Biosphere - Shortwave Memories (2022)

Weer een beetje terug naar zijn beginperiode. 1e indruk is iig goed.

Heeft idd wel wat elementen die we kennen uit de voorbije jaren. Ben niet gelijk enthousiast maar staat wel al voor de tweede keer op

Misschien moet hij nog groeien maar ik vond het een "verademing" na zijn laatste album(s) waar mi weinig in gebeurde.

Biosphere weet hier toch wel iets neer te zetten met een kenmerkende eigen stijl. De vrij lange nummers lopen in elkaar over, met een uitwerking op een thema. Dit met een trage spaarzame opbouw in de nummers, uiterst sober, strak en abstract. Als je van bliebjes houdt ben je hier op het goede adres. Aandachtig luisteren wordt wel beloond, dus stay tuned !

Sober, strak en abstract is wel een mooie omschrijving. Af en toe glijdt het daardoor wat anoniem voorbij, je zou het soms wat meer melodie en warmte wensen. Sommige veranderingen in de muziek voelen ook simplistisch aan, helaas. Gelukkig weet het geheel genoeg te intrigeren om te blijven luisteren, dus wie weet hoe ik hier over een maand of twee tegenover sta.

Deze plaat kenmerkt zich door een elementaire, grauwe benadering van ambienttechno. Veelal beats met enkele spaarzame golfjes. Dit creert een eenzaam en bedachtzaam sfeertje. Ik vind het aangenaam, al is de geldingsdrang van zijn beginperiode niet meer aanwezig. Eigenlijk geldt dat eveneens voor de afgelopen 5 à 6 Biosphere-platen. Geir blijft echter een echte vakman die zich niet bezondigd aan een herhaling van zetten (of nou ja, Angel Flight is dat wel enigzins). Het moet gezegd worden dat Shortwave Memories wederom een eigenzinnige plaat is die geen steken laat vallen. Ik twijfel tussen 3.5* en 4*.

Een geslaagd ambient techno album uit Noorwegen van Biosphere. Aanvankelijk klinkt het album Arctisch koud zoals Pitchfork het noemt, maar eenmaal bekend met de ritmes en melodielijnen voel je een diepe melancholisch stroom. De muziek is gespeeld op oude apparatuur uit de jaren 1970. Niets is geprogrammeerd. Er is enorm veel toewijding gestoken in dit album, wat resulteert in een heel gelaagd resultaat. Je moet wel een goeie hifi installatie hebben om eruit te halen wat erin zit. Het laatste nummer, “Transfigured Express”, is waarlijk episch met staccato toontjes, ingenieus dreunende bassen en creepy tegendraadse orchestratie.

Amen! Ook mijn favoriet.

Knappe plaat van Geir Jenssen. Heb 'm nu tweemaal geluisterd, telkens in de late uurtjes, en dan bevalt ie prima.

Grauwe ambienttechno, op het eerste gehoor behoorlijk minimalistisch, maar onder het oppervlak bruist het wel van leven, van ideeën en inspiratie. De melodieën die Biosphere hier oproept, missen ook hun effect niet, en dompelen je onder in een kil en kaal landschap, al is hier en daar ook wel wat warmte terug te vinden. De eerste tracks zijn al flink de moeite, maar vanaf de titeltrack wordt het allemaal nog net wat interessanter, met als klapstuk een straffe afsluiter van een klein kwartier.

4 sterren

Na de voorgaande drie albums - het imo ietwat saaie Departed Glories, het sterk ambienteske Senja en de stijloefening in manipulatie van klassiek, Angel's Flight - lijkt Biosphere hiermee terugkeren naar zijn roots: het album heeft een vibe die sterk aan Microgravity doet denken en dat album is na ruim 30 jaar nog steeds
een fijn, goed draaibaar album - vintage zeg maar gerust.

Durfde voorspelling welaan dat dit album langer draaibaar/houdbaar zal zijn dan de vorige 3. De laatste keer dat ik dit album draaide, kreeg ik het laatste nummer niet helemaal mee - was al vertrokken. Overigens een goed kenmerk van Biosphere (generiek): prima muziek om even af te schakelen

Het is pas een paar jaar geleden dat ik Substrata (1997) van Biosphere ontdekte. Een beetje laat, zeker omdat het album al jaren op mijn radar stond en ik al vermoedde dat het echt iets voor mij zou zijn. Het album bleek nóg beter dan verwacht, het werd een van mijn mooiste ontdekkingen ooit en inmiddels prijkt het album in mijn all-time-top10 (op plek 3 om precies te zijn).

Sinds de ontdekking van Substrata ben ik me rustig door het oeuvre van de Noor aan het heen luisteren en het is bewonderenswaardig hoe hij zich probeert te blijven vernieuwen. Hij maakt vooral ambient, maar valt het genre steeds weer opnieuw vanuit een andere invalshoek aan. Soms gebruikt hij field recordings, andere keren laat hij zich weer inspireren door klassieke muziek; soms is het heel minimalistisch, andere keren brengt hij een wat voller geluid. En toch is het altijd heel herkenbaar als Biosphere. Toegegeven, niet iedere poging is memorabel, maar er zitten toch echt wel enkele meesterwerken tussen en nog een heel pak erg goede albums.

Geir Jenssen, de man achter Biosphere, is nog steeds productief en ik volg inmiddels zijn nieuwe releases op de voet. Naar zijn nieuwste, Shortwave Memories, luisterde ik al een tijdje en gisteren heb ik dan mijn eerste Biosphere-release op plaat gekocht (hopelijk volgen er meer, vooral Substrata lijkt me fantastisch om te hebben op LP). Het is wel even een wereldje van verschil, dit album via Spotify horen of op vinyl. De vinyluitgave bezit een enorme diepte en dynamiek, waardoor alle details veel beter hoorbaar zijn.

Voor dit nieuwe album keert Jenssen terug naar het geluid waar hij mee begon en bekend mee werd, namelijk gelaagde elektronica die flirt met techno. Hij liet zich voor Shortwave Memories inspireren door post-punk producers als Marin Hannett (producer voor onder meer Joy Division en oprichter van Factory Records) en Daniel Miller (oprichter van Mute Records). Jenssens laatste albums bestonden vooral uit samples en werden gemaakt op de computer, voor deze nieuwste maakte hij gebruik van (analoge) instrumenten uit het post-punktijdperk (eind jaren zeventig, begin jaren tachtig). Deze instrumenten hadden nog nauwelijks presets en ruimte om geluiden op te slaan, dus alles wat je op dit album hoort is vanaf de grond of aan opgebouwd.

Die post-punk-echo's hoor ik eerlijk gezegd niet heel erg terug, dit album is bovenal typisch Biosphere. Luister bijvoorbeeld naar het titelnummer en je weet meteen dat dit van de hand van Geir Jenssen komt. Een onheilspellende, kille beat, een langgerekte soundscape op de achtergrond en daar allerlei extra texturen en lagen elektronica aan toegevoegd die het geheel heel veel diepte geven. Ambient wordt nogal eens omschreven als 'saai', maar die mensen hebben Biosphere nog niet gehoord. In deze muziek valt zo ontzettend veel te ontdekken dat het bijna onmogelijk is om uitgekeken te raken op de composities.

Ook qua sfeerzetting blijft Biosphere toch wel een meester. De sfeer die hij op dit album weet neer te zetten doet ook denken aan die vroegere werken. Door de ritmes straalt er zekere koelte af van de nummers, maar die worden in evenwicht gebracht door warme onderlagen. Het resultaat is een geluid dat tijdens een hete zomer een enorm verkwikkend effect heeft, maar waar je je in de koude wintermaanden aan kunt opwarmen. Ik kan zo snel geen enkele andere muziek noemen die ook die unieke kwaliteit bezit.

Ik ben tegenwoordig een enorme Biosphere-fangirl, dus misschien moet je mijn mening niet helemaal serieus nemen, maar Shortwave Memories is gewoon weer een ijzersterk album, en ongetwijfeld de beste van de laatste paar Biosphere-releases. Het feit dat op het vinyl de details nog zoveel beter tot uitdrukking komen, heeft er voor gezorgd dat dit album een grote sprong maakt in mijn voorlopige jaarlijst. En nu de laatste tonen van het geweldige slotnummer wegsterven realiseer ik me dat ik 'm vandaag nóg beter vind dan gisteren. Waar eindigt deze adoratie?

Biosphere - Shortwave Memories

Ik lees hier goede berichten. Nu kan ik mij niet herinneren ooit iets can Biosphere te hebben opgezet, en toch is de naam mij al decennia-lang bekend.

De act kwam weer op mijn radar omdat Circular (een duo) zeggen te zijn beïnvloed door Biosphere. Nu gaat dat wel allemaal om veel ouder werk. Ik denk wel 10 a 20 jaar terug in de tijd, maar tik dit nu hier, omdat deze plaat hjn laatste is, en daardoor meer recente berichten.

Ik kan me wel voorstellen dat een plaat uit 2022 niet een logische instapplaat is, en ik gewoon Substrata moet gaan luisteren, maar er zijn zulke aardige mede-users.

Wordt vervolgd, eerst mijn Ultimae-trip(s) afronden.

Draaide deze van de week nog eens, vlak na Microgravity, zijn α en ω a.h.w, al hoop ik gezien de kwaliteit van dit album dat ie nog even doorgaat. Na het tegenvallende - imo zelfs vervelende - Departed Glories - ik zei het al eerder- het ijzige Senja Recordings, het tentatieve en speelse Angel's Delight - mij bevallen de variaties op klassieke thema's van Arnalds beter - blijkt dit op den duur een album dat ik volledig kan omarmen en dat zich telkenmale met een opvallend gemak in mijn gemoed nestelt en daar zijn werking ontvouwt: grand Cru Biosphere met andere woorden.

Zou zo maar een plaat kunnen verwerven in mijn album-toptien van 2022.

Dat maakt de vraag actueel wanneer je met een afgewogen oordeel over 2021 gaat komen. Daar vinden we Angel's Flight vast wel in terug, dus nog negen te gaan

Begin van een ontdekkingsreis. Eerlijk gezegd heb ik namelijk van electronische muziek geen kaas gegeten. Onlangs attendeerde Mjuman me daarom op dit album. Hem geef ik dan ook gewoon de schuld als ik gillend in de gordijnen vlieg. Dacht ik op voorhand. Maar daar is geen sprake van. Integendeel. Alle verwikkelingen in mijn kop worden ontrafeld bij beluistering. En smelten als sneeuw voor de zon. Dit smaakt naar meer.

Het zal vast met het jaargetijde te maken hebben; de zin in meer donkere en trage muziek. Het heeft er ook zéker mee te maken dat ik sinds een poos een over-ear koptelefoon in gebruik heb waar sommige (niet alle!) muziek veel beter op klinkt.
Shortwave Memories vond ik al een fijn album, maar nu hoor ik echt de laagjes, de ontwikkeling in de nummers en vooral de diepgang. Muziekstukjes zijn kunststukjes geworden.
Ik heb het hier overigens wel over vinyl wat misschien ook kan helpen. Als alles van het niveau Transfigured Express zou zijn kwam de score uit op een vette 5. Want dit is wel het prijsnummer op dit fijne album dat ik de komende maanden vast nog meer ga beluisteren.