The Black Veils - Carnage (2021)

Je hebt zo van die albums die bij een eerste luisterbeurt meteen overtuigen. Dit is er zo een! Ik kende de band nog niet en na een tip eens geluisterd. Prachtige emo-postpunk met heerlijk puik gitaarwerk. Het is ook snel en daar hou ik wel van. Pompende baslijnen, mooie drumpartijen en een zanger die goed bij stem is en mij zelfs doet denken aan sommige favoriete zangers uit mijn top 10. Daarom wel jammer dat de andere bandleden soms ook meebrullen, had voor mij niet gehoeven. Een album dat bij mij zeker op de wenslijst gaat.

Carnage | The Black Veils - theblackveils.bandcamp.com

Je haalt me de woorden uit de mond Scarlet. Idd dit overtuigd meteen, en zo op de valreep nog een heel toffe plaat ontdekt van 2021.
Enorme gedrevenheid, toffe zanger en de ouwe cure is niet ver.

De eerste helft 3,5 en de tweede helft 4,5 ster. Dat maakt gemiddeld 4....Maar ik was niet direct overtuigd.
Ik vind de eerste paar nummers wat rommelig overkomen terwijl de tweede helft lekker strak is.

Dit album is zo goed, dat ik niet meteen favorieten kan kiezen. Alle songs zijn favoriet!

Alicia, deric raven, WesleyX16 e.a.

We zijn het zó vaak eens. Maar helaas kan ik jullie enthousiasme dit keer niet delen. Het geluid klinkt niet mooi en vind de zang ook niet zo fijn. Deze sla ik over als dat mag.

Dat mag natuurlijk, maar ik ben wel verbaasd om eerlijk te zijn. Dacht dat je dit ook wel goed zou vinden. Voor mij is dit een van de beste albums van het afgelopen jaar. Dit is zo'n album dat ik vijf keer achter elkaar kan draaien, en me nog niet gaat vervelen. De productie vind ik nou juist erg mooi, het uitwaaierende gitaarwerk, goeie drummer en een vette bas. Zo zie je maar dat smaken kunnen verschillen, zelfs voor liefhebbers van hetzelfde genre. Ik heb dat bijvoorbeeld bij de band Long Night, het album Barren Land. Daar vind ik de muziek over het algemeen te 'rocky', terwijl dat voor jou een meesterwerkje is.

Verschillende meningen moeten blijven, ook binnen een genre. Maakt het ook wel weer leuk aan de ene kant. Ik luister wellicht weer naar andere dingen, hoor en voel andere dingen. Zelfs al lijken die 'dingen' soms erg op elkaar. Zoals zangers/zangeressen die bijna precies dezelfde klankkleur en manier van zingen hebben: de een raakt je en de ander stoot af.

Het is inderdaad mijn soort muziek. Ik vind het goede muziek. Als de stem ook heel goed was geweest, niet heel bijzonder, dan had ik een heel hoge score gegeven.

4 **** vind ik hoog Wesley.

Ja je kan het zien als een 4-. Maar 4**** is een 8 op de middelbare school. Dus goed...

Nou prima toch!

Live: The Black Veils

Dit is zo'n album dat mij telkens weer een retro-gevoel geeft. Na vele luisterbeurten blijft het album me boeien en raken. Er staat geen slecht liedje op, alles is hier mooi op elkaar afgestemd, maar bovenal is het erg melodieus, en daar hou ik van. Dit album kan zich meten met 'Script of the Bridge' of zelfs met 'From The Lions Mouth'. Naast de overduidelijke postpunk invloeden van deze bands, heeft het ook een gothic rock randje dat verwijst naar de jaren 90. Toch dwaalt hier voornamelijk het donkere spook van de jaren 80 underground rond, en voert passioneel de boventoon. Geweldig!