Erik Norlander - Threshold (1997)

Geweldig instrumentaal debuut van deze toetsenist die vooral in de progressieve rock-sector aardig bekend staat. Erik Norlander is o.a. bekend van het Rocket Scientists-project, heeft veel meegedaan op solo-albums van Lana Lane (zijn vrouw overigens...) en heeft meegewerkt op albums van Ayreon (Arjen Anthony Lucassen).
Dit is zijn eerste soloplaat en is vooral ook een erg goed elektronisch muziek-album.
Vooral de naam van Rick Wakeman spookt regelmatig door mijn hoofd, wanneer ik dit weer eens opzet. Uiteraard een belangrijke invloed geweest voor Erik, aangezien Rick Wakeman ook wat speciale liner-notes geschreven heeft voor dit album.
Afwisselend, dynamisch en gedreven, biedt dit album met tracks als No Cross to Carry (persoonlijke favoriet), het titelnummer, het ultravette Trantor Station (geweldige solo's en coole invalshoeken) het vreemde Waltz of the Biots en nog veel meer, erg veel fraais.
Flitsende key-solo's, een stevige ondertoon (het blijft een vorm van progressieve rock wat we hier horen) en geweldige thema's zorgen ervoor dat dit album eigenlijk geen seconde verveelt.
Toffe hoes trouwens en 4 welverdiende punten bovendien.

Ik had overigens wel wat meer stemmen verwacht bij dit album. (0??) Maar goed, laat ik de spits dan maar afbijten.....

Ruim vijf jaar later....

Ik verwacht, vrees ik, geen stemmen meer bij dit album, m.u.v. die van mezelf. Heel jammer, want dit is een erg lekkere plaat die zeker bij de Wakeman-fans in de smaak zou moeten vallen.