Johnathan Blake - Homeward Bound (2021)

Mooi jazzalbum, de titeltrack en afsluiter zijn mijn favorieten. Joel Ross die meedoet op de vibrafoon vind ik ook een pluspunt.

Met: Johnathan Blake (drums); Immanuel Wilkins (altsax); Joel Ross (vibrafoon); David Virelles (toetsen); Dezron Douglas (bas)

Goed album wel, uit een sterke reeks vrij toegankelijke postbop-platen van Blue 'Nee, we zijn echt niet alleen een reissue-label' Note. Daaronder ook het debuut van saxofonist Immanuel Wilkins van vorig jaar, die op deze plaat ook een hoofdrol speelt. Al is dit vooral teamwork: op een plaat onder het leiderschap van een drummer verbaast het niet dat de groove een centrale rol speelt, maar Ross, Virelles en WIlkins pakken allemaal mooie momentjes in de spotlight, en spelen ook goed samen, soms om elkaar heen kronkelend in één mooie geluidsmozaiek, zoals bij het iets abstractere 'Shakin' the Biscuits.'

Waar ik de plaat van Wilkins iets te vermoeiend vond, zou je hier het omgekeerde kunnen zeggen: af en toe zou het wel iets onvriendelijker mogen. Toch vind ik dit album denk ik beter dan die van Wilkins: meer afwisseling, dynamiek en subtiliteit. Ja, dan mis je een stukje urgentie. Ja, dan kan ik niet precies een reden bedenken waarom je een album zou afsluiten met een instrumentale verjazzing van Joe Jacksons 'Steppin' Out.' Behalve dat muziek ook weleens gewoon lékker mag zijn, denk ik dan, als ik Wilkins' toch wel erg lekkere altsax op laatstgenoemde track hoor.