Brian Wilson - Long Promised Road (2021)
Alternatieve titel: Original Motion Picture Soundtrack
mijn stem
3 stemmen
Verenigde Staten
Pop / Rock
Label: Lakeshore
-
Right Where I Belong (3:59)
met Jim James
-
I'm Goin Home (3:45)
-
It's Not Easy Being Me (4:32)
-
Must Be a Miracle (3:21)
-
Slightly American Music (3:30)
-
It's O.K. (2:23)
-
Rock & Roll Has Got a Hold on Me (3:50)
-
The Night Was So Young (2:08)
-
Honeycomb (1:55)
-
Long Promised Road (4:34)
met Blondie Chaplin en Jim James
-
In My Room [Live from the Ryman Auditorium] (2:21)
-
I'm Broke (2:45)
1
geplaatst: 3 december 2021, 17:33 uur
Soundtrack van een nieuwe documentaire/interviewreeks met Wilson, die ik overigens nog niet heb kunnen zien.
De openingstrack, Right Where I Belong, is een nummer geschreven en opgenomen met Jim James van My Morning Jacket.
Vind dit een vele malen interessanter Brian Wilson album dat het kortgeleden uitgebrachte instrumentale album "At My Piano". Dit is solo Wilson op en top, bizar, geniaal, kinderlijk, ruw, vals, aanstekelijk.... liefhebbers van "Pet Sounds" kunnen dit beter links laten liggen.
De openingstrack, Right Where I Belong, is een nummer geschreven en opgenomen met Jim James van My Morning Jacket.
Vind dit een vele malen interessanter Brian Wilson album dat het kortgeleden uitgebrachte instrumentale album "At My Piano". Dit is solo Wilson op en top, bizar, geniaal, kinderlijk, ruw, vals, aanstekelijk.... liefhebbers van "Pet Sounds" kunnen dit beter links laten liggen.
2
geplaatst: 3 mei 2022, 15:00 uur
'Long Promised Road' waarvan dit de gelijknamige soundtrack betreft, is een niet te missen docu voor elke zichzelf respecterende BeachBoys-fan.
Even moeite doen (betaalmuur/dure import), maar dan heb je ook wat!
Vanaf het ontstaan naar het heden, want hij leeft nog(!), door als een Van Rossem in een gekleurd hemd: Brian Wilson, in een auto met een vertrouwde vriend, de journalist Jason Fine van Rolling Stone, die precies de juiste vragen op de juiste toon stelt.
Denk aan de taxi van James Corden met Paul McCartney.
Belangrijk dat ze elkaar goed kennen, want alleen in een veilige omgeving met vertrouwd gezelschap komt Brian los.
De hele BB-story gelardeerd met allerlei obscure feiten, details en bizarrigheden, afgewisseld met mooie concertbeelden. Af en toe moet halt worden gehouden omdat Brian honger heeft en zich zelfs in een hamburgertent ongemakkelijk voelt. Dan weer de auto in.
Verbazingwekkende bekentenissen: 'Sail on Sailor' vindt hij zijn beste compositie (was zonder Van Dyke Parks niet tot stand gekomen), Dennis Wilsons 'Pacific Ocean Blue' heeft hij nog nooit beluisterd (Fine laat het hem horen over de smartphone), en het overlijden van Jack Reiley (2015) is nieuw voor hem en raakt hem diep.
Schokkend zijn 's mans observaties over zijn geestelijk welzijn, ontroerend ook. Wat een onzekere en kwetsbare man! Zijn drugs-drank-eet-verslavingen! De bekentenis dat hij al zijn leven lang stemmen in het hoofd hoort die hij niet wil horen. Het verdriet over het verlies van zijn broers en nu ook Jack Reiley.
De beelden laten zien dat er slechts één plek is waar hij zich onder controle heeft: de opnamestudio.
Daar is hij geheel zichzelf: scherp, alles horend, corrigerend, dirigerend.
Brian wordt binnenkort 80, maar heeft ondanks zijn leeftijd en postuur nog een jongensachtige uitstraling. Zijn vrouw , dochters en 5 adoptiekinderen, maar vooral zijn onstuitbare drang en liefde om muziek te maken houden hem op de been. Door deze docu wint in retrospectief vooral zijn latere werk en zelfs dit album aan kwaliteit.
Lang leve Brian Wilson!
Even moeite doen (betaalmuur/dure import), maar dan heb je ook wat!
Vanaf het ontstaan naar het heden, want hij leeft nog(!), door als een Van Rossem in een gekleurd hemd: Brian Wilson, in een auto met een vertrouwde vriend, de journalist Jason Fine van Rolling Stone, die precies de juiste vragen op de juiste toon stelt.
Denk aan de taxi van James Corden met Paul McCartney.
Belangrijk dat ze elkaar goed kennen, want alleen in een veilige omgeving met vertrouwd gezelschap komt Brian los.
De hele BB-story gelardeerd met allerlei obscure feiten, details en bizarrigheden, afgewisseld met mooie concertbeelden. Af en toe moet halt worden gehouden omdat Brian honger heeft en zich zelfs in een hamburgertent ongemakkelijk voelt. Dan weer de auto in.
Verbazingwekkende bekentenissen: 'Sail on Sailor' vindt hij zijn beste compositie (was zonder Van Dyke Parks niet tot stand gekomen), Dennis Wilsons 'Pacific Ocean Blue' heeft hij nog nooit beluisterd (Fine laat het hem horen over de smartphone), en het overlijden van Jack Reiley (2015) is nieuw voor hem en raakt hem diep.
Schokkend zijn 's mans observaties over zijn geestelijk welzijn, ontroerend ook. Wat een onzekere en kwetsbare man! Zijn drugs-drank-eet-verslavingen! De bekentenis dat hij al zijn leven lang stemmen in het hoofd hoort die hij niet wil horen. Het verdriet over het verlies van zijn broers en nu ook Jack Reiley.
De beelden laten zien dat er slechts één plek is waar hij zich onder controle heeft: de opnamestudio.
Daar is hij geheel zichzelf: scherp, alles horend, corrigerend, dirigerend.
Brian wordt binnenkort 80, maar heeft ondanks zijn leeftijd en postuur nog een jongensachtige uitstraling. Zijn vrouw , dochters en 5 adoptiekinderen, maar vooral zijn onstuitbare drang en liefde om muziek te maken houden hem op de been. Door deze docu wint in retrospectief vooral zijn latere werk en zelfs dit album aan kwaliteit.
Lang leve Brian Wilson!
* denotes required fields.
* denotes required fields.