Solar Fake - Enjoy Dystopia (2021)
mijn stem
1 stem
Duitsland
Electronic / Rock
Label: Out of line
-
At Least We'll Forget (4:35)
-
I Despise You (4:56)
-
This Pretty Life (4:33)
-
Arrive Somewhere (4:32)
-
Es Geht Dich Nichts An (4:01)
-
It's Who You Are (3:58)
-
Trying Too Hard (4:47)
-
Implode (4:33)
-
Just Leave It (4:29)
-
Wish Myself Away (5:47)
-
Join Me in Death (3:28)
-
Where Is My Mind (3:35)
-
Es Geht Dich Nichts An [FAELDER Remix] (4:02)
-
Implode [Blutengel Remix] (4:34)
-
Arrive Somewhere [Solitary Experiments Remix] (5:05)
-
This Pretty Life [Iris Remix] (5:00)
-
I Despise You [Massive Ego Remix] (4:36)
-
Trying Too Hard [Dunkelsucht Remix] (5:08)
-
At Least We'll Forget [Backline Remix by Blood & Tears] (5:39)
-
It's Who You Are [Random Starlight Remix] (4:49)
-
I Despise You [Vintage Remix by NAN] (5:21)
-
At Least We'll Forget [Uplifting Emotional Mix by Anja & Alex] (7:18)
-
It's Who You Are [Ost+Front Remix] (3:33)
-
Just Leave It [Lord of the Lost Version] (3:28)
0
geplaatst: 4 december 2024, 02:54 uur
Solar Fake is het Synthwave project van zanger Sven Friedrich. In het verleden was hij vooral bekend van Gothic rock bands zoals Dreadfull Shadows en Zeraphine. In vergelijking met de voorgaande twee acts heeft hij bij Solar Fake het initiatief volledig in eigen hand genomen, wat heeft gezorgd voor een meer eigenzinnig geluid, waarbij de zware stem van Friedrich beter tot zijn recht komt en de smaakvolle melodieën volledig zijn gedreven door synthesizers.
Door mijn voorliefde voor Metal en Rock heb ik even tijd nodig gehad voordat ik de tolerantie en geduld op kon brengen voor deze stijl. De charismatische stem van Friedrich wist mij altijd wel te raken en de daarbij behorende zelf reflectieve en beschouwende teksten over de staat van de mensheid hebben me altijd enorm aangesproken.
Deze Enjoy Dystopia is het zesde en voorlopig beste album van Solar Fake. De titel van het album verwijst naar de Corona pandemie. De teksten gaan vooral over hoe de mensheid ten onder gaat aan egoïsme, hebzucht en een totaal gebrek aan empathie.
Voor de melancholische luisteraars onder ons zijn er veel prachtige zinnen en momenten van herkenbaar. Tekstueel bijt Friedrich bij vlagen venijnig van zich af. De man heeft duidelijk een hekel aan overcompenseren (Trying to hard), waardeoordelen van andere (Es Geht Dich Nichts An), slachtofferschap en oppervlakkigheid (It's Who You Are). Daarvoor in de plaats pleit hij voor relativering en bescheidenheid maar laat tegelijkertijd doorschemeren hoe zwaar en frustrerend, dat kan zijn (Implode).
Het sterkst is Friedrich echter in de songs waar hij wat meer van zichzelf bloot geeft en zijn eigen strijdbaarheid toont. De melancholische uptempo song Arrive Somewhere gaat over verantwoordelijk nemen over het eigen leven. Elk individu is verantwoordelijk voor zijn eigen bestaan. Er is geen tijd meer voor afschuiven of slachtofferschap. We leven maar een keer en daar moeten we het beste van maken.
Het meest geraakt word ik echter door de prachtige afsluitende ballade Wish Myself Away. De opbouw is sfeervol en bedachtzaam. Friedrich beschrijft hier een gevoel van absolute eenzaamheid. Het gevoel, dat je aansluiting wil vinden bij de wereld, maar er simpelweg niet bij past. Je doet je best, hebt een hoge standaard voor jezelf en je omgeving en uiteindelijk voelt het toch beter om bescheiden in het leven te staan en tevreden te zijn met het eigen, wat kleinere universum. Muzikaal werkt de track langzaam toe naar een melancholisch hoogtepunt. Als in de laatste minuut een extra laag synthesizers worden ingezet en de treurige zang zich langzaam voortsleept ontstaat er standaard bij mij kippenvel en het besef, dat het voor de mentale gezondheid essentieel is om dit nummer regelmatig te draaien.
In alle eerlijkheid moet ik bekennen, dat niet elke track op muzikaal gebied mijn ding is maar de attitude en geweldige zanger maken, dat ik deze band altijd zal blijven volgen.
Voor de liefhebbers, zijn de extras ook de moeite waard. De covers van HIM en The Pixies zijn beide goed uitgevoerd. De remixen zijn een aangename toevoeging. De remix van Implode gedaan door Blutengel springt er wat mij betreft bovenuit en is zelfs iets beter dan de versie op de reguliere cd. Het geluid klinkt net wat voller en bombastischer en vooral het moment waarop Sven wanhopig begint te schreeuwen is geweldig. De zinnen:
The cuts, so deep
The cuts, so deep
You're gonna weep and die alone
Gaan door merg en been en maken, dat het kippenvel gevoel voor de zoveelste keer terugkomt.
Verder mag ook de smaakvolle Lord of the Lost remix van Just leave it niet onvermeld blijven.
Alles bij elkaar heeft Solar Fake met dit album een energieke plaat afgeleverd met scherpe teksten en een schitterende ballade die ik nog vaak zal draaien op momenten dat ik het nodig heb. Alleen voor Wish myself Away ben ik de band al oneindig dankbaar.
And if my lifе appears so small
It's where I still belong
There's not a thing I could recall
I'm not dividing right from wrong
And if I fall again
Then I'm inclined to stay right down
'Cause in the end all that I want
Is to wish myself away
Wish Myself Away - Solar Fake
Door mijn voorliefde voor Metal en Rock heb ik even tijd nodig gehad voordat ik de tolerantie en geduld op kon brengen voor deze stijl. De charismatische stem van Friedrich wist mij altijd wel te raken en de daarbij behorende zelf reflectieve en beschouwende teksten over de staat van de mensheid hebben me altijd enorm aangesproken.
Deze Enjoy Dystopia is het zesde en voorlopig beste album van Solar Fake. De titel van het album verwijst naar de Corona pandemie. De teksten gaan vooral over hoe de mensheid ten onder gaat aan egoïsme, hebzucht en een totaal gebrek aan empathie.
Voor de melancholische luisteraars onder ons zijn er veel prachtige zinnen en momenten van herkenbaar. Tekstueel bijt Friedrich bij vlagen venijnig van zich af. De man heeft duidelijk een hekel aan overcompenseren (Trying to hard), waardeoordelen van andere (Es Geht Dich Nichts An), slachtofferschap en oppervlakkigheid (It's Who You Are). Daarvoor in de plaats pleit hij voor relativering en bescheidenheid maar laat tegelijkertijd doorschemeren hoe zwaar en frustrerend, dat kan zijn (Implode).
Het sterkst is Friedrich echter in de songs waar hij wat meer van zichzelf bloot geeft en zijn eigen strijdbaarheid toont. De melancholische uptempo song Arrive Somewhere gaat over verantwoordelijk nemen over het eigen leven. Elk individu is verantwoordelijk voor zijn eigen bestaan. Er is geen tijd meer voor afschuiven of slachtofferschap. We leven maar een keer en daar moeten we het beste van maken.
Het meest geraakt word ik echter door de prachtige afsluitende ballade Wish Myself Away. De opbouw is sfeervol en bedachtzaam. Friedrich beschrijft hier een gevoel van absolute eenzaamheid. Het gevoel, dat je aansluiting wil vinden bij de wereld, maar er simpelweg niet bij past. Je doet je best, hebt een hoge standaard voor jezelf en je omgeving en uiteindelijk voelt het toch beter om bescheiden in het leven te staan en tevreden te zijn met het eigen, wat kleinere universum. Muzikaal werkt de track langzaam toe naar een melancholisch hoogtepunt. Als in de laatste minuut een extra laag synthesizers worden ingezet en de treurige zang zich langzaam voortsleept ontstaat er standaard bij mij kippenvel en het besef, dat het voor de mentale gezondheid essentieel is om dit nummer regelmatig te draaien.
In alle eerlijkheid moet ik bekennen, dat niet elke track op muzikaal gebied mijn ding is maar de attitude en geweldige zanger maken, dat ik deze band altijd zal blijven volgen.
Voor de liefhebbers, zijn de extras ook de moeite waard. De covers van HIM en The Pixies zijn beide goed uitgevoerd. De remixen zijn een aangename toevoeging. De remix van Implode gedaan door Blutengel springt er wat mij betreft bovenuit en is zelfs iets beter dan de versie op de reguliere cd. Het geluid klinkt net wat voller en bombastischer en vooral het moment waarop Sven wanhopig begint te schreeuwen is geweldig. De zinnen:
The cuts, so deep
The cuts, so deep
You're gonna weep and die alone
Gaan door merg en been en maken, dat het kippenvel gevoel voor de zoveelste keer terugkomt.
Verder mag ook de smaakvolle Lord of the Lost remix van Just leave it niet onvermeld blijven.
Alles bij elkaar heeft Solar Fake met dit album een energieke plaat afgeleverd met scherpe teksten en een schitterende ballade die ik nog vaak zal draaien op momenten dat ik het nodig heb. Alleen voor Wish myself Away ben ik de band al oneindig dankbaar.
And if my lifе appears so small
It's where I still belong
There's not a thing I could recall
I'm not dividing right from wrong
And if I fall again
Then I'm inclined to stay right down
'Cause in the end all that I want
Is to wish myself away
Wish Myself Away - Solar Fake
* denotes required fields.
* denotes required fields.