Drombeg - Earthworks (2016)

Mijn eerste toevoeging op deze site na al die jaren, voor dit album kon ik niet anders want dit is in mijn oren een klein meesterwerkje. Je hoort de (Ierse) grillige natuur er in terug. Met overwegend klassieke instrumenten schept hij een sfeer van enerzijds dreiging en anderzijds overweldigende schoonheid. In Handfuls of Clay met een sinistere, melancholische viool, Tumulus dat het voorbijglijden van wolken verklankt of A Thousand Nights dat hier de soundtrack mag zijn van een nacht onder een sterrenhemel met aangenaam gezelschap terwijl het kampvuur knettert. Het is zeker niet de gladde muziek die je zou verwachten; Béarra had evengoed iets kunnen zijn van Boards of Canada, maar dan zonder de beats, wel met de onderhuidse dreiging die er soms ook vanuit gaat.
De soundtrack bij guur weer in onzekere tijden terwijl er prachtige landschappen voorbij flitsen.