Nienke Dingemans - Devil on My Shoulder (2021)

Pas net zeventien is singer-songwriter Nienke Dingemans uit Ossendrecht. Toch heeft ze al op menig podium de nodige ervaring opgedaan, zowel solo maar ook als frontvrouw van de blues band Mindblow. Ze beschikt reeds over een imponerende stem en schrijft ook al haar eigen songs.

Haar grote talent bleef dan ook niet onopgemerkt voor rasmuzikanten Jan van Bijnen en Joost Verbraak, allebei multi-instrumentalisten en met bakken ervaring. Van hen samen recenseerde ik in het verleden trouwens Endless Road en van Jan dit jaar Modest Man. Maar ook Simon Keijzer besteedde eerder dit jaar in zijn podcast aandacht aan dit Ossendrechtse talent en was ook danig onder de indruk.

Jan en Joost produceerden samen de debuutep Devil on My Shoulder met zes eigen composities van Nienke. Nienke heeft vooral een voorliefde voor muziek uit een grijs verleden, waaronder bijvoorbeeld Nina Simone. Ze wordt voornamelijk gezien als een blues muzikant, maar voelt zich ook senang in soul, country en jazz.

Opener Why the Caged Birds Sings bezit een onderhuidse spanning en de begeleiding is hier sober, alleen drums, bas, elektrische en resonator gitaar. Vooral de resonator gitaar is bij Jan in zeer vertrouwde handen. Minder sober, maar wel aanstekelijk en voorzien van een stompend ritme is Heartache Train met Reyer Zwart op contrabas.

Zo’n beetje het eerste lied wat Nienke schreef is het fraaie blues/swampnummer Tennessee River, het verscheen reeds op single. De rivier staat hier voor de metafoor de hoop om je doelen te bereiken, en vooral de weg die je moet afleggen om die doelen te bereiken. De teksten van Nienke zijn al verrassend volwassen en haar Engelse uitspraak is uitstekend, dat is mede te danken aan de extra lessen Cambridge Engels, die ze op het VWO in Bergen op Zoom krijgt. Tennessee River wordt trouwens opgesierd door de sax van Arend Bouwmeester, vooral bekend van zijn samenwerking met Ralph de Jongh.

Met Jan en Joost aan boord is een uitstapje naar New Orléans eigenlijk onvermijdelijk. Het resultaat is het swingende Love Labours Love met Nienke zelf op piano. Joost tilt hier met zijn sousafoon-, trompet- en trombonebijdrages het nummer naar een nog hoger niveau. Vrij sober is het meest bluesy nummer op het album, Mississippi Road Blues, waarop Nienke zelf ook op elektrische gitaar te horen is.

Afsluiter en titelnummer Devil on My Shoulder is een van de hoogtepunten van dit debuut. Hier etaleert Nienke haar soulvolle kant van haar stem. Persoonlijk vind ik hier haar stem het best tot zijn recht komen. Naast eerder genoemde gastmuzikanten zijn verder Joris en Sanne Verbogt (Joost’s partner) op bas te horen. Mede dankzij de voortreffelijke productie van Jan en Joost is Devil on My Shoulder een indrukwekkend debuut van de prille singer-songwriter Nienke Dingemans geworden. Een uiterst talentvolle jongedame, die ik met grote interesse zal gaan volgen.

Het album is eventueel rechtstreeks via e-mail bij Nienke te bestellen : [email protected] . Aanstaande maandag (20-12), zal trouwens een interview te lezen zijn in BN/De Stem met Willem Jongeneelen (Oor).

Kijk dat is nou eens een prachtig bericht Lura in letterlijk en figuurlijk donkere dagen. Meteen enorm nieuwsgierig geworden, ga er zeker naar luisteren.

Inderdaad een goede tip van Lura. Haar stem klinkt volwassen ondanks haar 17 lentes. Ik vind dat haar stem op het nummer 'Love Labours Lost' veel weg heeft van Fiona Apple's stem. En dat is een compliment. De tracks zitten ook muzikaal goed in elkaar. Vergt nog wat luisterbeurten. Nederland barst van het talent blijkt maar weer.

Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Nienke Dingemans - Devil On My Shoulder - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Nienke Dingemans - Devil On My Shoulder
De Nederlandse muzikante Nienke Dingemans is pas 17 jaar oud, maar overtuigt op haar eerste EP met een geweldige stem, sterke songs en een prachtig en veelzijdig ingekleurd rootsgeluid

Nienke Dingemans is pas 17 jaar oud, maar timmert al even aan de weg als frontvrouw van een bluesband en als solomuzikant. Met haar eerste EP Devil On My Shoulder levert ze nu een zeer indrukwekkend visitekaartje af. De Brabantse muzikante beschikt over een geweldige stem, die de songs op haar eerste EP met veel gevoel en doorleving vertolkt. Het zijn songs die bijzonder fraai zijn ingekleurd en geproduceerd door een stel gelouterde Nederlandse muzikanten. Het zijn ook nog eens songs die een grote veelzijdigheid laten horen, waardoor deze EP niet onder doet voor hetgeen dat momenteel in Nashville wordt gemaakt door veelbelovende jonge talenten. Een grote belofte voor de toekomst.

Het in de tweede helft van december uitbrengen van nieuwe muziek lijkt niet heel handig, maar aan de andere kant is er in deze periode van het jaar maar heel weinig concurrentie. De afgelopen week was de lijst met nieuwe releases voor het eerst dit jaar vrijwel leeg, waardoor de debuut EP van Nienke Dingemans uit het Brabantse Ossendrecht vrijwel onmiddellijk mijn aandacht trok.

De naam Nienke Dingemans en de plaats Ossendrecht lopen niet direct over van internationale allure en mijn scepsis werd nog wat groter toen ik las dat Nienke Dingemans afgelopen zomer pas haar zeventiende verjaardag vierde. De jonge Nederlandse muzikante heeft echter slechts een paar noten nodig om de critici en sceptici de mond te snoeren. Nienke Dingemans beschikt namelijk over een geweldige stem en zingt met verrassend veel vertrouwen, kracht en doorleving.

De jonge Brabantse muzikante voert al een tijdje de bluesband Mindblow aan, maar op haar eerste EP Devil On My Shoulder laat ze horen dat ze nog veel meer kan. De zang op deze debuut EP van Nienke Dingemans is zes tracks en ruim 26 minuten van een indrukwekkend hoog niveau, maar het is zeker niet het enige dat opzien baart bij beluistering van deze EP.

Voor het opnemen van haar eerste EP verruilde de jonge Nederlandse muzikante Ossendrecht voor Roosendal, maar ik had het ook geloofd wanneer de credits hadden vermeld dat de muziek was opgenomen in Nashville of ergens in een roemruchte studio aan de oevers van de Mississippi.

Devil On My Shoulder klinkt niet alleen zeer oorspronkelijk, maar laat ook een aantal geweldige muzikanten horen. Het zouden zomaar wat giganten uit de Nashville kunnen zijn, maar het gaat om een stel Nederlandse muzikanten, onder wie Jan van Bijnen en Joost Verbeek, die het album ook produceerden.

Jan van Bijnen, die eerder dit jaar een prachtig album afleverde dat ik deze week pas heb ontdekt, en Joost Verbeek , die we onder andere kennen van de band van Ralph de Jong, tekenen op Devil On My Shoulder voor een heel arsenaal aan instrumenten en voor een spannende productie, waarvoor Daniel Lanois zich niet zou hebben geschaamd.

Jan van Bijnen laat horen dat hij op flink wat snareninstrumenten en keyboards uit de voeten kan, terwijl Joost Verbeek naast drums verschillende blaasinstrumenten toevoegt aan de werkelijk prachtig ingekleurde songs van Nienke Dingemans. Bijdragen van ervaren krachten als Reyer Zwart (Van Wyck, Danny Vera), Ad Bouwmeester, Sanne Verbogt en Joris Verbogt maken het fraaie geluid op deze debuut EP compleet.

In muzikaal, productioneel en vocaal opzicht staat het allemaal als een huis, maar Nienke Dingemans maakt ook nog eens indruk met het brede palet dat ze binnen de Amerikaanse rootsmuziek bestrijkt. Invloeden uit onder andere de blues, folk, jazz, soul, country en swamprock worden knap aan elkaar gesmeed, terwijl het opvallende Love Labours Lost zomaar van de hand en stembanden van Fiona Apple had kunnen zijn.

Na 26 minuten zit het er helaas al weer op, maar hebben we op de valreep van het nieuwe jaar wat mij betreft zomaar een van de grootste muzikale beloften van het moment te pakken. Dat we nog heel veel moois van Nienke Dingemans gaan horen lijkt me zeker. Ik kijk er naar uit. Erwin Zijleman

Als het weer mag, kan dan gaan we deze zangeres met imponerende stem vast en zeker live beluisteren.

Mooi nieuws, haar volwaardige debuutalbum is klaar en zal in het najaar verschijnen.