Fieh - In the Sun in the Rain (2022)

Telephone Girl is een erg lekker nummer! Zeer smaakvol en dynamisch gespeelde R&B/neo-soul die qua instrumental zeker inspiratie haalt van Erykah Badu, maar het heeft ook wat meer tegendraadse moderne elementen die hinten naar een Hiatus Kaiyote. Ik ben in ieder geval benieuwd geworden naar deze plaat na deze track.

Dit is een erg lekker album geworden dat het met de zomerse dagen waarschijnlijk nog wat beter gaat doen. Fieh bestaat uit erg goede muzikanten, maar het wordt nergens ''muzikanterig'', waarbij het spel boven de song wordt gezet. De band waaiert niet enorm uit op de enerverende climax van Grendehus Funkadelic na, maar verpakt interessante melodieuze en ritmische kwinkslagen in efficiënte catchy tracks. Ook weet de band erg lekker af te wisselen tussen meer uptempo funky tracks, lekker lui leunende neo-soul stijl tracks en meer melancholische proggy songs met een elektronische rand. Het geluid is ongelofelijk ''crisp'', maar ik zie dan ook dat bij de productie en mix een lid van Jaga Jazzist en een producer van D'Angelo hebben meegewerkt, dus dat verbaast me niet. Absoluut een aanrader voor de moderne funk/R&B/neo-soul-liefhebber.

Noorse soul/R&B, je ziet het niet vaak. Maar misschien stiekem wel vaker dan je denkt. Ik kan wel alvast verklappen dat dit een bijzonder zomers en vrolijk album is geworden. Het begint al met de lichtvoetige opener en dat gaat prima door naar het funky Fast Food, het relaxte Telephone Girl en het meer jazzy Rosalie (doet met denken aan Benny Sings).
Grendehus Funkadelic valt op door het meer psychedelische karakter. Daarna rustig door en het blijft leuk. Het serene Anger Management is dan weer erg mooi om met de laatste twee songs heel prettig af te sluiten. Een hele fijne plaat, dit van Fieh.