Basia Bulat - The Garden (2022)

Liedjes komen niet alleen in de studio tot ontplooiing, daar wordt dan wel de basis gelegd, maar de muzikale ontwikkeling is veelal een later traject. De luisteraar omhelst vervolgens de songs, etiketteert deze en geeft er een persoonlijk waardeoordeel aan. Ook artiesten blijven alsmaar in beweging en ontwikkeling, en zo kan een tekst een aantal jaar later een totaal andere betekenis hebben, zelfs intenser binnenkomen.

The Garden is de zesde studioplaat van de Canadese uit Toronto afkomstige singer-songwriter Basia Bulat. Het titelnummer The Garden verschijnt al zes jaar eerder op Good Advice en staat voor een nieuwe start, het verleden afsluiten en verder vooruit kijken. De bloemen hebben zich gehuisvest, het is nu zaak om deze voor het overwoekerende onkruid te behoeden. Het hoge gras is gemaaid, en het oude hek is ondertussen aan vervanging toe. Die nieuwe aanpak laat een volwassen zangeres horen, de gerijptheid overstemd de onschuld. Teruggesnoeid en kaler. De mijmerende toekomstdroom is vertrouwde realiteit geworden.

Basia Bulat wandelt overzichtelijk door haar nummers heen, consumeert ze hier en daar met de nodige extra liefde en rijke voedingsstoffen. Het is de kunst om de juiste tracks aan elkaar voor te stellen en te koppelen zodat er een overstemmend geheel ontstaat. De strijkers geven er een aangename herfsttint aan, ze laten het geheel in de dirigerende geluidsgolven van Mark Lawson zweven en meevoeren, een ervaringsdeskundige die in het verleden ook al de producerrol van Good Advice en Tall Tall Shadow op zich nam. Toch geeft het tevens een voltooid eindreis gevoel mee, als de melodieën aarden, vluchtig vervagen en uiteindelijk afsterven. Klaar voor een opkomende lente, waar de vertakkingen alsmaar in beweging blijven. Loslaten en opnieuw omarmen. Oud bruin en herboren groen. De folky vertellingen worden in een klassiek boekwerk gebundeld.

Het Infamous verwachtingspatroon is bijgesteld, natuurlijk ga je voor die 15 minuten van roem, de keuze om voor een dag de held te willen zijn. Tevredenstellende berusting vervangt het enthousiaste streven en verbreed de realiteitsvisie. Subjectieve jonge honden mentaliteit is opgeofferd voor wijze afstandige objectiviteit, levenservaringen rijker. De folky country van On My Own is dreigender qua opzet, de lege botten en omhullende vioolschaduwen vormen hier nu een griezelig afbreekbaar fundament; door de tijdsgeest aangetast. Opeens staat ze midden in de opkomende The Shore storm, en behoort het veilig gepast toekijken tot vastgelegde momentopnames.

The Garden blijft in beweging, seizoenen komen en verdwijnen weer. Een nieuw jaargetijde, een nieuwe periode. Een jaar wijzer en het herfstverval is bedekt door een koud opruimend winterlaagje. Oud zeer begraaft zichzelf om plaats te maken voor pril onwetendheid. De nachtelijke geheimen laten de langere dagen ontwaken. Deze levenscyclus herhaalt zichzelf in natuurlijke jaarringen en ouderdomsrimpels. Het groene gras aan de overkant is gemarkeerd door verwilderde gewassen, waar doorheen paddenstoelen hun sporen nalaten. Gevestigde songs werken aan een vertrouwd nageslacht. De woorden van Basia Bulat krijgen alleen maar meer betekenis door de warme, bijna moederlijke benadering, een erfenis die ze onbewust hier al haar dochter schenkt. The Garden is daardoor veel meer dan een bloemlezing uit eerder werk, en overstijgt het verzamelalbum begrip.

Basia Bulat - The Garden | Pop | Written in Music - writteninmusic.com

Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Basia Bulat - The Garden - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Basia Bulat - The Garden
Nieuwe versies van oude songs opnemen is meestal een vrij zinloze exercitie, maar dat het ook anders kan laat de Canadese muzikante Basia Bulat horen op het prachtige gearrangeerde The Garden

De Canadese muzikante Basia Bulat heeft vijf prima albums op haar naam staan. Voor album nummers zes heeft ze een aantal songs van haar vorige albums opnieuw opgenomen. Nu zijn nieuwe versies van oude songs lang niet altijd een succes, maar Basia Bulat heeft er iets moois van gemaakt. De songs van haar eerste vijf albums zijn op The Garden voorzien van bijzonder fraaie strijkersarrangementen, waardoor de nieuwe versies wezenlijk verschillen van de originelen. Ook de vocalen zijn op de nieuwe versies misschien nog wel mooier dan op de originele versies, waardoor The Garden een zeer waardevolle aanvulling is op het al zo mooie oeuvre van Basia Bulat.

De Canadese muzikante Basia Bulat is een vaste gast op de krenten uit de pop. Van haar eerste vijf albums verscheen er één voor de geboorte van deze BLOG, maar van de resterende vier besprak ik er drie. Waarom ik in 2020 geen aandacht heb besteed aan Are You In Love? weet ik eerlijk gezegd niet, want het is echt een prachtig album.

Het zal duidelijk zijn dat ik Basia Bulat hoog heb zitten, maar toch had ik geen hele hoge verwachtingen van haar nieuwe album. Op The Garden vindt Basia Bulat immers songs van haar eerste vijf albums opnieuw uit en mijn ervaring leert dat dit maar zelden een succes is. Nieuwe bewerkingen van oude songs klinken meestal zouteloos en vrijwel altijd overbodig. Ik begon daarom met lage verwachtingen aan beluistering van The Garden, maar Basia Bulat liet al heel snel horen dat haar herbewerkingen van oude songs wel degelijk interessant zijn.

Nieuwe versies van oude songs hebben wat mij betreft alleen zin wanneer de nieuwe versies van de songs flink anders klinken dan de originelen uit het verleden. Dat is op The Garden dik in orde, want Basia Bulat heeft gekozen voor een totaal andere instrumentatie en flink andere arrangementen, waardoor The Garden klinkt als een nieuw album.

De originele klanken zijn op The Garden vooral vervangen door strijkers. De muzikante uit Montreal deed voor de bijzondere fraaie en klassieke strijkersarrangementen een beroep op onder andere Owen Pallett, Paul Frith en Zou Zou Robidoux, die de oude songs van Basia Bulat hebben voorzien van wonderschone klanken. Basia Bulat produceerde haar nieuwe album deels zelf, maar kreeg ook hulp van de onder andere van The Arcade Fire bekende Mark Lawson.

The Garden klinkt echt fantastisch en hoewel ik verknocht ben aan de originelen, vind ik de nieuwe versies in flink wat gevallen mooier en spannender. The Garden is hierdoor zeker geen overbodig album, maar een fraaie aanvulling op het bijzondere oeuvre van de Canadese muzikante.

Ik vind herbewerkingen van oude songs ook vaak zouteloos klinken. De passie van originele versies ontbreekt vaak, al is het maar omdat herbewerkingen over het algemeen meer ingetogen zijn dan de originelen. The Garden van Basia Bulat klinkt verre van zouteloos. De instrumentatie is razend spannend en gewaagd, maar ook de zang van Basia Bulat klinkt gepassioneerder.

The Garden is daarom in meerdere opzichten een totaal ander album dan het gemiddelde album met oude songs in een nieuw jasje. Er wordt met ontzettend veel gevoel gemusiceerd en ook de zang van Basia Bulat klinkt emotievoller dan in de versies uit het verleden. The Garden is een album dat je bij de strot grijpt en dat is toch geen standaard ervaring bij de muziek van de Canadese muzikante, die in het verleden toch vooral bijzonder lekker in het gehoor liggende muziek maakte.

Basia Bulat maakte The Garden tijdens de eindeloze coronapandemie en dat hoor je. Enerzijds omdat er alle tijd was om heel veel zorg te besteden aan de instrumentatie en arrangementen op het album, maar anderzijds ook door de bijzondere sfeer die Basia Bulat weet op te roepen op The Garden. Ik had er op voorhand niet veel van verwacht, maar The Garden doet niet onder voor de vorige albums van Basia Bulat en kan wel eens uitgroeien tot het meest bijzondere album in haar zo fraaie oeuvre. Erwin Zijleman