwde geluid horen, met dank aan het zeer herkenbare vioolspel van Alex Akela, die hier tevens zorg draagt voor het warme accordeonspel.
Het meest hoopvolle nummer is Marigold Sun, “the old friend passing by” is hier de metafoor voor de reden voor het kiezen voor het muzikantenbestaan ; het brengen van je repertoire op de bühne.
Het hoogtepunt is voor mij Bobby, wat hij samen schreef met vaste begeleider Jori van Gemert. Het kan gezien worden als het vervolg op de murder ballad Josephine. Met name het door Jori gezongen slot is schitterend, waarop ze zichzelf begeleid op piano en waar verder alleen het sublieme cellospel te horen is van Renee van Wijnhoven (Clean Pete), thuis opgenomen door haar partner Anne Soldaat.
Het hele opnameproces werd gefilmd door Cissy van der Meer, beelden hiervan zullen te zien zijn in de bijbehorende video’s die uit zullen komen. Het fraaie album telt zes nummers met een speelduur van ruim 21 minuten. Het bijzonder fraaie artwork is weer van Douwe Dijkstra. Dreams in Multicolor zal op 20 januari met volledige band gepresenteerd worden in Schouwburg Cuyk.
Gelukkig kreeg hij financiële steun van het Prins Bernhard Cultuurfonds en begonnen er weer wat nieuwe nummers uit zijn pen te vloeien. Die liedjes liggen duidelijk in het verlengde van de voorganger, dus Americana en folk doordrenkt met invloeden van muziek uit de jaren zeventig.
De korte, instrumentale opener Octarine schreef hij met vaste producer BJ Baartmans, die ook deze keer weer de nodige instrumenten ter hand neemt. The Lake laat meteen het vertrouwde geluid horen, met dank aan het zeer herkenbare vioolspel van Alex Akela, die hier tevens zorg draagt voor het warme accordeonspel.
Het meest hoopvolle nummer is Marigold Sun, “the old friend passing by” is hier de metafoor voor de reden voor het kiezen voor het muzikantenbestaan ; het brengen van je repertoire op de bühne.
Het hoogtepunt is voor mij Bobby, wat hij samen schreef met vaste begeleider Jori van Gemert. Het kan gezien worden als het vervolg op de murder ballad Josephine. Met name het door Jori gezongen slot is schitterend, waarop ze zichzelf begeleid op piano en waar verder alleen het sublieme cellospel te horen is van Renee van Wijnhoven (Clean Pete), thuis opgenomen door haar partner Anne Soldaat.
Het hele opnameproces werd gefilmd door Cissy van der Meer, beelden hiervan zullen te zien zijn in de bijbehorende video’s die uit zullen komen. Het fraaie album telt zes nummers met een speelduur van ruim 21 minuten. Het bijzonder fraaie artwork is weer van Douwe Dijkstra. Dreams in Multicolor zal op 20 januari met volledige band gepresenteerd worden in Schouwburg Cuyk.
2
DjFrankie (moderator)
geplaatst: 15 januari 2022, 18:49 uur
Lura schreef:
Dreams in Multicolor zal op 20 januari met volledige band gepresenteerd worden in Schouwburg Cuyk.
Dreams in Multicolor zal op 20 januari met volledige band gepresenteerd worden in Schouwburg Cuyk.
Dat was de bedoeling maar wordt nu 21 december in Cuijk
3
geplaatst: 26 januari 2022, 12:07 uur
Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Etan Huijs - Dreams In Multicolor - dekrentenuitdepop.blogspot.com
Etan Huijs - Dreams In Multicolor
De Nederlandse muzikant Etan Huijs staat inmiddels al enkele jaren garant voor topkwaliteit, wat ook weer is te horen op het misschien wat korte maar wederom ijzersterke mini-album Dreams In Multicolor
Het zal niet meevallen om als muzikant het hoofd boven water te houden in deze vreemde tijden, maar Etan Huijs doet in ieder geval zijn uiterste best. Nog geen jaar na het prachtige The Monochrome Veil keert de muzikant uit Venray terug met een mini-album, Dreams In Multicolor. Wederom met BJ Baartmans achter de knoppen en flink wat instrumenten en met een aantal topmuzikanten, onder wie singer-songwriter Jori van Gemert, maakt Etan Huijs wederom indruk met zijn variant op de Amerikaanse rootsmuziek. Het klinkt allemaal prachtig en de songs zijn ook dit keer ijzersterk. In de VS wordt heel veel muziek gemaakt die minder is dan dit en maar heel weinig muziek die beter is.
De Nederlandse muzikant Etan Huijs maakte vorig jaar behoorlijk wat indruk met zijn derde album The Monochrome Veil, waarop hij invloeden uit de Amerikaanse rootsmuziek combineerde met een vleugje pop en rock en wat singer-songwriter invloeden uit de jaren 70. The Monochrome Veil was zeker geen toevalstreffer, want ook The Battle Of Everything uit 2016 en The Secret Us uit 2018 waren uitstekende albums, al vond ik het derde album van de muzikant uit Venray nog een paar klassen beter.
Net als zoveel andere muzikanten had Etan Huijs vanwege de aanhoudende pandemie vorig jaar alle tijd om nieuwe muziek op te nemen en daarom ligt er nog geen jaar na The Monochrome Veil alweer een nieuw album in de winkel. Een mini-album weliswaar, want Dreams In Multicolor bevat slechts vijf tracks en ruim 17 minuten muziek.
Nu prefereer ik zelf nog altijd het complete album boven losse tracks of slechts een handjevol tracks, het is inmiddels wat ‘old-school’ ik weet het, maar Dreams In Multicolor is te goed om te laten liggen. Ik kan me bovendien voorstellen dat het financieren van een mini-album in deze tijden al lastig genoeg is, maar gelukkig was er voor Etan Huijs een subsidie uit het Prins Bernhard Cultuurfonds.
Ook op Dreams In Multicolor is alles weer tot in de puntjes verzorgd. Dat begint bij het fraaie artwork, maar uiteindelijk draait natuurlijk alles om de muziek. Etan Huijs werkt ook dit keer samen met producer en multi-instrumentalist BJ Baartmans, die net als op The Monochrome Veil alles uit de kast trekt.
Ook van de partij is zangeres en songwriter Jori van Gemert, die ook dit keer tekent voor een prachtig duet en mooie achtergrondvocalen. Het zijn er niet heel veel, dus laat ik ook de andere muzikanten noemen, al is het maar omdat ook hun bijdragen prachtig zijn. Het betreft de akoestische gitaar van Kyle Janssen, de bas van Rens van Dijk, de cello van Renee Wijnhoven en de viool en accordeon van Alex Akela.
Dan de muziek. Dreams In Multicolor bevat zoals gezegd vijf songs en het zijn vijf pareltjes. De instrumentale openingstrack Octarine trekt onmiddellijk de aandacht met fraai snarenwerk en sfeervolle strijkers, maar het is slechts de opmaat naar het fraaie The Lake, waarin Etan Huijs zich wederom onderdompelt in de countryrock uit de jaren 70.
Het klinkt dankzij het ruime assortiment aan akoestische instrumenten en de hoofdrol voor de viool prachtig, maar ook de stem van Etan Huijs en de fraaie achtergrondzang van Jori van Gemert maken weer diepe indruk. The Lake zou niet hebben misstaan op menig klassieker uit de jaren 70 en dat is knap.
Er verschijnen in de VS momenteel stapels rootsalbums, maar zo mooi als Dreams In Multicolor klinken ze bijna geen van allen. Ook Marigold is, mede dankzij het fenomenale snarenwerk van BJ Baartmans, prachtig en laat horen dat Etan Huijs ook in een relatief sober ingekleurde song makkelijk overeind blijft.
Het bijna zeven minuten durende Bobby is wat mij betreft het hoogtepunt van het album. Dit vanwege de zeer fraaie instrumentatie met prachtig snarenwerk en fraaie celloklanken, maar vooral door de stemmen van Jori van Gemert en Etan Huijs, die elkaar wederom prachtig versterken.
Met Red Blue Yellow duiken we vervolgens nog even de country in en dan zit het er helaas alweer op. Het had van mij minstens twee maar ook best drie keer zo lang mogen duren, maar ook dit mini-album mag er weer zijn. Knappe prestatie weer van deze Nederlandse muzikant. Erwin Zijleman
De krenten uit de pop: Etan Huijs - Dreams In Multicolor - dekrentenuitdepop.blogspot.com
Etan Huijs - Dreams In Multicolor
De Nederlandse muzikant Etan Huijs staat inmiddels al enkele jaren garant voor topkwaliteit, wat ook weer is te horen op het misschien wat korte maar wederom ijzersterke mini-album Dreams In Multicolor
Het zal niet meevallen om als muzikant het hoofd boven water te houden in deze vreemde tijden, maar Etan Huijs doet in ieder geval zijn uiterste best. Nog geen jaar na het prachtige The Monochrome Veil keert de muzikant uit Venray terug met een mini-album, Dreams In Multicolor. Wederom met BJ Baartmans achter de knoppen en flink wat instrumenten en met een aantal topmuzikanten, onder wie singer-songwriter Jori van Gemert, maakt Etan Huijs wederom indruk met zijn variant op de Amerikaanse rootsmuziek. Het klinkt allemaal prachtig en de songs zijn ook dit keer ijzersterk. In de VS wordt heel veel muziek gemaakt die minder is dan dit en maar heel weinig muziek die beter is.
De Nederlandse muzikant Etan Huijs maakte vorig jaar behoorlijk wat indruk met zijn derde album The Monochrome Veil, waarop hij invloeden uit de Amerikaanse rootsmuziek combineerde met een vleugje pop en rock en wat singer-songwriter invloeden uit de jaren 70. The Monochrome Veil was zeker geen toevalstreffer, want ook The Battle Of Everything uit 2016 en The Secret Us uit 2018 waren uitstekende albums, al vond ik het derde album van de muzikant uit Venray nog een paar klassen beter.
Net als zoveel andere muzikanten had Etan Huijs vanwege de aanhoudende pandemie vorig jaar alle tijd om nieuwe muziek op te nemen en daarom ligt er nog geen jaar na The Monochrome Veil alweer een nieuw album in de winkel. Een mini-album weliswaar, want Dreams In Multicolor bevat slechts vijf tracks en ruim 17 minuten muziek.
Nu prefereer ik zelf nog altijd het complete album boven losse tracks of slechts een handjevol tracks, het is inmiddels wat ‘old-school’ ik weet het, maar Dreams In Multicolor is te goed om te laten liggen. Ik kan me bovendien voorstellen dat het financieren van een mini-album in deze tijden al lastig genoeg is, maar gelukkig was er voor Etan Huijs een subsidie uit het Prins Bernhard Cultuurfonds.
Ook op Dreams In Multicolor is alles weer tot in de puntjes verzorgd. Dat begint bij het fraaie artwork, maar uiteindelijk draait natuurlijk alles om de muziek. Etan Huijs werkt ook dit keer samen met producer en multi-instrumentalist BJ Baartmans, die net als op The Monochrome Veil alles uit de kast trekt.
Ook van de partij is zangeres en songwriter Jori van Gemert, die ook dit keer tekent voor een prachtig duet en mooie achtergrondvocalen. Het zijn er niet heel veel, dus laat ik ook de andere muzikanten noemen, al is het maar omdat ook hun bijdragen prachtig zijn. Het betreft de akoestische gitaar van Kyle Janssen, de bas van Rens van Dijk, de cello van Renee Wijnhoven en de viool en accordeon van Alex Akela.
Dan de muziek. Dreams In Multicolor bevat zoals gezegd vijf songs en het zijn vijf pareltjes. De instrumentale openingstrack Octarine trekt onmiddellijk de aandacht met fraai snarenwerk en sfeervolle strijkers, maar het is slechts de opmaat naar het fraaie The Lake, waarin Etan Huijs zich wederom onderdompelt in de countryrock uit de jaren 70.
Het klinkt dankzij het ruime assortiment aan akoestische instrumenten en de hoofdrol voor de viool prachtig, maar ook de stem van Etan Huijs en de fraaie achtergrondzang van Jori van Gemert maken weer diepe indruk. The Lake zou niet hebben misstaan op menig klassieker uit de jaren 70 en dat is knap.
Er verschijnen in de VS momenteel stapels rootsalbums, maar zo mooi als Dreams In Multicolor klinken ze bijna geen van allen. Ook Marigold is, mede dankzij het fenomenale snarenwerk van BJ Baartmans, prachtig en laat horen dat Etan Huijs ook in een relatief sober ingekleurde song makkelijk overeind blijft.
Het bijna zeven minuten durende Bobby is wat mij betreft het hoogtepunt van het album. Dit vanwege de zeer fraaie instrumentatie met prachtig snarenwerk en fraaie celloklanken, maar vooral door de stemmen van Jori van Gemert en Etan Huijs, die elkaar wederom prachtig versterken.
Met Red Blue Yellow duiken we vervolgens nog even de country in en dan zit het er helaas alweer op. Het had van mij minstens twee maar ook best drie keer zo lang mogen duren, maar ook dit mini-album mag er weer zijn. Knappe prestatie weer van deze Nederlandse muzikant. Erwin Zijleman
1
geplaatst: 7 februari 2022, 17:10 uur
Live te zien in Echt. Donderdag 24 februari. Tijdens Kultkefee Ech in zaal bruin café De Mert in Echt. Aanvang 19.30 uur.
* denotes required fields.
* denotes required fields.