Nocturna - Daughters of the Night (2022)

Prima power metal plaatje met een symfonisch sausje. Gebaseerd op de zangkunsten van twee zangeressen, een alt en een sopraan. Technisch ontbreekt er ook zeker niets aan het geluid van deze Italianen; de vocalen zijn meer dan bekwaam, de gitaren raggen lekker ruig en scherp, en ook de rest klinkt erg verzorgd. De nummers blijven echter een beetje steken op 'wel lekker'. Voor een eerste album toch zeker niet mis.

Het zal je kind maar wezen zong Leen Jongewaard eens. Nou, de nacht heeft dus twee dochters waarbij de ene opera achtig de keel openzet en de ander er maar gewoon onder blijft. Je weet al wat je krijgt bij het zien van de album art en als je er voor in de stemming bent luisteren de symphonic power metalakkoorden wel weer lekker weg. Maar zoals the Cry al meldt, leuk debuut, niet opzienbarend. De nacht heeft vast meer kinderen.

Hij noemt zichzelf Hedon op deze plaat, maar in werkelijkheid is het brein achter deze band meneer de meester-gitarist en componist Federico Mondelli, de man achter o.a. de bands Frozen Crown en Volturian.