Reveal - Doppelherz (2021)
mijn stem
1 stem
Zweden
Metal
Label: Sepulchral Voice
-
Cocoon (Bitch Regalia) (4:31)
-
Inshallah (4:16)
-
Cokkkfights (5:33)
-
Angel's Bend (4:14)
-
Clearly, God Damn (4:19)
-
Stalactites (When Cast Down the Mountain) (6:18)
-
Mal Aria (2:10)
-
Bags of Shine (3:39)
-
Some Marionettes, Some Kites (A Few Knives) (4:54)
-
Doppelherz (5:30)
1
geplaatst: 12 december 2021, 19:03 uur
Beluister het volledige album: Doppelherz
Er is een reden dat ik pas in de laatste week van december mijn jaarlijst afrond. Ieder jaar is er wel een plaat die in de laatste weken enorm indruk maakt en de boel omgooit. Er is absoluut een kans dat Reveal's Doppelherz die plaat is.
Dit is namelijk zwaar mijn ding. Ik heb al eerder werk van Reveal gehoord, maar op Doppelherz zetten ze een flink aantal stappen vooruit. Ten eerste is de productie vele malen beter, maar het blijft wel die verdorven sfeer van het voorgaande werk behouden, een fantastische balans. De sound doet me aan allerlei bands denken: In Solitude ten tijde van Sister, Tribulation ten tijde van The Children of the Night, Voivod, Killing Joke, Bauhaus, The Jesus Lizard, Okkultokrati en Morbus Chron ten tijde van Sweven. Het is een vreemde experimentele metalplaat die wel enorm rockt, maar constant zaken doet waar je verrast van raakt. Blackmetal, noiserock, post-punk, het zit er allemaal wel in, en het heeft bakken met karakter. De zanger klinkt heerlijk verrot, de baslijnen dansen lekker door de gehele plaat heen, het gitaarwerk is melodieus én stekelig en de drummer weet op een aparte manier enorm te grooven. Ik geniet met volle teugen van deze plaat.
Er is een reden dat ik pas in de laatste week van december mijn jaarlijst afrond. Ieder jaar is er wel een plaat die in de laatste weken enorm indruk maakt en de boel omgooit. Er is absoluut een kans dat Reveal's Doppelherz die plaat is.
Dit is namelijk zwaar mijn ding. Ik heb al eerder werk van Reveal gehoord, maar op Doppelherz zetten ze een flink aantal stappen vooruit. Ten eerste is de productie vele malen beter, maar het blijft wel die verdorven sfeer van het voorgaande werk behouden, een fantastische balans. De sound doet me aan allerlei bands denken: In Solitude ten tijde van Sister, Tribulation ten tijde van The Children of the Night, Voivod, Killing Joke, Bauhaus, The Jesus Lizard, Okkultokrati en Morbus Chron ten tijde van Sweven. Het is een vreemde experimentele metalplaat die wel enorm rockt, maar constant zaken doet waar je verrast van raakt. Blackmetal, noiserock, post-punk, het zit er allemaal wel in, en het heeft bakken met karakter. De zanger klinkt heerlijk verrot, de baslijnen dansen lekker door de gehele plaat heen, het gitaarwerk is melodieus én stekelig en de drummer weet op een aparte manier enorm te grooven. Ik geniet met volle teugen van deze plaat.
* denotes required fields.
* denotes required fields.