Maya de Vitry - Violet Light (2022)

Ik hoor ontwikkeling op Violet Light ten opzichte van How to Break A Fall en Adaptions. Deze platen hadden zeker hun momenten, maar deze nieuwe lijkt een stuk meer consistenter te zijn. In ieder geval meer genietbaarder. Dat wordt een fijn begin van 2022.

Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Maya De Vitry - Violet Light - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Maya De Vitry - Violet Light
Tot een paar weken geleden had ik nog nooit naar de muziek van de Amerikaanse muzikante Maya De Vitry geluisterd, maar haar deze week verschenen album is me in de afgelopen weken zeer dierbaar geworden

“Each track on the album features a unique band”, aldus de bandcamp pagina van de Amerikaanse muzikante Maya De Vitry. Het leek me geen aanbeveling, maar Violet Light klinkt verrassend consistent en over de hele linie prachtig. De instrumentatie op het album is warm en zeer smaakvol en dat zijn kwalificaties die ook zeker van toepassing zijn op de zang van Maya De Vitry, die imponeert met haar mooie stem. Violet Light klinkt vaak als een volstrekt tijdloos singer-songwriter album, maar hier en daar slaat de balans door richting Amerikaanse rootsmuziek. Door de sfeervolle klanken en zang verleidt dit album makkelijk, maar het groeit ook nog een tijd door.

Ik ben de naam Maya De Vitry in het verleden wel eens tegen gekomen, maar ik had volgens mij nog niet eerder naar haar muziek geluisterd. Haar deze week verschenen derde album Violet Light is daarom mijn eerste kennismaking met de muziek van de singer-songwriter uit Nashville, Tennessee, en het is een bijzonder aangename kennismaking geworden.

De Amerikaanse muzikante beschikt over een zeer aangename en ook erg mooie stem en heeft haar nieuwe album ook nog eens voorzien van een mooi en sfeervol geluid. Dat geluid kwam op bijzondere wijze tot stand want Violet Light werd opgenomen met een enorme waslijst aan muzikanten, die vanuit meerdere studio’s bijdroegen aan het album.

Maya De Vitry koos voor iedere track op het album de muzikanten uit en deze speelden hun bijdragen al dan niet van afstand in. Dat fysiek samenkomen in de studio lang niet altijd nodig is, is de afgelopen twee jaar wel vaker bewezen, maar het kiezen voor steeds een andere band voor verschillende tracks op een album is niet zonder risico. Met zoveel verschillende muzikanten wordt het geluid op een op deze wijze gemaakt album al snel een bonte lappendeken, maar Violet Light van Maya De Vitry klinkt verrassend consistent.

In iedere track nemen weer andere instrumenten en muzikanten het voortouw, maar omdat de sfeer van de tracks niet wezenlijk verandert en de stem van Maya De Vitry centraal staat, komt de consistentie van het album niet in gevaar. Het levert overigens wel flink wat muzikale hoogstandjes op, al spelen de muzikanten op het album vooral ingehouden.

De sfeer op het derde album van Maya De Vitry is de sfeer van een tijdloos singer-songwriter album, al kan de muzikante uit Nashville hier en daar ook flink opschuiven richting de Amerikaanse rootsmuziek, wat een gevarieerd album maar zoals gezegd ook consistent klinken oplevert.

Maya De Vitry tekent op haar nieuwe album niet alleen voor hele mooie vocalen, maar ook voor andere akoestische en elektrische gitaren, banjo, viool en kazoo. Het legioen muzikanten dat haar bij staat op dit album voegen onder andere mandoline, bas, drums, orgel, keyboards, blazers, strijkers en een pedal steel toe aan het warme geluid op het album. Verder dragen meerdere zangeressen, onder wie Maya’s zussen Monica en Nina De Vitry achtergrondvocalen bij.

Het levert een zeer smaakvol geluid op, dat ondanks het grote aantal instrumenten dat is ingezet betrekkelijk ingetogen klinkt en heel veel ruimte open laat voor de prachtige stem van de muzikante uit Nashville. Violet Light van Maya De Vitry is een tijdloos album, dat moeiteloos een aantal decennia geleden gemaakt had kunnen worden, maar dat ook niet misstaat in het heden.

Het is bovendien een album dat kwaliteit ademt. Die kwaliteit hoor je in de bijzonder fraaie klanken, in de mooie warme productie van Ethan Jodziewicz en Maya De Vitry, in de geweldige en soms uit de tenen komende zang van de Amerikaanse muzikante en in de uitstekende songs op het album.

Direct bij eerste beluistering was ik elf songs en ruim een half uur (waarom worden er momenteel toch zoveel wat mij betreft net wat te korte albums uitgebracht?) onder de indruk van de muziek van de singer-songwriter die mij tot dusver nog niet was opgevallen, maar sindsdien grijp ik met enige regelmaat naar dit prachtige album, vooral wanneer de zon onder is buiten regen en wind de dienst uitmaken. Erwin Zijleman

Nog geen Lura hier? Zou echt wel je kopje thee moeten zijn.

Zou inderdaad kunnen, maar krijg zoveel binnen, waar ik nauwelijks doorheen kom.
Heb nu al albums liggen, die eind mei gaan verschijnen.

wat een prachtige schoonheid. Deze draait al meerdere malen zijn/haar rondjes in mijn cd-wisselaar

een plaat, die eind januari (Maya De Vitry - Violet Light) is verschenen is voor mij als recensent urgenter dan een album waarvan niemand nog iets van kan horen. Die kan je toch ook niet aanschaffen.

Wat is het leven van een recensent toch leuk. Ik maak het er altijd leuker op. Niet de dingen die je fysiek of via digitaal krijgt opgestuurd maar het zoekwerk naar het onbekende waarvan jij als recensent niets krijgt opgestuurd, maar die zeer de moeite waard is om onder de aandacht te brengen. Een fysiek of digitaal product is in no time gevraagd aan de desbetreffende artieste. Zo ook was het geval bij Maya de Vitry die in ons land naar mijn eer en weten niet wordt ondersteund door een promotiemaatschappij. Dat is het leukste van dit ´vak´.

Het is toch net of je je eigen overlijdensbericht plaatst bij de aankondiging van de officiele breuk van je bandje (The Stray Birds), zei zangeres Maya de Vitry in een interview met de Amerikaanse roots radiozender The String. Tegelijkertijd kondigde zij haar solo debuut Adaptions aan. We zijn nu drie en een half jaar verder na dat voor haar verschrikkelijjke ‘point of no return’. En Violet Light, die haar tweede plaat How To Break A Fall uit 2020 opvolgt, draaien voortdurend zijn/haar rondjes in mijn cd-wisselaar.

Opgenomen in een omgebouwde kelderstudio met bassist Ethan Jodziewicz en diverse bijdragen van muzikanten op afstand voelt Violet Light alsof je wordt ondergedompeld in een warme cocon. Een schitterende country getinte verzameling aan folkliedjes en een openhartige kijk in het leven van de zangeres, die vooral wordt geïnspireerd en gestimuleerd door de natuur en haar omgeving.

De hemelse schoonheid van Maya’s fluwelen stembanden, die in de verte doen denken aan die van Tamara Lindeman (The Weather Station) is bovenalles geschikt voor het tedere repetoire op haar nieuwe plaat. En waar liefhebbers van het werk van Aoife O’Donovan en Molly Tuttle graag veel tijd aan zullen besteden.

Als je haar voorgaande werken uit je platenkast of via 1 van de streamingdiensten erbij pakt valt je op dat het materiaal op Violet Light zoeter en zachter overkomt dan voorheen. En dat heeft weer te maken met de pandemie – ze was aan huis gekluisterd.

De albumtitel komt voor in het nummer Not A Trick Of The Eye en verwijst naar een bepaald licht dat buiten het bereik van de mens ligt en alleen zichtbaar is voor bepaalde insecten. Het nummer was de eerste single van het album en herinnert aan diverse beperkingen die ons allemaal te boven zijn gegaan.