Maren Morris - Humble Quest (2022)

Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Maren Morris - Humble Quest - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Maren Morris - Humble Quest
Na het geweldige HERO uit 2016 viel het wel erg lichtvoetige en poppy GIRL uit 2019 wat tegen, maar met het deze week verschenen Humble Quest is Maren Morris weer helemaal op de goede weg

Met HERO haalde Maren Morris in 2016 mijn jaarlijstje en schaarde ik haar onder de grote beloften van de country(pop). Zonder producer busbee klonk ze drie jaar later helaas een stuk minder overtuigend. GIRL had zijn momenten, maar was toch wat te veel lichtvoetige pop en te weinig country. Op het wederom door Greg Kurstin geproduceerde Humble Quest valt alles gelukkig weer de goede kant op. Country en pop zijn dit keer meer in balans, de productie is prachtig en de songs van Maren Morris graven niet alleen dieper, maar worden ook met meer gevoel vertolkt. Als lid van The Highwomen is Maren Morris de belofte al een tijdje voorbij, wat nog eens wordt onderstreept met dit prima album.

Na HERO uit 2016 en GIRL uit 2019 is Humble Quest het derde album van de Amerikaanse muzikante Maren Morris, althans wanneer we de drie albums die ze in haar tienerjaren maakte maar even vergeten. Met name het debuutalbum van de muzikante die werd geboren in Dallas, Texas, beviel me zeer. Op dit door de in 2019 overleden busbee (het alter ego van Michael James Ryan Busbee) geproduceerde album waren country en pop perfect in balans, net als dit op de eerste drie albums van Kacey Musgraves het geval was.

HERO vond ik uiteindelijk zelfs goed genoeg voor mijn jaarlijstje over 2016, maar opvolger GIRL beviel me wat minder. Op haar tweede album sloeg de muziek van Maren Morris, die op dat moment ook was toegetreden tot de ‘supergroep’ The Highwomen, wat mij betreft net wat te ver door richting pop. GIRL had zeker zijn momenten, maar over de hele linie vond ik het door Greg Kurstin geproduceerde album, die het werk van busbee af mocht maken, toch een stuk minder dan het debuut van Maren Morris of haar werk met The Highwomen.

Deze week keert Maren Morris terug met haar derde album en krijgen we een antwoord op de vraag of de Amerikaanse muzikante kiest voor de country of de pop. Het antwoord is dat Maren Morris op Humble Quest terugkeert naar de perfecte balans tussen country en pop van haar debuutalbum HERO. Het was een balans die prachtig werd bewaakt door producer busbee, die nog steeds wordt gemist.

Maren Morris deed, net als voor haar vorige album, een beroep op topproducer Greg Kurstin, die op Humble Quest een stevige vinger in de pap heeft en niet alleen tekent voor de productie, maar ook flink wat instrumenten bespeelt en meeschreef aan een groot deel van de songs. Op GIRL was ik niet erg gecharmeerd van de productie van deze Greg Kurstin, die we niet alleen kennen als producer van onder andere Adele, Paul McCartney en Beck, maar ook als lid van het duo The Bird And The Bee. Op de productie van Humble Quest heb ik echter niet zoveel aan te merken. Integendeel zelfs, het album klinkt prachtig en bevat een aangename jaren 70 vibe.

Op Humble Quest verwerkt Maren Morris over het algemeen gelijke delen pop en country in haar songs, al slaat de balans soms wat door richting country of juist richting pop. Humble Quest is daarom minder geschikt voor rootspuristen, maar muziekliefhebbers met een zwak voor goed gemaakte countrypop hebben aan het nieuwe album van Maren Morris echt een prima album.

Zowel de productie als de instrumentatie klinken zeer verzorgd en met name de songs met net wat meer invloeden uit de Amerikaanse rootsmuziek klinken prachtig. Maren Morris heeft, samen met flink wat aansprekende songwriters uit de Nashville scene, een serie prima songs geschreven en ze is ook nog eens een uitstekend zangeres, met een stem die gemaakt is voor de countrypop.

Vergeleken met voorganger GIRL zijn op Humble Quest niet alleen country en pop meer in balans, maar laat Maren Morris bovendien meer diepgang en meer emotie horen. Op basis van HERO voorspelde ik Maren Morris in 2016 een grote toekomst. De belofte maakte ze op GIRL wat mij betreft niet waar, maar het succes kwam desondanks. Op haar nieuwe album maakt Maren Morris ook de artistieke belofte waar met een album dat vooral niet te vroeg moet worden afgeserveerd als popalbum. Erwin Zijleman

De Amerikaanse zangeres Maren Morris wordt 10 april 32 jaar jong en heeft met de release van "HUMBLE QUEST" haar zesde album uitgebracht. De als Maren Larae Morris in Arlington, Texas USA geboren singer-songwriter begeeft zich ook in het countrywereldje. Haar internationale doorbraak vond plaats in 2018, toen ze een grote hit scoorde met "THE MIDDLE", als vocaliste bij de Russisch-Duitse DJ Zedd en met het Amerikaanse electronic music duo Grey. In Nederland stond de single bijna een half jaar in de Top 40 en bereikte een tweede plaats.

De eerste hitsingle die Maren Morris onder haar eigen naam scoorde was "MY CHURCH", afkomstig van het album "HERO" in 2016. Haar debuutalbum "WALK ON" verscheen in 2005, waarna "ALL THAT IT TAKES" en "LIVE WIRE" volgden, maar pas bij "HERO", album #4 werd ze succesvoller. Dit was dan ook het eerste album dat ze uitbracht op een zogenaamd major label. "HUMBLE QUEST" is de opvolger van het in 2019 verschenen "GIRL", dat zoals zijn voorganger de eerste plaats in de Amerikaanse country albumlijst wist te behalen. Het album is opnieuw uitgebracht op het Colombia Nashville label, de derde op een rij en ademt country. Als producer is Greg Kurstin aangetrokken, die ook al gewerkt heeft met Adele, Foo Fighters, Kelly Clarkson en Sia en die ook in het verleden al met Morris gewerkt heeft.

Elf nummers, 37 en een halve minuut muziek en die klinken allemaal even fijn, er wordt goed gezongen en gemusiceerd. De single “CIRCLES AROUND THIS TOWN” is het eerste nummer van het album. Een lekker loom ritme, pakkende melodie en prettig refrein, een heerlijk begin van het album. Meteen wordt duidelijk dat er aan de zang en dan zeker aan de koortjes veel aandacht is besteed, die klinken erg goed. Ook in het volgende liedje, “THE FURTHEST THING” is de samenzang erg mooi. Het rustige nummer kent een minimale begeleiding, maar de zang zorgt ervoor dat je dat niet hoeft te missen. Het tempo gaat flink omhoog in “I CAN’T LOVE YOU ANYMORE”, een popliedje met een lekkere country-feel, de steelgitaar zorgt daar wel voor. Het titelnummer, “HUMBLE QUEST” heeft een wat spannende sfeer, pakkend drumpatroon en een mooie melodie. “BACKGROUND MUSIC” vind ik één van de beste nummers van het album, ingetogen, prachtig gezongen en een erg mooie melodie. Dit is voor mij zeker geen ‘achtergrond muziek’. In het drie minuten durende “NERVOUS” gaat het tempo weer omhoog en in het pakkende liedje zingt Morris erg goed en krijg je een korte gitaarsolo voorgeschoteld.

Eveneens uptempo, zij het iets minder dan “NERVOUS”, is het lekkere “TALL GUY” met een pakkend ritme. “DETOUR” is een ingetogen, ballad en het langste nummer van het album. Opnieuw mooie samenzang, heerlijke melodie en ook dit hoort weer bij de beste liedjes van dit schijfje. “HUMMINGBIRD” is het meest ingetogen nummer van het album, minimale begeleiding en weer die mooie samenzang. Dat is elke keer weer een genot om te horen en één van de belangrijkste pijlers van de muziek van Maren Morris. “GOOD FRIENDS” is een midtempo pop-country liedje, dat iets te veel op de vlakte blijft. “WHAT WOULD THIS WORLD DO?” is het sluitstuk van het album en in iets meer dan vier minuten zingt Morris mooi, zijn de koortjes weer van een hoog niveau en opnieuw is dit een bewijs dat je met minimale instrumentale begeleiding en erg goede zang, een prachtig liedje kunt maken.

Maren Morris heeft mij zeer aangenaam verrast met dit nieuwe album en ik ga ervan uit dat dit bij de country liefhebbers in de smaak zal vallen. In Amerika en zeker in de gebieden waar de countrymuziek succesvol is, zal dit album goed scoren en dat verdient het ook.

Fijn album van mij onbekende zangeres. Ga direct ook maar het album Hero beluisteren!

Ik ben benieuwd! Ik vond Hero wel erg poppy voor mijn smaak.

En wat vind je d'r van? Ik vind het een fijn country pop album. Op een nummer als The Furthest Thing is Kacey Musgraves nooit ver weg.

Ik ben onder de indruk. Ze is duidelijk gegroeid en de sound is meer 'volwassen' (bij gebrek aan een betere term). Ik vind haar collega's van de Highwomen in alle opzichten toch wat sterker, maar het is een prima plaat. Ik ben blij dat de Americana kant wat sterke aanwezig is dan voorheen.

Over goede country pop albums gesproken: klik!