The Gerogerigegege - Instruments Disorder (170 Songs CD) (1994)
mijn stem
5 stemmen
Japan
Avant-Garde / Electronic
Label: Mediacapsule
- Instruments Disorder (38:42)
0
jeko
geplaatst: 16 november 2008, 13:59 uur
Het zijn ook daadwerkelijk 170 nummers gebundeld in 1 track, een beetje als Yellow Trash Bazooka,.....
als iemand zich geroepen voelt om de hele tracklijst toe te voegen...... natuurlijk wel weer typisch gerogerigegege titels.
als iemand zich geroepen voelt om de hele tracklijst toe te voegen...... natuurlijk wel weer typisch gerogerigegege titels.
0
sxesven
geplaatst: 16 november 2008, 14:44 uur
Die 170 titels die Jelle noemt zijn hier te vinden; overigens vormen ze op deze plaat één lange track dus horen ze niet afzonderlijk ingevoerd te worden. Dat ligt bij de 7"s als Yellow Trash Bazooka en Mother Fellatio anders, daar is niet direct sprake van een 'aan elkaar gemixed' geheel (het blijft immers vinyl).
Inderdaad verder vergelijkbaar met bijvoorbeeld Yellow Trash Bazooka, hoewel ik deze toch wel net een tikkeltje anders vind (niet alleen om het minder typische noisecore-geluid). Instruments Disorder dendert op zo'n wijze voort dat het honderzeventig-liedjes (vrije vertaling) idee wel overeind blijft zonder dat de plaat ontzettend fragmentarisch wordt. Bij bijvoorbeeld Yellow Trash Bazooka zijn het toch merkbaarder losse tracks, waarschijnlijk deels inherent aan het feit dat ze niet aan elkaar gemixed zijn (omdat dat niet kan in die zin, CD versus vinyl dus, wederom), deels aan de speelduur en het 7"-formaat, deels omdat de stroom aan chaos hier werkelijk niet ophoudt (gepaste rustpauzes op de 7"s, hier raast de feedback door tijdens het aftellen). Mede daarom misschien wel mijn favoriet. Intens lekkere plaat in ieder geval!
Inderdaad verder vergelijkbaar met bijvoorbeeld Yellow Trash Bazooka, hoewel ik deze toch wel net een tikkeltje anders vind (niet alleen om het minder typische noisecore-geluid). Instruments Disorder dendert op zo'n wijze voort dat het honderzeventig-liedjes (vrije vertaling) idee wel overeind blijft zonder dat de plaat ontzettend fragmentarisch wordt. Bij bijvoorbeeld Yellow Trash Bazooka zijn het toch merkbaarder losse tracks, waarschijnlijk deels inherent aan het feit dat ze niet aan elkaar gemixed zijn (omdat dat niet kan in die zin, CD versus vinyl dus, wederom), deels aan de speelduur en het 7"-formaat, deels omdat de stroom aan chaos hier werkelijk niet ophoudt (gepaste rustpauzes op de 7"s, hier raast de feedback door tijdens het aftellen). Mede daarom misschien wel mijn favoriet. Intens lekkere plaat in ieder geval!
0
jeko
geplaatst: 10 december 2008, 11:04 uur
citaat:
"This is the 11th album of Japanese trash noise band. Fuck compose, fuck melody, dedicated to no one, thanks to no one, ART IS OVER".
"This is the 11th album of Japanese trash noise band. Fuck compose, fuck melody, dedicated to no one, thanks to no one, ART IS OVER".
0
geplaatst: 9 januari 2009, 14:33 uur
toch een leuke plaat dit, voor dat je weet zijn die 38 minuten voor bij.....
0
tuktak
geplaatst: 16 april 2009, 14:32 uur
toch prettig om de tracklist bij de hand te hebben, zo krijgt deze plaat toch iets meer diepgang hè 
0
geplaatst: 1 augustus 2009, 16:39 uur
Ik vind het maar takkeherrie, sorry. Ik kan niks ontdekken in al die ruis wat ik prettig vind om naar te luisteren, misschien komt het door mijn kleine speakers, zal het misschien nog 's proberen als ik grote goeie speakers heb, maar nu kan ik er echt niks mee
Hier kan je trouwens een live-performance (?) zien van het duo, ook erg fijn
Hier kan je trouwens een live-performance (?) zien van het duo, ook erg fijn
* denotes required fields.
* denotes required fields.