Tangerine Dream - Mota Atma (2003)
mijn stem
6 stemmen
Duitsland
Score
Label: TDP
-
The Courage to Lose (8:03)
-
For the Summit Only (7:57)
-
No Pleasure No Pain (5:52)
-
Royal Way of Privacy (8:38)
-
Phoenix Burning (7:35)
-
Prophet in Chains (7:43)
-
Snow on Angels Feather (5:34)
-
A Fair Days Wage (8:09)
-
Brain Offender (5:53)
-
A Day in Liberty Valley (5:37)
Links
Last.fm
0
geplaatst: 1 augustus 2007, 21:28 uur
Dit album van Tangerine Dream is de soundtrack van een Japanse Amerikaanse co-productie bij een documentaire die over atomen handeld. Of de muziek daar goed bij paste moet ik helaas melden dat ik de documentaire tot op heden nog niet heb gezien.
Wat ik wel kan melden is dat de muziek grotendeels door Edgar Froese is gecomponeerd. Wellicht mede daardoor is Mota Atma een album geworden die hoofdzakelijk is gevuld met heerlijke soundscapes. Met de ogen dicht zie ik hetgeen wat ik niet snapte bij natuurkunde wel enigszins helder. De protonen en hoe die andere zaken uit deze wetenschap moge heten zie ik nu wel helder voor ogen. Daardoor is dit album opnieuw erg beeldend geworden, wat een handelsmerk is van Tangerine Dream.
Dit album is echter alleen geschikt voor wie van soundscapes houdt. Voor wie van het snelle werk van Tangerine Dream houden is dit album misschien een tikkeltje te moeilijk Mij bevalt ie wel, door die uitgesponnen klanken.
Wat ik wel kan melden is dat de muziek grotendeels door Edgar Froese is gecomponeerd. Wellicht mede daardoor is Mota Atma een album geworden die hoofdzakelijk is gevuld met heerlijke soundscapes. Met de ogen dicht zie ik hetgeen wat ik niet snapte bij natuurkunde wel enigszins helder. De protonen en hoe die andere zaken uit deze wetenschap moge heten zie ik nu wel helder voor ogen. Daardoor is dit album opnieuw erg beeldend geworden, wat een handelsmerk is van Tangerine Dream.
Dit album is echter alleen geschikt voor wie van soundscapes houdt. Voor wie van het snelle werk van Tangerine Dream houden is dit album misschien een tikkeltje te moeilijk Mij bevalt ie wel, door die uitgesponnen klanken.
0
tangmaster
geplaatst: 5 augustus 2007, 15:47 uur
Gerards Dream schreef:
Dit album van Tangerine Dream is de soundtrack van een Japanse Amerikaanse co-productie bij een documentaire die over atomen handeld. Of de muziek daar goed bij paste moet ik helaas melden dat ik de documentaire tot op heden nog niet heb gezien.
Wat ik wel kan melden is dat de muziek grotendeels door Edgar Froese is gecomponeerd. Wellicht mede daardoor is Mota Atma een album geworden die hoofdzakelijk is gevuld met heerlijke soundscapes. Met de ogen dicht zie ik hetgeen wat ik niet snapte bij natuurkunde wel enigszins helder. De protonen en hoe die andere zaken uit deze wetenschap moge heten zie ik nu wel helder voor ogen. Daardoor is dit album opnieuw erg beeldend geworden, wat een handelsmerk is van Tangerine Dream.
Dit album is echter alleen geschikt voor wie van soundscapes houdt. Voor wie van het snelle werk van Tangerine Dream houden is dit album misschien een tikkeltje te moeilijk Mij bevalt ie wel, door die uitgesponnen klanken.
Dit album van Tangerine Dream is de soundtrack van een Japanse Amerikaanse co-productie bij een documentaire die over atomen handeld. Of de muziek daar goed bij paste moet ik helaas melden dat ik de documentaire tot op heden nog niet heb gezien.
Wat ik wel kan melden is dat de muziek grotendeels door Edgar Froese is gecomponeerd. Wellicht mede daardoor is Mota Atma een album geworden die hoofdzakelijk is gevuld met heerlijke soundscapes. Met de ogen dicht zie ik hetgeen wat ik niet snapte bij natuurkunde wel enigszins helder. De protonen en hoe die andere zaken uit deze wetenschap moge heten zie ik nu wel helder voor ogen. Daardoor is dit album opnieuw erg beeldend geworden, wat een handelsmerk is van Tangerine Dream.
Dit album is echter alleen geschikt voor wie van soundscapes houdt. Voor wie van het snelle werk van Tangerine Dream houden is dit album misschien een tikkeltje te moeilijk Mij bevalt ie wel, door die uitgesponnen klanken.
Soundscapes? Nee de meeste tracks behalve de laatste 2 zijn variaties op 1 thema.
0
tangmaster
geplaatst: 10 september 2008, 18:42 uur
Aan de ene kant een heerlijk album, en aan de andere kant soms vervelend. Steeds dezelfde sequence met daarover heen steeds weer variaties op een zeer magere melodie. Qua productie een sterk album vandaar mijn 4,5. Een album waar je zin in moet hebben, heb je dat niet dan kan de verveling snel toeslaan. Het blijft een schijf die tussen de wal en het schip zit maar net niet ten onder gaat.
0
geplaatst: 10 september 2008, 18:55 uur
Daarom kwam ik destijds met de term soundscapes, al weet ik nu dat dit wat anders is. Toch zijn de 10 tracks op dit album wel een soort schilderrijtjes voor mij. Ze vetellen mij telkens een verhaal, maar iedere keer vanuit net een andere hoek.
0
tangmaster
geplaatst: 10 september 2008, 21:34 uur
Heb het vaker gelezen, ook in bladen enz. Wat zijn in de vrede nou Soundscapes. En zeg erbij dat nog niemand mij een bevredigend antwoordt heeft kunnen geven. Soundscapes bij dit album?
0
geplaatst: 10 september 2008, 21:57 uur
Soundscapes zijn zoals ik al eerder schreef schilderijtjes die in het hoofd ontstaan tijdens het luisteren na muziek of klanken. Bij dit album zie ik met mijn ogen dicht steeds een ander atoom voor mij. In gedachte zie ik de deeltjes dan ook draaien om de kern heen. De ene keer vluger dan de andere keer en steeds in een andere vorm. Dit is wellicht niet wat men direct onder soundscapes bedoeld zoals ik al eerder schreef, maar muziek is voor mij wel voer voor de fantasie.
Als ik dit album met die gedachte in het achterhoofd draai wordt dit een boeiend album voor mij. Maar bij mij volle verstand is dit album technisch prima in orde, maar wel een tikje saai om bijvoorbeeld twee keer achter elkaar te draaien. Dit is misschien geen bevredigend antwoord, maar wel hoe dit album bij mij overkomt.
Als ik dit album met die gedachte in het achterhoofd draai wordt dit een boeiend album voor mij. Maar bij mij volle verstand is dit album technisch prima in orde, maar wel een tikje saai om bijvoorbeeld twee keer achter elkaar te draaien. Dit is misschien geen bevredigend antwoord, maar wel hoe dit album bij mij overkomt.
0
yorgos.dalman
geplaatst: 4 september 2012, 18:48 uur
Soundscapes?
Lijkt me toch 'landscapes' van 'sounds'. Landschappen van geluiden. Klankschappen. Auditieve panorama's. Sterk beeldende muziek. (En zo komen we langs deze weg toch weer uit bij de schilderijtjes van Gerards Dream...)
Lijkt me toch 'landscapes' van 'sounds'. Landschappen van geluiden. Klankschappen. Auditieve panorama's. Sterk beeldende muziek. (En zo komen we langs deze weg toch weer uit bij de schilderijtjes van Gerards Dream...)
0
tangmaster
geplaatst: 4 september 2012, 18:54 uur
Hmmm. eerder een vorm van variaties op een vast thema.
0
yorgos.dalman
geplaatst: 4 september 2012, 19:05 uur
Ik meen dat 'soundscapes' iets melodieloos hebben. Ik denk aan albums (maar nu wordt de interpretatie heel persoonlijk uiteraard) als Silent weapons for quiet wars van Black Lung of The Garden van Simon Fisher Turner. Prachtige indringende muziek met veel 'sounds' en minder accenten op melodie.
Mijn nieuwsgierigheid naar het album Mota Atma zelf is hoe dan ook gewekt.
Mijn nieuwsgierigheid naar het album Mota Atma zelf is hoe dan ook gewekt.
0
yorgos.dalman
geplaatst: 4 september 2012, 21:39 uur
De eerste tracks neigen bij vlagen naar ambient. Ingetogen. Repetitief ook, zeker. Ik waag het te vergelijken met het schitterende Cirque van de door mij zeer bewonderde Noorse ambient-act Biosphere.
Dan sluipen halverwege toch wat meer rhythm & beat-georiënteerde nummers binnen en wordt het een stuk minder interessant. Biosphere kan daarmee uit de voeten, Tangerine Dream hier toch echter niet.
Ik ga hier dus uiteindelijk een heel eind in mee. Het begin beschouw ik als zeer opmerkelijk en erg goed en daarmee als een opmerkelijke afwisseling in het oeuvre van Edgar Froese en zijn Dream. Helaas dus walsen de drumcomputers al gauw over deze rudimentaire, kille klankentapijten heen en spatten de atomen en neutronen jammerlijk uiteen…
Dan sluipen halverwege toch wat meer rhythm & beat-georiënteerde nummers binnen en wordt het een stuk minder interessant. Biosphere kan daarmee uit de voeten, Tangerine Dream hier toch echter niet.
Aan de ene kant een heerlijk album, en aan de andere kant soms vervelend. Steeds dezelfde sequence met daarover heen steeds weer variaties op een zeer magere melodie.
Ik ga hier dus uiteindelijk een heel eind in mee. Het begin beschouw ik als zeer opmerkelijk en erg goed en daarmee als een opmerkelijke afwisseling in het oeuvre van Edgar Froese en zijn Dream. Helaas dus walsen de drumcomputers al gauw over deze rudimentaire, kille klankentapijten heen en spatten de atomen en neutronen jammerlijk uiteen…
0
geplaatst: 11 juni 2014, 21:09 uur
Weer een prima album van TD, tegenwoordig voor weinig te krijgen. Favoriet is Brain Offender
* denotes required fields.
* denotes required fields.