David Bedford - The Odyssey (1976)

Speelt Mike Oldfield maar op 1 nummer mee?

Deze theatrale synthesizergedreven muziek steekt toch best sterk in elkaar. Erg bombastisch dat wel! Het heeft wat weg heeft van de muziek van Vangelis (Heaven and Hell met name) en Rick Wakeman. De bijdrage van Oldfield is smaakvol. Snap eigenlijk niet echt waarom dit album zo slecht verkrijgbaar, bekend en gewaardeerd wordt?

Het is inderdaad een degelijk album met vrij veel variatie. Het kan beschouwd worden als een van de meer commercieel getinte werken in het illustere oeuvre van DB. De korte 'toonladderachtige' Penelope's Shroud intermezzo's doen me niet zoveel maar m.n. The Sirens en Circe's Island zijn prima originele composities.
De opeenvolging van de ijle meerstemmige akkoorden van het dameskoor in The Sirens zijn heel bijzonder en soms onverwacht waardoor je als luisteraar a.h.w. op het verkeerde been wordt gezet in het wachten op de terugkeer naar de grondtoon. Dat geeft het geheel een interessante zoekende sfeertekening die mooi past bij de mysterieuze rol van de Sirenen in het Odysseus verhaal.
Het laatste nummer is zwaarder van aard en doet mij wat minder.

Weer eens in mijn vinylwandkast aan het struinen en zie dat ik 3 platen van David Bedford heb (het orchstral tubular bells meegerekend).
'Nurses songs wikth elephants' heb ik denk ik rond de tijd dat Tubular Bells verscheen aangeschaft. Ik was toen een tiener, dus volgens mij kwam ik toen van een koude kermis thuis en naar de kwaliteit van het vinyl kijkend heb ik dat album zelden nog opgehad.
"The Odyssey' , geen idee wanneer ik dat heb aangeschaft, maar waarschijnlijk veel en veel later. Maar weer eens opgezet, maar wat een mooie muziek. Het is het meest commerciële album van deze componist, die vooraf vooral veel avant garde maakte. Maar dit concept album is zeker niet verkeerd. Natuurlijk herken je er wat in van Mike Oldfield (het is een aanrader voor Hergest Ridge liefhebbers), maar ook een aantal andere muziek/groepen uit de Virgin stal. Tangerine Dream bijvoorbeeld en dan vooral de platen van de Virgin tijd, Eno vind ik ook wel herkenbaar, Klaus Schulze.
David Bedford speelt heel veel zelf (nogal wat synths) maar er zijn nogal wat gastmuzikanten (oboe, cello) en Mike Oldfield op twee nummers (1 daarvan staat ook op the Boxed) en zowaar ook Andys Summers, die een paar jaar later de sterren van de hemel speelt bij the Police. Verder een klassiek vrouwenkoor en nog 2 klassieke solozangeressen. Het is een conceptalbum over de beroemde Griekse sage. Bij de plaat zit een mooi inlegvel met de betekenis van alle nummers. De recensies zijn wisselend. Bij Prog Archives schreef iemand, als dit album 10 jaar later zou zijn uitgegeven werd het niet geschaard onder prog/synth muziek maar new age,
Ik schaar het toch meer onder Eno's muzikale werken in die tijd, meer ambient gericht. Al met al een zeer behoorlijk album tussen prog/symfo, new age, neo klassiek en ambient in. Luister goed weg en zit verder ook goed in elkaar. Het heeft niet van die overgangen zoals bij Mike Oldfield, het 'kabbelt' over het algemeen lekker door, zonder dat ik dat negatief bedoel. Eigenlijk best wel een verrassing voor mij, staat waarschijnlijk al jaren onaangeraakt in de kast. Maar een ontdekking voor mij op dit moment.