Diana Ross and The Supremes - Love Child (1968)

coole hoes, het titelnummer is ook lekker, het enige dat ik ken van de plaat, overigens.

Inderdaad, een prachtige albumcover. ‘Love child’ was het eerste album van Diana Ross & The Supremes dat geen nummers bevat van Holland-Dozier-Holland. Eigenlijk mag dit album gezien worden als een Diana Ross soloalbum. Mary en Cindy (de twee dames op de hoesfoto) zongen vrijwel niet mee op dit album. De achtergrondzang werd verzorgd door sessiegroep The Andantes. Zo zal de luisteraar van dit album ook tot de conclusie komen dat Diana’s stem (hoe verassend!?) centraal staat op dit album. Wat ik goed vind aan dit album in vergelijking met vorige Diana Ross & The Supremes albums, is dat de teksten veel volwassener zijn en voorzien zijn van sociale themas. Daarnaast is dit album veel meer soul georiënteerd, terwijl eerdere opnames meer soul/pop waren. Nummers als ‘Does your momma know about me’ (origineel van Bobby Taylor), ‘He’s my sunny boy’ (origineel van Smokey Robinson), ‘I’m living in shame’ (die op hun volgende album zou verschijnen) en de titeltrack ‘Love child’, weerspiegelen zo’n beetje wat liefde inhield voor een jonge vrouw uit Detroit rond de tweede helft van de jaren ’60. Eigenlijk weerspiegelt de hoesfoto dat ook wel. Het swingende ‘Some things you never get used to’ is ook een fijn nummertje. ‘Keep an eye’ zou later door Diana Ross worden heropgenomen en verscheen op haar debuutalbum. Wat mij betreft een van de betere albums die Diana Ross (en The Supremes, alhoewel ze dus vrijwel niet te horen zijn) heeft/hebben gemaakt.