Ropes of Night - Impossible Space (2021)

Mooie ontdekking deze nieuwe band uit Keulen. Wat een lekkere sound zeg! Dit keer met een zanger die erg goed uit de verf komt, zeer krachtige vocals. Moet ik nog zeggen dat dit me heel erg doet denken aan....o.a. The Sound als eerste referentie en dan met name vanwege de intensiteit. Sterk debuutalbum! Deze plaat gaat zeker op de wenslijst. Uitgebreidere beschrijving volgt.

Alicia,DjFrankie, B.Utterfly e.a.

Impossible Space | ROPES OF NIGHT - ropesofnight.bandcamp.com

Komt op de luisterlijst!

Goed album! Krijgt ook goede recensies, sommige bandleden zijn afkomstig uit de metal, niet direct mijn muziek maar je hoort het wel terug omdat het goede muzikanten zijn. Ben benieuwd wat je ervan vindt.

Staat nu op, ik luister even via Deezer! Klinkt goed! U hoort nog van mij!

Voor mij zo op de valreep absoluut een van de beste albums van dit jaar. Alle liedjes liggen goed in het gehoor en zijn knap geschreven. Je kan horen dat de bandleden al wat jaren ervaring hebben als muzikant in voormalige (metal) bands. Een album maken van een niveau als dit blijft hoe dan ook uitzonderlijk en verraadt het nodige talent en de perfecte 'chemie' tussen vier muzikanten. Wat mij aanspreekt is de intensiteit van de songs, de melodielijnen, het mooie typische uitwaaierende gitaarwerk maar vooral ook de zang die er toch wel uitspringt tussen alle nieuwkomers die ik heb gehoord dit jaar. Deze Thomas Schindler kan echt zingen! Directe favorieten heb ik (nog) niet, daarvoor moet ik het album vaker luisteren, wat ik zeker zal doen de komende tijd.

Ik ben heel kort van stof vandaag: dit is een goed album!

Doet me naast The Sound ook denken aan Echo & The Bunnymen. Genoeg vergelijkingen, dankzij de sterke zang van Thomas Schindler en zijn voortreffelijke basgitaarspel in samenwerking met de andere drie zeer goede muzikanten met een halfje verhoogd.

Favorieten: The Whispers, Strange Moons en de afsluiter If Death Was a Colour.

jorro?

Dank Scarlet. Ik heb dit album al eens beluisterd, maar het is niet over de volle lengte mijn kopje thee. Dat waren The Sound en Echo & The Bunnymen destijds ook niet trouwens. Dit album is me vooral in het begin te vrolijk, niet donker genoeg. Pas bij de Vanishing gaat het de goede kant op. (Never be happy again!). The Drowning Lesson is weer op het randje net als Lunacy by Which We Kneel. Ik heb ook het idee dat de zanger wat moeite heeft om in zijn stem een donkere sfeer te creëren.
Een voorzichtige 3,5*

Ik snap het Jelle. Dit is niet echt heel donker, houdt het midden tussen rock en postpunk. Als The Sound en Echo je destijds ook niet echt aanspraken is dit niet jouw kopje thee.

Heeft inderdaad wel wat weg van genoemde bands, al kan het mijns inziens niet tippen aan albums als Ocean Rain en From The Lion's Mouth. Al hadden die albums het voordeel van de toenmalige tijdsgeest (en leven beide bands desondanks in de schaduw staan van bands als The Cure en Sisters of Mercy). Ik hoor er trouwens ook wel Editors in.

Aan die laatste kan het wel tippen wat mij betreft. Ocean Rain is niet mijn favoriet van Echo. Ik snap je wel, na een eerste luisterbeurt is het een zoveelste neo postpunk (rare term overigens) album. Vaker luisteren helpt. Maar alles is natuurlijk een kwestie van smaak. Ik vind dit een meesterlijk album.