Dark Funeral - We Are the Apocalypse (2022)

Vette shit, laat maar komen!

Los van ‘Secrets…’ heb ik Dark Funeral altijd wat saai gevonden. Het is vooral hart en snel maar weinig boeiend verder. Nu ik mij de laatste jaren meer en meer toespits op (technische)Death metal valt me alleen maar meer op hoe verschrikkelijk weinig er gebeurt op veel black-metal platen. Dat geld ook voor deze per nummer blijft het een eindeloze herhaling van dezelfde powerchords. Dat vond ik ooit prachtig, maar tegenwoordig doet het me niks meer en in ik er helemaal niks mee. Ik vond Dark Funeral al nooit zo spectaculair daar gaat deze geen verandering in brengen denk ik.

Het is zo langzamerhand tijd om de eindejaarslijst op te maken. Daarom luister ik alle 2022-releases die ik in huis heb gehaald nog eens om het gehoor op te frissen en te zien óf en waar ze op mijn jaarlijst eindigen.

Zoals ik al vaker heb aangegeven op dit forum, is de tweede blackmetalgolf volledig aan mij voorbij gegaan. Zo kan het dus zijn dat We Are The Apocalypse het eerste album is dat ik van Dark Funeral hoor. Een bijzonder aangename kennismaking, mag ik wel zeggen.

De nummers zitten boordevol inventieve dubbele gitaarlijnen en akkoorden. Ondanks dat de productie vrij platgeslagen klinkt, komen kun je horen dat de nummers vol met kleine details zitten. Dat maakt dat de plaat blijft boeien na herhaaldelijk luisteren.

Een ander sterk punt ten opzichte veel andere blackmetalbands is de afwisseling in tempo op dit album. Het maakt dat ik dit album het afgelopen jaar regelmatig heb opgezet.

Score: 83/100

1. Wilderun - Epigone
2. Disillusion - Ayam
3. Lalu - Paint The Sky
4. 40 Watt Sun - Perfect Light
5. Dark Funeral - We Are The Apocalypse
6. Toundra - Hex
7. Big Big Train - Welcome To The Planet
8. Sarcasm - Stellar Stream Obscured

Dark Funeral levert wel heel aardig spul af hier. Net zoals voorganger Where Shadows Reign horen we een stukje Zweedse degelijkheid. Geen Ikea want dat moet je zelf in elkaar zetten. Puur blackmetal is het natuurlijk niet. Dark Funeral incorporeert elementen uit de melodieuze deathmetalhoek en komt daarmee voorzichtig in het spoor van de oude Dissection en vergelijkbare acts zoals Unanimated, Thulcandra en Sacramentum. Ook horen we wat van de latere Dimmu Borgir terug als je de symfonische accenten van die band weg kunt denken. Ik vind dat ze daar de laatste tijd heel aardig mee wegkomen. De albums van rond en kort na de eeuwwisseling waren wat dat betreft een stuk minder amusant.

Best een toffe black metal plaat met fijn en stevig.
gitaarwerk en snelle drums en de nummers zijn .
sfeervol en zanger zingt goed en verstaanbaar .
mijn favoriet is Leviathan . ik heb gehoord dat de eerdere.
platen ook vet zijn