Tape Toy - Honey, WTF (2022)

Ben heel benieuwd naar dit album. Tired was al een toffe single.

Fijn debuutalbum van TAPE TOY. Opvallend geen plek voor de eerdere singles, zoals Naive en Dive Deeper. Bij mijn weten ook niet op een EP verschenen toch?

Nope, alleen als single te downloaden

En juist bovenstaand bericht zorgt voor en 7, de ijzersterke singles hadden dit debuut naar een hoger plan kunnen tillen, of Dive Deeper. Die keus is niet gemaakt waardoor niet alle songs even sterk zijn, Tape Toy is op zijn best als er gerockt kan worden.

Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: TAPE TOY - Honey, WTF - dekrentenuitdepop.blogspot.com

TAPE TOY - Honey, WTF
Gevoed door persoonlijke misère en de ellende van een aanhoudende pandemie, heeft de Amsterdamse band TAPE TOY een heerlijke gitaarplaat gemaakt, die alleen maar leuker en onweerstaanbaarder wordt

Het is deze week nog heel rustig met nieuwe releases, waardoor de release van het debuut van de Nederlandse band TAPE TOY flink opvalt. Dat is ook niet meer dan terecht, want wat heeft de Amsterdamse band een goede gitaarplaat gemaakt. Honey, WTF bestaat uit twee delen indierock uit de jaren 90 en één deel woede van frontvrouw Roos, die de nodige ellende van zich af zingt op dit album. Honey, WTF is echter zeker geen tranendal, want TAPE TOY tekent op haar debuutalbum voor de ene memorabele gitaarsong na de andere. Het zijn gitaarsongs die de balans hebben gevonden tussen gruizige gitaarmuren en prachtig melodieuze songs, met de mooie stem van frontvrouw Roos als kers op de taart.

De Nederlandse band TAPE TOY tekende de afgelopen jaren voor een aantal prima singles, die lieten horen dat ons land weer een bijzonder leuk gitaarbandje rijker was. In deze nog betrekkelijk rustige releaseweek komt de band uit Amsterdam met haar debuutalbum op de proppen. De singles die de afgelopen jaren zijn uitgebracht ontbreken op Honey, WTF, wat aan de ene kant opvallend en jammer is, maar aan de andere kant is het aandeel van nieuw werk nu maximaal.

Dat de eerdere singles ontbreken heeft mogelijk te maken met de omstandigheden waaronder het debuutalbum van TAPE TOY werd gemaakt. Frontvrouw Roos van Tuil kreeg twee jaar geleden te maken met het verlies van iemand die haar zeer dierbaar was en zag vervolgens ook nog eens haar relatie op de klippen lopen. Dan maar alle energie gebruiken voor TAPE TOY zal ze gedacht hebben, maar vervolgens dook het virus op dat ons inmiddels al bijna twee jaar bezig houdt en dat de cultuursector heeft verlamd.

Min of meer opgesloten in een kleine kamer schreef ze vervolgens de songs voor het eerste album van haar band en het zal niemand verbazen dat die songs wat donkerder en bozer klinken dan de vroege singles van de band. Samen met haar drie mannelijke bandgenoten heeft Roos vervolgens wel een fantastische gitaarplaat gemaakt.

Honey, WTF staat vol met heerlijk gruizige gitaarsongs die een ruwe basis combineren met een uitstekend gevoel voor lekker in het gehoor liggende rocksongs. TAPE TOY begint op haar debuutalbum bij het vroege werk van Bettie Serveert en sleept er vervolgens heel veel prima indierock uit de jaren 90 bij, waarbij de bands uit dit decennium met een vrouwelijk boegbeeld het meest relevante vergelijkingsmateriaal aanreiken.

Zangeres Roos gebruikt het debuutalbum van TAPE TOY om het nodige leed van zich af te zingen en ze doet dit met veel energie en gevoel. Ze wordt hierbij perfect ondersteund door de rest van de band die lekker strak speelt, maar ook voldoende varieert met klanken en dynamiek.

Honey, WTF is een album dat bij een ieder die de indierock uit de jaren 90 met de paplepel ingegoten heeft gekregen, of deze muziek, zoals ik, op latere leeftijd heeft geconsumeerd, vrijwel onmiddellijk bekend in de oren zal klinken. Bij eerste beluistering had ik daarom nog wel wat twijfel of het album overeind zou blijven na confrontatie met de helden uit de jaren 90, maar ik ben alleen maar enthousiaster geworden over het debuut van TAPE TOY.

Honey, WTF staat vol met hopeloos aanstekelijke en bijzonder lekker in het gehoor liggende songs. De muziek van de Amsterdamse band is lekker ruw en gruizig, maar ondanks al het gitaargeweld blijven de songs van TAPE TOY ook heerlijk melodieus. Frontvrouw Roos is verder een uitstekend zangeres, die zeker haar door woede gevoede teksten met heel veel passie uitspuugt, maar ook in de songs waarin was gas wordt teruggenomen makkelijk overeind blijft met prima vocalen.

De criticus zal beweren dat TAPE TOY niet veel nieuws doet en vooral voortborduurt op alles dat er al sinds de jaren 90 is. Daar heeft de criticus deels gelijk in, maar ik vind het debuut van TAPE TOY verrassend veelzijdig en boven alles heb ik al een tijd niet zo’n lekkere gitaarplaat gehoord als Honey, WTF. In de jaren 90 was TAPE TOY absoluut een van mijn favoriete bands in het genre geweest, maar ook een paar decennia later is dit album waanzinnig lekker en reuze verslavend. Heerlijk. Erwin Zijleman

Een veelbelovend debuut dit produkt van eigen bodem. Heerlijke aanstekelijke pakkende songs. Alleen Crushed vind ik minder prettig, maar voor het overige is het erg fraai.
Inderdaad niet iets nieuws onder de zon, maar dat hoeft geen minpunt te zijn. Ik had daarom in eerste instantie 3,5* weggegeven, maar dat is toch een halfje te weinig.
De berichten hierboven maken me ook erg nieuwsgierig naar de eerder verschenen singles.

Dive Deeper dat is de beste