In 1982 kwam de debuutsingle, in 1983 het debuutalbum en in 1984 het tweede album en een liveplaat.
Dat zijn natuurlijk de statistieken van Marillion maar gek genoeg ook van Europeans. Enige verschil was dat Marillion in 1984 verkozen werd tot beste Engelse live band en Europeans voor een mannetje of 100 een optreden had in De Eland in Delft. In1985 brak Marillion helemaal door naar het grote publiek met een millionseller en Europeans gingen wegens gebrek aan succes uit elkaar... Het kan verkeren maar hoe het verder zou lopen is waarschijnlijk wel bekend.
Dit is wel een fijn live album. Het zijn prima opnamen met live versies van vooral het debuutalbum met de nodige b kanten. Het enige nummer wat Hogarth op het debuut zingt staat er niet op maar het huidige Marillion publiek kan tevreden zijn want op drie andere tracks zingt hij wel als leadzanger. Ook is hij regelmatig als achtergrondzanger/tweede stem goed te horen. De tracks van het debuut hebben net iets meer pit dan in de studioversie en dat is prettig.