Funeral Mist - Deiform (2021)

Op de valreep van 2021 zal Funeral Mist, het geesteskindje van de Zweedse brulbroei Arioch, alias Mortuus van Marduk, een drie jaren durende retraite gaan doorbreken. Wat gaat dit teweeg brengen? Moet de jaarlijst omgegooid gaan worden?

Het komt ook weer als een klap bij een heldere hemel. Het enige wat ik heb kunnen horen is een minuutje plechtstatige spanning. De verwachtingen zijn hooggespannen.

De blackmetal-liefhebber krijgt er aan het einde van het jaar nog een mooie plaat bij met Deiform. Het gebeurt niet vaak meer, maar dit is gewoon..... blackmetal. Geen andere invloeden van buiten het subgenre, dit is pure blackmetal zoals je het in de tweede blackmetalgolf van de jaren '90 hoorde met een lichtelijk moderne touch. Grimmige ijzige tremoloriffs, opgefokte drumpartijen met een bombardement aan blastbeats en de heerlijke ziekelijke verrotte strot van Arioch, die je ook van Marduk zou kunnen kennen onder de naam Mortuus. Het gebruik van samples verhoogt de sfeer van de plaat alleen nog maar meer, en het is absoluut niet alleen maar razen, er zitten ook veel sluipende melancholische midtempostukken in.

Funeral Mist had haar eigen lat natuurlijk veel te hoog gelegd om überhaupt te kunnen verrassen. Dat doen ze ook niet. Maar Deiform staat bol van de kwaliteit. Opnieuw de blastbeats die als hagelstenen je gezicht geselen, de hysterische voordrachten van Arioch. Het verspreidt een misselijkmakende, grimmige sfeer die door weinig bands geëvenaard wordt. Toch ook ruimte voor trage meeslepende passages en links en rechts wat melodie. De plechtstatige samples maken Deiform helemaal af.