Sarah Shook & The Disarmers - Nightroamer (2022)

Vond de vorige twee erg leuk, maar deze is stuk minder memorabel helaas.

Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Sarah Shook & The Disarmers - Nightroamer - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Sarah Shook & The Disarmers - Nightroamer
Vier jaar na het geweldige en terecht bejubelde Years keren Sarah Shook & The Disarmers terug met een nieuw album en ook het deze week verschenen Nightroamer is weer een ijzersterk rootsalbum

Years was drie jaar geleden mijn eerste kennismaking met de muziek van Sarah Shook & The Disarmers en het was een buitengewoon indrukwekkende kennismaking. Na worstelingen met drank, drugs en seksualiteit en de ondergang van hun label keert de band deze week terug met Nightroamer. Ook het nieuwe album van de Amerikaanse band is weer een album zonder opsmuk. De wat traditioneel aandoende Amerikaanse rootsmuziek van de band weet zich echter makkelijk te onderscheiden door het twangy gitaargeluid, de ruwe emotie en de ruwe en doorleefde strot van Sarah Shook. Ik was diep onder de indruk van Years en Nightroamer is niets minder.

Nightroamer is het derde album van Sarah Shook & The Disarmers en de opvolger van het in 2018 verschenen en zeer goed ontvangen Years, dat uiteindelijk zelfs de top drie van mijn jaarlijstje bereikte. Years verscheen op het fameuze Bloodshot Records uit Chicago, dat vorig jaar definitief ten onder ging na een #MeToo zaak en een aantal financiële schandalen. De ondergang van het eens zo mooie label had ook gevolgen voor Sarah Shook & The Disarmers, maar gelukkig vond de band onderdak bij het Thirty Tigers label.

Sarah Shook groeide op in een streng religieuze gemeenschap in Rochester, New York, maar ontworstelde zich, na een kort huwelijk, uiteindelijk aan het strakke keurslijf van deze gemeenschap. Sarah Shook worstelde de afgelopen jaren stevig met drank en drugs en met haar seksualiteit. Inmiddels ziet de Amerikaanse muzikant zichzelf als non-binair persoon, wat binnen de wat traditionele Amerikaanse rootsmuziek helaas nog altijd een curiositeit is.

Ik had het vier jaar geleden verschenen Years zoals gezegd zeer hoog zitten, waardoor ik met hooggespannen verwachtingen begon aan het deze week verschenen Nightroamer. Ook dit keer hebben Sarah Shook & The Disarmers me niet teleurgesteld, want Nightroamer is een prima rootsalbum. Net als op Years maakt de band Chapel Hill, North Carolina, wat traditioneel aandoende Amerikaanse rootsmuziek en net als op het vorige album bestrijkt de band binnen de Amerikaanse rootsmuziek een breed palet, met een voorliefde voor countrymuziek.

Het geluid van de band is nog altijd gitaar georiënteerd. Sarah Shook en gitarist Eric Peterson tekenen voor fraaie gitaarpartijen, waarna het geluid van de band nog wat verder wordt ingekleurd door de pedal steel van Adam Kurtz. Nu ik toch namen aan het noemen ben, mogen de namen van bassist Aaron Oliva en drummer Jack Foster niet onvermeld blijven, want ook de ritmesectie speelt prachtig op Nightroamer. Het gitaargeluid van de band is prachtig geproduceerd door Pete Anderson, die hier in de jaren dat hij werkte met Dwight Yoakam al het patent op had.

Net als Years klinkt ook Nightroamer bijzonder aangenaam en voorziet de band het wat traditioneel aandoende rootsgeluid van voldoende scherpe kantjes. Die scherpe kantjes komen ook van de stem van Sara Shook, die ook op Nightroamer weer ruw en doorleefd klinkt. Nightroamer is een album zonder al teveel opsmuk en dat is ook direct de kracht van het album.

Sarah Shook & The Disarmers kleuren op zich redelijk binnen de lijntjes van de Amerikaanse rootsmuziek en ook in tekstueel opzicht begeeft de band zich op het bekende terrein van de ongelukkige liefdes. Desondanks weet de Amerikaanse band zich ook dit keer redelijk makkelijk te onderscheiden van de moordende concurrentie in het genre.

De muziek van de band is zoals gezegd muziek zonder al teveel opsmuk, maar veel meer dan een hecht spelende ritmesectie, twangy gitaarwerk, een pedal steel voor de versiersels en een doorleefde strot is ook niet nodig voor een goed rootsalbum. Sarah Shook & The Disarmers maken bovendien muziek die recht uit het hart komt, waardoor het album zich, in ieder geval bij mij, weer genadeloos opdringt. Het zijn een paar heftige jaren geweest voor Sarah Shook, maar Nightroamer staat weer als een huis. Erwin Zijleman

Diep ongelukkig, en voor haar hele leven getekend groeit Sarah Shook op in het met religies overwoekerde Rochester deelgemeente van New York. Haar zeer gelovige ouders scharen zich onder de Christelijke fundamentalisten, waarin voor de vrijgevochten seksuele verbreding van de opstandige jonge singer-songwriter minimaal ruimte is. Een lastige onbegrepen worstelende positie waarbij troostmiddel alcohol de bitterheid van haar tranen wegpinkt en die verslavende verdoving de outlaw country blues versterkt. Gebroken en met een meedragende vertillende hernia brok aan zware levenservaringen herpakt ze zichzelf in het toepasselijke Sarah Shook and the Devil, welke in de tussentijd alweer drie albums lang als Sarah Shook & the Disarmers tot volle wasdom gekomen is.

Haar feministische punk attitude en woeste geleefde uiterlijk maakt van haar een apart buitenbeentje in de scene. Nightroamer heeft dan wel de oorsprong in de country roots, maar met een zangeres die een gruwelijke bloedhekel aan het hokjes denken heeft is het niet vreemd dat er flink naar de veelzijdige muziek biedende onkruidvertakkingen uitgeweken wordt. Producer Pete Anderson bezorgt al eerder Dwight Yoakam naamsbekendheid, schoonde oud Roy Orbison werk op en ging met het materiaal van de psychedelische countryrockers Meat Puppets aan de slag. Die rammelende rauwheid van laatstgenoemde band overheerst in het jagende experimentele donkere bossen mystiek van Been Lovin’ You Too Long.

The Disarmers viereenheid bestaat op dit moment uit gitarist Eric Peterson, bassist Aaron Oliva en drummer Jack Foster aangevuld met de van American Aquarium afkomstige pedal steel gitarist Adam Kurtz. Met het completerende spel van Pete Anderson en Sarah Shook is Nightroamer een gevarieerde gitaarplaat geworden. Netjes houdt ze de opgekropte woede in het gareel bij de uitweidende eenzame slide gitaarakkoorden van het sombere Somebody Else. Hierin cijfert ze haar slachtofferrol weg om met de nodige innemendheid in de gedachtegang van de bedriegende minnaar te kruipen. Het is triest dat haar bindingsangst trainrails dikke sporen aan pijn heeft achtergelaten. Please Be A Stranger verhult de zuur bijtende littekens en doopt deze onder in een zalvend weerwoord.

Met een vleugje doowop lullaby manoeuvreert Sarah Shook zich door If It’s Poison heen om haar vervolgens vol overgave in de armen van leidend gitarist Eric Peterson te werpen. Het hitgevoelige met hoge uithalen I Got This is een optimistische opgewekte aanstekelijke single kandidaat. Het strakke wurgende Believer navelstrengnummer verbindt Sarah Shook aan haar strenge opvoedende verleden. De lichtvoetige verhalende No Mistakes country blues bedelt om een laatste kans, en in het sentimentele titelstuk Nightroamer zwerft ze camouflerend als een dolende nachtelijke ziel in het verduisterende maanlicht rond. Met trillende overslaande snik gaat ze kapot aan haar onvolledige liefdesleven.

Met de vurige openingstracks heeft Nightroamer alles in zich om de nodige indruk te maken, het gebrek aan pit vloert uiteindelijk een meer in haar mars hebbende Sarah Shook. Zoals ze het in haar belerende levenslessen van It Doesn’t Change Anything zelf al nadrukkelijk aangeeft. Hoe hard je het ook probeert, uiteindelijk is het toch die duivel op je schouder die de koers aangeeft, en deze dirigeert Sarah Shook veilig de thuishaven binnen. Ze toont te weinig lef, eigenlijk moet de singer-songwriter stevig op die gecentraliseerde innerlijke onvrede van een tegen de maatschappij afzettende feministische angry riot grrrl doorpakken. De meer georiënteerde jaren zeventig countryrock van Talkin’ to Myself roept wel die dynamiek op, deze geslaagde afsluiter mist voldoende draagkracht om Nightroamer naar een hoger level te tillen.

Sarah Shook & The Disarmers - Nightroamer | Roots | Written in Music - writteninmusic.com