Leonard Cohen: I'm Your Man (2006)

Zit je op msn met een van je beste muziekmaatjes (hallo Amsterdam ) en dan krijg ik de vraag of ik deze cd wil hebben.
Eindelijk kon er wat teruggestuurd worden omdat ik volmondig ja zei. En ach, zo'n goed album moet ook gelijk besteld worden.
Want moet je je voorstellen: een artiest die je zeer waardeert (Leonard Cohen) wordt hier gecovered door diverse artiesten die behoren tot mijn all-time favourites.
Ga maar na: de familie Wainwright, Nick Cave en Antony. Ook een Teddy Thompson heb ik hoog zitten en dat allemaal live opgenomen:
recorded live at Hal Willner's "Came So Far For Beauty: An Evening of Leonard Cohen Songs", at the Brighton Dome as part of the Brighton Festival 2004 and at the Sydney Opera House as part of the Sydney Festival 2005, except "Tower of Song" featuring Leonard Cohen and U2.

Onbeschrijfelijk mooi!

Het album start al goed met Tower of Song gezongen door Martha Wainwright. Wat kan zij zingen: vol smart en smachtend, smekend. Wie in die familie is nu de echte drama-queen? Allemachtig wat is zij toch goed.
Teddy Thompson is bevriend met Rufus. Ook hij heeft een bijzondere stem die heel in de verte aan die van Rufus doet denken. En ook hij heeft een beroemde papa. Zijn nummers zijn altijd wat meer country-getint en dat is te horen op Tonight Will Be Fine. Misschien minder bekend, maar zeker geen reden om dit schitterende nummer over te slaan.
Ome Nick gaat een beetje jazzy in de weer met I'm Your Man. Altijd fijn om hem te horen zingen. Dat dit goed in zijn straatje past laat hij goed merken in deze geweldige uitvoering. Het leuke is dat Cohen-covers vaak nog beter zijn dan de originelen. Raar maar waar.
Martha mag Winter Lady vertolken. Dit doet ze samen met haar moeder en tante op de voor hen zo bekende wijze. Een juweel van een folksong is het resultaat. Huiveringwekkend mooi is die samenzang.
Beth Orton behoort geloof ik niet tot de Wainwright-familie of vriendenkring. Het nummer valt gelijk ook een beetje uit de toon (maar dat komt misschien door haar stem). Slecht is het zeker niet. Het blijft redelijk dicht bij het origineel en ik vind het prima gedaan.
Chelsea Hotel No. 2 in de live-uitvoering van Rufus circuleert al langer dan vandaag op mijn I-pod. Dit nummer speelde hij ook in Paradiso Amsterdam een paar jaar terug. Kippenvel. Ook hier is het heel erg sterk gebracht. Een hoogtepunt op dit album (tussen nog heel wat meer hoogtepunten).
Antony flikt het hem weer: nu met If It Be Your Will. Voor mij het mooiste nummer van dit album. Om te janken zo goed. Emotioneel, krachtig en betoverend. Na afloop is het echt even naar adem snakken door al deze pracht en praal.
Een andere wat uit de toon vallende artiest is Jarvis Cocker. Maar wat hij met I Can't Forget doet is gewoon sterk. Zijn donkerbruine stem past natuurlijk goed bij het werk van Cohen.
The Handsome Family is verantwoordelijk voor Famous Blue Raincoat. Ook hier weer een donkerbruine stem die dicht tegen die van Cohen zelf aanschuurt. Een mooi nummer in de stijl van Tindersticks en Cousteau.
Ene Perla Batalla brengt Bird On A Wire heel kwetsbaar en broos. Het is er een heerlijke country-tearjerker door geworden met net even genoeg andere invloeden om het daar nog even boven uit te tillen. Mooi hoor.
Rufus treedt weer aan op Everybody Knows en hij turnt het om tot een swingend nachtclubnummer met wat zuid-amerikaanse invloeden (tango).
Zus Martha is goed van de partij op deze cd want zij zingt The Traitor. De instrumentatie begint heel orkestraal en slaat dan om in een breekbaar nummer wat ze heel zwierig en elegant voor het voetlicht brengt. Ik hoop nog veel van deze dame te horen, want dit horende moet ik toch echt concluderen dat ze eigenlijk net zo goed is als broerlief.
Suzanne is een onderonsje tussen Nick Cave en de dames Perla Batalla en Julie Christensen. Nick voelt zich blijkbaar prima tussen deze twee dames want ze leveren een perfecte cover af van dit toch wel zeer bekende nummer van Leonard Cohen.
Dat het cover nummer zoveel van dit nummer is doet er dan verder niet meer toe. Hoe heerlijk is ook de trompet aan het einde.
Teddy Thompson doet er nog eentje: The Future. Jammer dat deze man niet wat meer bekendheid geniet hier in Nederland, want het is een bijzondere zanger. Dit nummer brengt hij overtuigend genoeg.
Anthem is eerst heel intiem en mondt dan uit in een enorm soulvol nummer compleet met blazers en daar zijn Batalla en Christensen voor verantwoordelijk, deze keer zonder de hulp van Nick Cave. De opbouw is lekker dramatisch en daarmee hebben we weer een prachtnummer te pakken.
De meester zelf sluit het album af in samenwerking met U2. Dat U2 hier de instrumentatie verzorgt is overduidelijk. The Edge is nu eenmaal een herkenbare gitarist. En ja Bono herkennen we ook uit duizenden nietwaar. Het is het enige nummer dat niet live voor publiek is uitgevoerd. Om het toch een live-tintje mee te geven aplaudiseren ze na afloop van het nummer zelf maar even.

Ik was echt even betoverd door dit schitterende album. Dit moest en zou ik dan ook gelijk bestellen. Dat lieve msn-maatje zorgt er daardoor voor dat ik even in de buidel moest tasten, maar dat heb ik graag over voor cd's van dit kaliber.

Hallelujah voor deze soundtrack!

Zoals Nick Cave al zegt; He's My Man.

één van de betere albums die ik gehoord heb de laatste tijd.en in tegenstelling tot aerodynamic vind ik beth orton met sisters of mercy een van de betere songs die op het album staat.Maar antony is koning op dit album,prachtig hoe het nummer word opgebouwd.chelsea hotel en suzanne zijn goeie tweede en derde.wel een beetje jammer is dat u2 op deze plaat staat.

Nu ben ik best wel een U2-liefhebber te noemen, maar ik deel je mening. Op de een of andere manier passen ze niet echt tussen de andere artiesten op dit album.

Dàt slaat nu eens echt nergens op!

Waar is uw toelichting voor deze oneliner?

U2 is een compleet andere band dan de andere artiesten op dit album (die veel meer in elkaars verlengde liggen). Voeg daarbij het feit dat het het enige nummer is dat niet voor een live-publiek is gezongen en ik vind ze dan niet helemaal goed passen tussen de rest. Het doorbreekt een beetje de sfeer: ik krijg er een bonustrack idee bij (ook al is het dat op dit album zeker niet).

Ken je het album überhaupt?

Wanneer komen jouw quote-vrije stukken trouwens?

Heb dit album vandaag ook gekocht. In december had ik de film al gezien en was behoorlijk onder de indruk van een aantal vertolkingen (tot tranen toe..). De combinatie van beeld en geluid was erg indringend en ik vroeg me af of de magie van de nummers overeind zou blijven zonder de film.
Ja dus ! Ik zit echt weer enorm te genieten. Martha Wainwright klinkt fantastisch, Beth Orton en Anthony idem en die twee voormalige "achtergrondzangeressen" van Leonard Cohen (Batalla en Christensen) klinken ook super, vooral in Anthem.
Persoonlijk vond en vind ik 'Winterlady' het minst sterke nummer op de cd.

Dat U2 niet goed lijkt te passen op dit album is niet zo gek, want volgens mij maakte hun optreden met 'the master himself' ook geen deel uit van die live-concerten. In de film is het nummer wel een mooie afsluiting met een knipoog. We zien U2 en Leonard in een piepklein decortje optreden tussen de glitterslingers !

De gitaren en de stem van Bono vallen erg uit de toon, maar dankzij meneer Cohen zelf en het feit dat de begeleiding op zichzelf best goed is, maakt het toch nog een topnummer. De manier waarop hij 'I was born like this, I had no choice. I was born with this gift of a golden voice.' zingt is gewoon fantastisch.

Verder vind ik eigenlijk de covers van de vrouwen het minst mooi. Tower of Song door Martha valt gewoon in het niet bij de versie van Cohen later op het album.

De grote steunpilaren van dit album zijn imo Rufus, Antony & Nick Cave. I'm Your Man komt zo goed uit de verf met die trompettisten en die stem van Nick Cave, als je dat hoort weet je hoe een gemiste kans het origineel is. Bij het solowerk vind ik Cohens nummers met een akoustische gitaar (Famous Blue Raincoat, The Partisan) vaak de beste. Maar als er meer om de hoek komt kijken, laat het vaak veel ruimte voor verbetering.

4* Voor deze uitstekende coverversies.

het verhaal dat bij chelsea hotel zit is wel leuk.
janis joplin staat in lift op zoek naar kris kristofferson ,en even wat later komt cohen bij haar in de lift staan.
Janis Joplin: i'm looking for kris kristofferson ?
Cohen: Baby, i'm your kris kristofferson.
en de rest is geschiedenis .

Smart Ass....die Lenny:-)

ik vind dat deze cd te weing aadacht krijgt dan wat het eigenlijk verdiend, das jammer, ik ben tenminste blij dat ik hem heb

Dit is vast de cd die is uitgegeven na het tribute concert. De prachtige documentaire daarover was eergisteren (8 mei) uitgezonden. Kippenvel hoor. Tower of Song was op een of andere manier een erg grappig einde. Heel, heel fraai.

Aangeschaft na ademloos naar het concert te hebben gekeken op het uur van de wolf, geloof ik. Nick Cave blijft mijn toppertje.
Enne, U2 past inderdaad niet op dit album...

Geweldig, die album in een heel leuk winkeltje in Zierikzee gekocht. Er is ook een dvd inderdaad. Verder sluit ik me aan bij Aero, 2 zielen....

Voor 't eerst dat ik Anthony en zusje Wainwright op tv zag. Indrukwekkend. Dacht dat ik het wel gehad had met die ouwe, en dan komen ze met zulke fijne nummers. Prachtig allemaal. Een integrale weergave van het concert zou ik wel willen hebben, de rest hoeft niet zo.

Was Jennifer Warnes ziek?

Even een vraagje uit nieuwsgierigheid: duurt Suzanne werkelijk bijna 7,5 uur?

Veel te lang genegeerd. Plaat die al jaren slingert in mijn kast. En steeds kwam het er niet van. Of vluchtig , tijdens de dingen die concentratie vereisten. Afgelopen weekend onder het genot van een whisky en absolute stilte beluisterd en nog eens , en nog eens . En wat is dit mooi. Wat een vertolkingen van de toch al niet misselijke songs van Cohen. Op U2 na zit iedereen op zijn plek en doet de songs meer dan eer aan. Favorieten aanwijzen begin ik niet aan. Dit album is tot Anthem ultiem. De track met U2 verstoort voor mij de idylle. Ik programeer mijn cd speler dus. 5 sterren . I Had No Choice...