Pensées Nocturnes - Douce Fange (2022)

Dit is echt originele muziek. Black metal wordt met van alles en nog wat vermalen tot een unieke sound die in eerste instantie chaotisch overkomt maar na wat luisterbeurten steeds meer structuur prijsgeeft. Zit razendknap in elkaar
Accordeon trombone saxofoon en viool kleuren mee met de blastbeats en de gierende gitaren. Hele vreemde zangpartijen die je in eerste instantie vervreemden van de muziek maar die toch wonderwel passen in dit muzikale theater.

Een muzikaal theater is wel de juiste omschrijving, denk ik. Waanzinnige plaat, Pensées Nocturnes gaat all-in op Douce Fange, als het ietwat minder verdorven antwoord op die andere Franse belhamels, Peste Noire. Uitzinnig door elkaar geschreeuwde partijen gaan erg goed samen met de dik aangezette opera-gezangen hier, en op instrumentaal vlak is het al helemaal een knotsgek feest met een prominente rol voor de accordeon, die het geheel een volkse ondertoon geeft. Een dagje uit naar het demonische circus in de schaduw van de Eiffeltoren, waar men zwijnen vol enthousiasme vierendeelt en de kemphaan aan de wijnvoorraad zit.

Moeilijk om hier nu al een cijfer op te plakken, maar dit is een waar festijn voor mij.

Demonisch Circus is een geweldige omschrijving. Met invloeden uit de franse chansons, black metal, hoempa-pa, mathrock en tango.
Wat een overdonderende eerste indruk heeft dit achter gelaten.