The Hellacopters - Eyes of Oblivion (2022)

Zoals te verwachten bij The Hellacopters, een lekkere hard rock n roll plaat, niet nieuws onder de zon maar wel heel erg goed! Deze gaat er lekker in.

Niets nieuws onder de zon inderdaad. Maar wel een lekkere comeback van The Hellacopters! In 2008 brachten ze hun - toen - afscheidsplaat uit, maar in 2016 begonnen ze weer te touren las ik in het promo-bericht van Nuclear Blast, en nu is er dus die nieuwe plaat.

Ik moet toegeven: de band klinkt fris en monter, energie te over, zoals vanouds eigenlijk. De songs zijn kwiek en aanstekelijk, gewoon een lekkere bak rock 'n roll, nummers die het zonder twijfel ook goed zouden doen op de podia tijdens de festivalzomer!

3,5 sterren

Sinds enkele weken heeft iets mijn hartje sneller doen kloppen. En het is absoluut niet de oudere dame die mij na het optreden van Gregory Page in de Leidse QBUS als een Jehova getuige met groupie neigingen mij aanklampte om haar socialistische gedachtes aan mij te verkondigen. Als ik iets niet rock ´n roll vind, dan is het dat wel!

Geef mij dan maar het in 1994 opgerichte, Zweedse The Hellacopters, die na hun zwanezang Head Off uit 2008 met het verse Eyes Of Oblivion een come-back van jewelste maken. Kazige heikneuters met mouwloze spijkerjasjes, vette ongewassen haren en retro sportschoenen, die steevast met pure garagerock en radiovriendelijke rock´n roll de snelkookpan uitrocken.

Ik vraag mij af of de vaderlandse journalisten die geilden op de wederopstanding van inmiddels bejaarde Zweedse popsterren die in de jaren zeventig een succesvolle hitmachine was, ook los gaan op het nieuwe album van The Hellacopters. Het zal mij benieuwen. 1 ding kan je ze nageven. The Hellacopters klinkt op Eyes Of Oblivion niet als een stel gezapige en verzadigde miljonairs, die als virtuele avatars het nieuwe album gaan promoten. Dit bandje is wel straight in your face, waarbij het authentieke gevoel van toen met vlammend gitaarwerk en melodieuze zanglijntjes moeiteloos overeind blijft. Ietsje te gelikt? Welnee joh, ik noem het juist springlevend en verdomd goed, waarop de diehard fan veel te lang op heeft gewacht. Lekker gespierd en soms ook weelderig en bluesy. Rock ´n roll met een hoge intensiteit.

Eyes of Oblivion heeft alles wat je van een album van The Hellacopters mag verwachten en overtreft zelfs mijn stoutste verwachtingen. De Zweedse rockveteranen hebben in de jaren van afwezigheid niets van hun passie en energie verloren. Het voelt alsof de lange time-out een verfrissende periode was, waardoor de band met maximale muzikale kracht is teruggekeerd.