Tempers - New Meaning (2022)

Het zou te eenvoudig zijn om letterlijk de review van Private Life te citeren, maar het New Yorkse Tempers maakt nog steeds dezelfde donkere postpunk muziek en voegt in principe geen nieuwe ambitieuze kleuren toe. Het claustrofobische Private Life hield de gordijnen open, het blijft schimmig wat zich daarachter precies afspeelt. New Meaning is een meer naar buiten gerichte stap, al leiden de albumhoes traptreden wel naar de alles opslokkende hiernamaalse duisternis toe. Het grote mysterie zet zich weer voort en bijt dieper in die azijnzure belevingswereld van dit geheimzinnige duo.

Het verspillende pandemie tijdperk is positief misbruikt om de aandacht op de heruitgave van debuutalbum Services te richten. Als een voorspellende Nostradamus sobere kale lijnen uitzettende welke in de nabije toekomst een griezelige waarheidsgetrouwe rol vervullen. De hiaten van het bestaan vervolledigd door een breed scala aan ontvluchtbare dagdromen. We wonen nu eenmaal in die onverlichte spookmaanzijde, de dagen door vrijheid beperkende consequenties ingekort die het dagelijkse leven niet echt gangbaar en gemakkelijker maken. Ondanks het nevelige bestaan is er in die darkwave wereld van Tempers ruimte voor vlagen aan sprankelende zonnestralen waardoor New Meaning niet continu loeizwaar is.

New Meaning herdefinieert, analyseert en digitaliseert de mogelijkheden van nieuwe opgelegde normen, maar vooral van de nieuwe gekoesterde waardes. Slaapwandelend dagdromend tussen schaduwrijke illusies, denkbeeldig escapisme en acceptabele waanideeën. Het tegen de avondklok strijdende gothic Nightwalking openbaart zich als een uit het stoffige lichaam tredende transformatie. De vocalen van Jasmine Golestaneh als enige tastbare element, haar berustende gesproken woorden het monumentale rustpunt.

Well, I Know I’m Walking Ahead
Where I’m Going, I’m Really Not Sure
And I Know If I Turn A Blind Eye
Something In Me Will Petrify

En ik vervolg dezelfde weg samen met haar.

Echo’s uit het verleden overstemmen de nagalm van het heden. Navelstarend voortbewegend ga ik op in de straffe beats, de contactleggingsangst verbleekt in het veilige egocentrisme. Onzichtbaar overleven in het voedingsrijke traag optimistische klankenbord van het negatief stemmende Unfamilair. Het zelfredzaamheidspakket New Meaning is een paradox gevuld met zwaar wegende keuzes. Gereedschapsleverancier Eddie Cooper is materiaal eindverantwoordelijke, zorgende voor een evenwichtige dansbaarheidsbalans.

Verliefdheid weekt zich in It Falls Into You van de contactgestoorde emoties los, om zich als primaire levensvoorzienende basisbehoefte te representeren. Gedesillusioneerde illusies die de naakte zwakte van Jasmine Golestaneh een zacht klagend klankbord geven. Koortsig verlangend om vervolgens in die bedrieglijke aardedonkere eeuwigheid belovende Secrets and Lies valkuil te verdwijnen. Here nor There, de stilte van de waarheid en Song Behind a Wall, het tweelingzusje van de grimmige The Police compositie Invisible Sun. Dezelfde treurende melodielijnen, dezelfde weinig licht doorlatende neerslachtige mineurstemming.

En dan gaan plotseling de lampen aan en blijkt er daadwerkelijk bar weinig verandert te zijn. Normaal zou de ambient Sightseeing dreamhouse een adembenemende afsluitende trip door The Big Apple zijn geweest, nu is het niet meer dan een wrange vruchtvlees eliminerende hap aan luchtsappen. Het sluimerende New York als leegtedecor, verdovend winterslaap ontwakend.

Tempers - New Meaning | Electronic | Written in Music - writteninmusic.com

Klinkt niet slecht. Het is wel erg elektronisch en daar moet je van houden. De zang vind ik ook niet altijd even sterk, blijft soms wat op de vlakte, maar misschien is dat de bedoeling? De zangeres heeft wel een goede stem (Multitudes, In and Out of Hand) maar doet er te weinig mee. Voor liefhebbers van electronics en synthpop zeker een aanrader, want het synthwerk is bijzonder creatief en melodieus gedaan waardoor de plaat over het geheel behoorlijk dansbaar wordt. De afsluiter Sightseeing vind ik erg sterk.