Foresteppe - Mæta (2018)

Een van de, naar mijn mening, beste releases op het Eilean label. Het gevoel van dingen die geweest zijn gedrenkt in melancholie. Elke song lijkt aangetast door de tijd, het is hetzelfde gevoel als William Basinski uitstrooit over zijn songs maar dan minder radicaal. Hier klinken de tonen van een verhakkelde gitaar of piano die toch nog door blijft spelen wel op de voorgrond, hoorbaar zijn de eerste tekenen van verval maar de muziek klinkt nog steeds fris. Een verdwaalde melodica of mandoline komt hierdoor nog intenser over.
Het thema hier is zomer en de kleur is blauw, althans volgens het label, hoewel de artiest woont in Siberië iets wat toch doet vermoeden dat deze plaat het ook goed doet in de winter. Het Siberische bos mag hier op de achtergrond in de vorm van field recordings de sfeer scheppen.