Michael Gira - Drainland (1995)

Mooi maar moeilijk album wat eindigt in het oogenschijnlijke luchtige Blind.

..en wat opent met het sterke verité-stuk You see through me...

Ook dat!!

net het nummer Un Real weer eens gehoord. prachtige cross-over eigenlijk: houdt het midden tussen het monotone van Swans (The Great Annihilator) en het ballad-achtige, melodieuze van Gira's latere Angels of Light.

muziek van een gigantische outsider, even briljant als ondergewaardeerd - misschien moest het zo zijn. Genieën worden vaker miskend, daar zijn het dan ook genieën voor...

anyway, niet teveel over praten - gewoon nog een keer opzetten.

Momenteel op vinyl te verkrijgen als extra bij the great annihilator (Swans).
De cd ooit gekocht bij een optreden in Nighttown Rotterdam, blijft mede daarom speciaal.
Nu besteld op vinyl, "your order has been shipped"

Openingstonen: okay, we gaan nu serieus kerst vieren...

Heel. Erg. Mooi. Benadert mijn Gira (/ Jarboe / Skin) favoriet Skin - Shame, Humility, Revenge (1988), maar toch is dit echt weer wat anders. Voor nu een dikke 9, maar een 10 sluit ik op (korte?) termijn niet uit. En dat terwijl ik de wel es wat Swans werk (weer) geprobeerd heb en er niet zo mee uit de voeten kon...

De playlist die ik luisterde plaatste 'Your Naked Body' op het einde, geen idee waarom.

Blind is toch zo mooi, echt een prachtig nummer ik zou zo uren lang er naar kunnen luisteren maar dan zou ik zo een nieuwe zee aanleggen met mijn tranen maar dan verdrinkt Noord-Holland helaas