Miles Davis & John Coltrane - The Best Of (1955-1961) (2001)

So What. .

Met deze cd ben ik vannacht in slaap gevallen. Wat een plaat zeg!

Davis die de liedjes steeds subtiel inleid met dat aparte, door merg en been gaande geluid van zijn trompet....waardoor je de spanning al voelt in de muziek. Want je weet dat hij gaat komen.

Die man met dat prachtige instrument. Daar waar het -voor mij- toch omgaat. Ik vind het geluid van hem (sax algemeen) fijner, mooier, warmer en nóg 'beter', emotioneler, diepgaander dan dat van Davis. (Vind ik dan he )

Je hoort het subtiele drumwerk (die heerlijke brushes) op de achtergrond. De zware bas. Pianoklanken. Davis die stopt......de bas speelt nog even.....piano is weg.....

Coltrane......

5*

Is dit de originele hoes niet?
klikje

Ik zal hier eens naar opzoek

Doen!

ik heb net door dat dit studio verzamel werk is?

dan zou het niet nodig zijn aangezien ik bijna alles al wel heb

Ja ok..hmm en ik heb em in mijn top 10 staan...en wil eigenlijk geen verzamelwerk erin hebben staan. Hmm..

round about midnight, milestones of kind of blue erin

Ja hmm ik vind Kind of Blue niet zo..althans nog wel 4*..dus die wordt het niet.

wat vind je de beste nummers van dit album dan?

By Bye Backbird, Milestones, So What, Straight, No Chaser, Two bass Hit...of ja uhm heel het album

daar zitten al 3 nummers bij van milestones, misschien moet je die eens proberen. Zelf ken ik alleen round about midnight en kind of blue in hun geheel, dus over milestones kan ik verder geen oordeel geven.

Is het niet een beetje raar dat een album met deze titel uit dat jaar komt, of ligt dat aan mij?

Dat is nogal....

...opmerkelijk inderdaad.

Het lijkt me sterk dat deze plaat uit 1955 is?