Yawning Man - Rock Formations (2005)

Voor ik hier naar ging luisteren was het enige dat ik van deze band wist, dat de drummer van Kyuss (Alfredo Hernandez) eerst in deze band speelde, en dat het wat surfinvloeden zou hebben.
Op basis van deze feitjes had ik al een beetje een verwachtingspatroon..........
Stoner met surf, zoiets dus.
Wat ik vervolgens te horen kreeg, was toch wel even iets anders dan ik had verwacht.

Met stoner in de trant van Kyuss, QOTSA, Hermano, etc. heeft dit niet bijster veel te maken. Met surf wel, maar dan niet zozeer met "traditionele" Dick Dale surf, of Pulp Fiction achtige instro-surf, maar meer psychedelische space-surf-rock.
Nooit geweten dat het bestond, maar dat maak ik ervan.
Ik was begonnen met de EP "Pothead", en was niet direct zo enthousiast.
Wat betreft surf hou ik meestal meer van de puntige, van reverb druipende uptempo surfrock dingen (Man or Astroman?, Treble Spankers, Dick Dale.... dat werk)
Dat is dit niet.

Het sufgeluid is niet van de lucht, maar van de woestijn zeg maar...... het klinkt allemaal wat gruiziger en melancholischer.
Geen rollende golf, maar een zachte wind over de prairie.
Het was misschien niet helemaal wat ik had verwacht, maar de combinatie psychedelische spacerock en surf werkt in dit geval heel goed op den duur.
Het heeft even wat tijd nodig, maar misschien is dat ook wel de reden dat dit volledige album me al veel beter bevalt dan de EP.
Als je namelijk de tijd neemt om het op je in te laten werken, wordt het werkelijk een hele fijne luisterervaring.