Superjazz. Zo noemt het Amsterdamse Bruut! hun muziek. En laten we wel wezen: ik had in mijn stoutste dromen niet kunnen vermoeden wat deze heren voor mij met zo´n term in petto had. Een vluchtige blik op het hoesje van hun nieuwe wapenfeit spreekt boekdelen met titels als (Thelonius) Monk, Buddy (Miles) en Billie (Holiday). Een nieuwe plaat, een nieuw label (Excelsior Recordings) en een noodgedwongen, andere aanpak door de pandemie. Zest klinkt dan wel wat toegankelijker dan de meeste van hun achterliggende platen. Voer voor een breed publiek.
Per luisterbeurt grijpt Zest als een dracula alsmaar steviger naar mijn keel. En ontwaar ik een energieke en instrumentale wereld waar je de liefde voor de surfrock, boogaloo, Italiaanse spaghetti westerns, jazz en andere soorten muziek in terughoor.
Bruut! knalt, knettert en bruist als een mousserende wijn in een glas en weet zich te onderscheiden met een opzwepend, vol en vet geluid. Vol expressie, creativiteit en afwisseling. Tegelijkertijd is het muziek dat het beste gedijt in het live-circuit. Want dat je je voeten met moeite op de grond stil houdt is wel een ding dat zeker is. Dus ga je naar een optreden van deze band trek dan je vetste schoenen aan, want met Bruut! ga je gegarandeerd total loss.