The Visual - The Spirit of Age (2021)

Vleugje Tamino, vleugje Mister & Misissippi, hele fijne plaat met een hele fijne zangeres. Een vrij korte plaat die pas na het tweede nummer losbarst. Ik had Waves toch graag wat later op de plaat willen hebben omdat dat een vrij catchy nummer is - maar de troef pas later komt met Once en Offering Shadows. Hierdoor ben je toch geneigd in een vluchtige luisterbeurt niet door te pakken. Wanneer je dan bij I Want You, Once, Offering Shadows komt hoor je echt vakmanschap, sfeer en vooral heel veel kwaliteit. Toch steekt de opener van dit album Wild Swan, een kleine misser die je op een verkeerd been zet. Ook had ik graag gezien dat de band wat meer all-the-way zou gaan zoals ze live wel doen. Anna mag meer schreeuwen, gebruik die stem want die is zo sterk en karakteristiek. Wanneer ze op de vlakte blijft blijft het ook kabbelen, en dat terwijl ze wanneer ze de registers opentrekt echt een vak apart is.

Ik had twee serieuze luisterbeurten nodig, maar daarna viel het kwartje wel echt. Pracht plaat, die heden en verleden doet samensmelten. Qua Nederland zit The Visual ongeveer in het zelfde vaatje als Dakota/Loupe, maar pakt af en toe echt door. Dromerige pop is hooguit een startpunt. Er wordt meer dan genoeg gerockt en af en toe moet ik zelfs aan de wereldmuziekkant van Led Zeppelin denken. Dat heb ik niet vaak, maar op deze plaat toch echt. Het toont de veelzijdigheid en de kwaliteit van The Spirit Of Age. En ja, geweldige zangeres.