Venom Prison - Erebos (2022)

Venom Prison is een band die al een tijdje wordt genoemd als een grote nieuwe belofte in de metalwereld. Tot nu toe snapte ik dat niet zo goed. Hun vorige werk heeft veel interessante ideeën, maar de uitvoering vond ik altijd vrij vlak. Op Erebos is dat een heel ander verhaal, waarbij de interessante ideeën nóg interessanter zijn geworden en de uitvoering aanzienlijk is vooruit gegaan.

De band brengt een ontzettend karaktervolle, energieke en dynamische mix van metalcore en (melodieuze) deathmetal. De metalcorekant heeft daarbij het meeste weg van een aantal belangrijke spelers uit de New Wave of American Heavy Metal van midden jaren '00: Lamb of God en Chimaira. De melodieuze deathmetalpassages hebben een sterke invloed van Carcass ten tijde van Heartwork met pakkende dubbele gitaarlijnen, en wanneer de band echt de meer majestueuze en bijna poppy kant op gaat, hoor ik Arch Enemy zoals die band al sinds 2005 niet meer heeft geklonken.

Venom Prison verkent waanzinnig veel terrein op deze plaat, en gaat van lompe breakdowns naar snelle melodeathpassages met harmonieuze gitaren, om daarna een ommezwaai te maken naar bijna symfonische blackmetalpassages en daarna weer een sfeervol, bijna post-metalachtig rustpunt in te bouwen met cleane vocalen. Toch voelen de talloze wisselingen allemaal heel natuurlijk aan en wordt het niet te veel. Die veelbelovende nieuwe belofte hoor ik hier wel. Venom Prison kan met deze plaat wel eens flink wat zieltjes gaan winnen. Mij hebben ze in ieder geval gewonnen met Erebos.