Julos Beaucarne - Chandeleur Septante Cinq (1975)

Julos Beaucarne, er stond nog niets op music meter. Dus ben ik bezig zijn albums (stuk of 35) op dit forum te krijgen. In september 2021 is hij op 85 jarige leeftijd overleden. In Wallonië en Noord-Frankrijk is hij redelijk bekend en heeft een heel oeuvre uitgegeven. Muzikant, kunstenaar, dichter, maar ook anarchist en non-conformist.
Toen ik in de jaren 80 mijn Franse vrouw leerde kennen ging er een wereld voor mij open betreft Franstalige muziek. Brel, Barssens, Ferré stonden zeer hoog aangeschreven bij een gedeelte van de wat intellectuele, linkse Franse jeugd, maar ik leerde ook andere artiesten kennen. Dick Annegarn met zijn soms wat absurdistische teksten, Francis Lalanne (nu een gele hesje wappie) en Julos Beaucarne. Deze laatste intrigeerde mij bijzonder. Met wie te vergelijken ? Heel in de verte wel met een Vlaamse tegenhanger Willem Vermandere. Jezus is een Jood (Jesus est een juif) wordt zowel door Julos als Willem gezongen. En bij beiden is er altijd een bepaalde mildheid aanwezig in hun vaak terechte kritiek op de maatschappij.
Julos Beaucarne heeft altijd veel gedichtjes en humor in zijn nummers. Maar kan ook serieus zijn.

Dit album is bijzonder beladen. Op 1 februari 1975 belde een zwerver aan bij Julos en Julos en zijn vrouw geven hem een slaapplaats en een maaltijd. Julos vertrok 's ochtends , de zwerver verkrachtte zijn vrouw en vermoordde haar met messteken. In de nacht van 2 op 3 februari schreef Julos een open brief die op deze cd als extra track is meegenomen voorgelezen door Claude Nougaro.
In die open brief legt Julos niet de schuld bij de zwerver, maar bij de maatschappij die geen zorg heeft voor deze geesteszieke mensen.
Deze plaat is gemaakt na de moord waarbij Julos achterbleef met twee kleine kinderen. De plaat is erg melancholisch, maar er waren al een aantal nummers af zodat het ook geen rouw album is. Bij nummer 8 hoor je de stem van zijn vrouw (antwoordapparaat) en nummer 17 is een lied voor haar. Nummer 18 heeft hij tot het eind van zijn leven bij optredens gezongen. Een prachtig poëtisch nummer.
De humor is minder aanwezig dan op zijn andere albums, maar het album straalt ergens toch hoop uit. Een beladen album, maar vooral een intens album, zeker met de achtergrond ervan. De productie is bijzonder sober gehouden, de gitaar van Julos en soms een instrument erbij. Dat is het.
Ik heb Julos twee keer live gezien en ik begreep zijn taalgrapjes en verhaaltjes lang niet altijd. maar ik zag een zeer authentieke artiest, die tot op hoge leeftijd mensen wist te vermaken, maar vooral ook te inspireren.
Een prachtig album van deze Waalse bard en kunstenaar.
Totaal onbekend, ooit op zondagochtend jaren geleden op Radio 2 in 'de sandwich' een nummer van hem gehoord. Maar duidelijk is als je op zoek bent naar Franse muziek, ga vooral verder dan het al erg bekende, want juist op die zijpaadjes vind je de prachtigste dingen.