Atrocity - Blut (1994)

Dit soort goedkope metal kan ik echt niet uitstaan, het bandje probeert hier en daar emotioneel over te komen maar nee, dit soort zooi gaat er bij mij echt niet in

Een tas vol met gemengde gevoelens houd ik hieraan over. Dat Atrocity niet lang in het doodsmetalen karkas gedrukt wilde blijven, bleek al uit het zoekende Todessehnsucht. B.L.U.T. echter pakt weer wat terug op het geluid dat bands als Entombed, Paradise Lost en Benediction in die tijd nastreefden. In die zin is de experimentele drift van Atrocity teruggebracht tot een ordinair potje bandwagon hoppen. (Zeer) gematigde deathmetal met wat voorzichtige gothic uitstapjes is wat het album (ont)siert. Hier en daar zweven genoeg aardige ideetjes rond die de moeite waard zijn dus helemaal de grond instampen is ietwat onterecht. Ik vind het titelnummer erg aardig. Daar zat ook een mooie sfeervolle video bij. Verder blijven het folky Calling The Rain en het staccato stampende Ever And Anon mij nog wel bij.
Destijds kocht ik de fraai vormgegeven digipack op het oog en die staat best leuk in de kast maar alle verwachtingen inlossen kon het album niet echt.