Camp Cope - Running with the Hurricane (2022)

De naam Camp Cope deed geen enkel belletje rinkelen. Het betreft hier een in thuisland Australië erg populair damestrio rondom frontvrouw Georgia "Georgia Maq" McDonald. Erwin Zijleman van Krenten uit de pop besteedde in 2019 zowel aandacht aan McDonald’s soloalbum als aan het tweede album van Camp Cope, getiteld How To Socialise & Make Friends.

Het enthousiasme van Erwin over McDonald’s fantastische stem deel ik volkomen en verklaart ook voor een groot deel de populariteit van dit trio uit Melbourne. Maar ik wil zeker de andere twee dames niet te kort doen.

Opener Caroline van Running with the Hurricane begint met een lekker basloopje van Kelly-Dawn Hellmrich, die Joy Division bassist Peter Hook en blink-182 bassist Mark Hoppus als grootste voorbeelden heeft. Samen tekende het trio voor de muziek, de teksten zijn van de hand van McDonald.

In het titelnummer laat McDonald haar emotionele zang volledig de vrije loop. Om hierna vervolgens in One Wink at a Time een stuk ingetogener te klinken. Bijzonder inventief laat ze hier als het ware haar stem alle kanten op fladderen. Subtiele toevoeging vormt hier trouwens het trompetspel van Shauna Boyle. Daarnaast is in opener Caroline en de toepasselijk getitelde afsluiter Sing Your Heart Out de elektrische gitaar van Courtney Barnett te horen.

Wat naast de zang het album aantrekkelijk maakt is dat de productie niet te gepolijst is. Regelmatig zijn de achtergrondkoortjes niet te versmaden. Running with the Hurricane zal zeker menig luisteraar emotioneel weten te raken.

Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Camp Cope - Running With The Hurricane - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Camp Cope - Running With The Hurricane
Camp Cope maakte in 2018 met How To Socialise & Make Friends een over het hoofd geziene klassieker, maar laat op haar nieuwe en wat meer ingetogen album horen dat dit zeker geen toevalstreffer was

Aan het eind van 2019 ontdekte ik via een album van ene Georgia Maq met flinke vertraging een van de beste albums van 2018. De Australische band Camp Cope heeft, mede door de coronapandemie, lang gewerkt aan de opvolger van dit album en keert deze week terug met Running With The Hurricane. Het is een album dat kiest voor een verzorgder en wat meer ingetogen geluid, maar de dynamiek van de geweldige voorganger is gebleven. Die dynamiek komt vooral van de fantastische stem van frontvrouw Georgia McDonald, die ook nog eens tekent voor fraai gitaarwerk. Een ritmesectie met een vleugje postpunk en een serie uitstekende songs maken het af.

Aan het eind van 2019 kreeg ik Pleaser van de Australische singer-songwriter Georgia Maq in handen. Het bleek een bijzonder aangenaam album met invloeden uit de folk, rock en synthpop, maar Georgia Maq maakte vooral diepe indruk met haar krachtige stem. Via het eerste soloalbum van Georgia Maq ontdekte ik ook haar band Camp Cope, die in 2018 het werkelijk fantastische How To Socialise & Make Friends uitbracht.

De krachtige stem van Georgia Maq, die in Camp Cope overigens Georgia McDonald heet, deed het in de rockmuziek van Camp Cope nog veel beter, zeker wanneer ze de zang hier en daar uit haar tenen liet komen en het af en toe uitschreeuwde. How To Socialise & Make Friends van Camp Cope kreeg in 2018 helaas niet al teveel aandacht, maar het is een weergaloos album, dat ik nog altijd met enige regelmaat uit de kast trek. Deze week keert Camp Cope terug met haar derde album, Running With The Hurricane. Het is een album waar ik met torenhoge verwachtingen aan begon en Camp Cope heeft me zeker niet teleurgesteld.

Op het derde album van de band kiezen zangeres en gitarist Georgia McDonald, bassist Kelly-Dawn Hellmrich en drummer Sarah Thompson voor een wat meer ingetogen geluid, waarin meer aandacht is besteed aan de productie. Voor deze productie tekende de band deels zelf, waarna ook de onder andere van Courtney Barnett bekende Anna Laverty nog aanschoof, wat het aandeel van vrouwen op dit album nog wat verder vergroot. Courtney Barnett speelt zelf overigens ook nog een riedeltje mee.

Het derde album van Camp Cope opent behoorlijk ingetogen, maar vrijwel onmiddellijk is er de krachtige stem van Georgia McDonald, die je meteen bij de strot grijpt. Camp Cope klinkt op Running With The Hurricane wat gepolijster dan op haar vorige album, maar de dynamiek die How To Socialise & Make Friends zo bijzonder maakte is er nog steeds, al is deze dynamiek wel wat subtieler.

In de meeste songs op het album bouwt de band uit Melbourne de spanning in muzikaal opzicht redelijk subtiel op en Georgia McDonald doet met haar zang hetzelfde. Hier en daar wordt het gaspedaal net wat dieper ingetrapt en komt Camp Cope in de buurt van het geluid van haar vorige album, maar de extremen blijven uit. De echte ruwe randjes ontbreken dit keer en dat vond ik bij eerste beluistering eerlijk gezegd best jammer, maar uiteindelijk bevallen het wat verzorgdere geluid op het derde album van Camp Cope en de bijna ingehouden spanning me wel.

Ook op Running With The Hurricane is het vooral de stem van Georgia McDonald die indruk maakt. De Australische muzikante doet me met haar stem nog steeds met enige regelmaat denken aan Everything But The Girl’s Tracey Thorn, maar dan wel met een stevige rockinjectie. Ook in muzikaal opzicht valt er veel te genieten. Het gitaarwerk van Georgia McDonald is fraai, het drumwerk van Sarah Thompson degelijk en de diepe bassen van Kelly-Dawn Hellmrich voorzien het indierock geluid van Camp Cope van een vleugje postpunk.

Het is misschien niet de mokerslag van How To Socialise & Make Friends, maar nu ik het nieuwe album van Camp Cope wat vaker heb gehoord, vind ik Running With The Hurricane anders, maar zeker niet minder. Hoogste tijd dat deze geweldige band voet aan de grond krijgt in Nederland. Erwin Zijleman

Op het moment dat ik dit tik is Running With The Hurricane van de drie dames van het Australische indierockgezelschap Camp Cope al even uit. Wie de eerste twee albums van Camp Cope kent, zal wellicht verrast worden door deze plaat.

‘Onze vorige albums waren behoorlijk schokkend; alles klonk behoorlijk hard en krachtig, zelfs in de manier waarop het was opgenomen, de manier waarop ik zong, tot aan de gitaarklank toe. Dat was waar ik toen in mijn leven was; nu wilde iets moois van maken‘. (Upset magazine).

Wat Running With The Hurricane onderscheidt is een verfrissend gevoel van aanstekelijkheid met een altcountry en poppy karakter, waar gitaar, bas, drums en een spaarzame piano (Sing Your Heart Out) regeren. En uiteraard met een flinke portie talent en de herkenbare rauwe en hartverscheurende overgave van Georgia Maq.

Een nieuwe fase voor de band waar zangeres/gitariste Georgia Maq blijft werken als verpleegster, drumster Sarah Thompson Poison City Records een helpende hand toesteekt, terwijl bassiste Kelly Dawn-Hellmrich zich voorbereidt op de komst van haar eerste kind. Dit alles draagt ​​bij aan de nieuwe energie, die de band vooruit stuwt.