menu

Warpaint - Radiate Like This (2022)

mijn stem
3,42 (55)
55 stemmen

Verenigde Staten
Rock / Pop
Label: Virgin

  1. Champion (4:39)
  2. Hips (3:20)
  3. Hard to Tell You (5:00)
  4. Stevie (4:03)
  5. Like Sweetness (3:50)
  6. Trouble (3:41)
  7. Proof (4:24)
  8. Altar (4:06)
  9. Melting (5:08)
  10. Send Nudes (3:19)
totale tijdsduur: 41:30
zoeken in:

Heerlijk laidback. Let op de basgitaar.. Hun sound blijft heel typerend. En dat is uiteraard een compliment.

avatar van mr.oizo
2,5
geplaatst:
1 van mijn favoriete bands. Mooi om te zien dat ze weer met nieuw materiaal komen. Heads Up deed me niet zoveel, deze eerste single klinkt weer veelbelovend!

avatar van coldwarkids
2,5
geplaatst:
Stevie

Nieuw nummer.

avatar van AstroStart
4,0
geplaatst:
Champion en Hips waren al erg mooie singles en de goede lijn wordt op dit album doorgetrokken. Een prettige mellow luistertrip. Genoeg opveermomenten, maar het blijft natuurlijk binnen de lijntjes.

avatar van deric raven
3,5
geplaatst:
Los Angeles, the city of Angels, woonplaats van het met engelensamenzang gezegende Warpaint. Het indiepop kwartet dat jaren negentig girlpower met hallucinerende gitaarkalmte vervoegt. Een zwevende laaghangende regenboog trip aura omgeven door pasteltinten poederdoos oorlogskleuren. Op hun zesde studioplaat Radiate Like This verkennen ze het elektronische ambientfolk-veld, waardoor er nog meer een therapeutische mindfullness vloedgolf over de licht meditatieve albumtracks heen hangt. Sluit je ogen, concentreer je op de ademhaling, en bereid je voor op een ruim veertig minuten durende genotservaring aan zielsbewustwording. Herkenbare zwoele kriebelende blotevoetenliedjes, in extase zwetend broeierig, volgens de Californication principes. Zanderig exotisch, doelbewust verleidend.

De acclimatiserende bubbel pauze tussen voorganger Heads Up en Radiate Like This, krijgt de bekende pandemieverlenging toegedeeld en trapt na zes langwachtende jaren veelbelovend met de overwinnaarsmentaliteit van het harmonisch evenwichtige tegen de deephouse aanleunende Champion trance af. Spiritueel met natuur en geest verbonden, de oerkracht van de vrouwelijke stem, sensueel, trouw, liefdevol en verleidend. Flirtend uitdagend gooien ze er een overdosis aan bezwerende beats doorheen. Jenny Lee Lindberg trekt het toegankelijke Champion volledig naar zich toe, zich fier boven de elektronica staande houdend. Haar droge, luie baspartijen inclusief aardse gebondenheid geven Emily Kokal genoeg speelruimte om de aan de verbeelding overlatende sprekende teksten op je los te laten.

Breathe in and breathe it out
And here it is
I’ve got you
And here it is
I’ll talk to you
I hope you’ll figure it out
Everything you know about

Het koortsige Warpaint virus slaat genadeloos toe. Binnen een paar minuten verlies je de zekerheid en realiteitsgrip, en val je keihard voor die meisjesachtige aantrekkingskracht.

Warpaint verruilt het groene festivalgras voor de duisternis van de postpunk danceclub. Een tikkeltje anoniemer, beleefd schuchter volgens het koude egocentrisme stramien. De gedurfde Hips floorkiller houdt je in een omstrengelde wurggreep. Mooi hoe ze die kwetsbare troebele zachtheid loslaten om met grimmige dominante zelfverzekerdheid onder de huid kruipen. Een openlijke gastzangeressollicitatie voor de grijze verregende tripgoth verduisteringsgordijnen waarachter een act als Massive Attack opereert.

Flarden aan druilerige eighties mistigheid verdrijven het verlichtende Heads Up optimisme. Emily Kokals groeiende volwassen stemkwaliteiten raken met hitgevoelig gemak de hogere regionen. Slepende baspartijen, afgewogen drums, regen druppelende pianotoetsen en stemmig afgestelde strijkers zorgen ervoor dat Warpaint net niet in de R&B kweekvijver kopje onder gaat. Door het veelvoudige spelen rafelen de stekende tandwielen af, waardoor er een gepolijst afgeslepen geluid ontstaat. De gesloten versteende cocon opent zich, en een prachtige eendagsvlinder stelt stralend zijn veelzijdige kleuren beschikbaar. Daarin loert het gevaar, het is allemaal zo perfect luchtig als goedkope snel vervagende parfumgeuren. Het dringt binnen, neemt de ruimte in beslag om vervolgens in stilte weer te verdwijnen.

De geoliede soepelheid heeft een fluweel boterzacht laagje ontwikkeld. Voor de spiegel aangebrachte Warpaint gevechtstinten camoufleren de onderliggende diepgang. Voorzichtig herpakt dit damesgezelschap zich in het oppompende boksring betredende Proof. Het ontdooiende verbrandingspunt bereiken ze met de experimenteerdrift van het temperamentvolle Melting waar voorgeprogrammeerde Bossa Nova keyboarddeuntjes de hypnotiserende postpunk spookzang kilte afwisselt. Het overtuigende Send Nudes leeft door de jazzy kwinkslagen van een behoudend doeltreffend meppende Stella Mozgawa helemaal op, en mag zich gerust een waardige albumafsluiter noemen. Radiate Like This heeft zeker zijn indrukwekkende momenten, maar Warpaint kiest te vaak voor het breder scorende gemak.

Warpaint - Radiate Like This | Pop | Written in Music - writteninmusic.com

avatar van mr.oizo
2,5
geplaatst:
Zo, valt dit even tegen zeg. Een paar keer geprobeerd maar het is mij echt te gepolijst, te zoetjes en te slap.

avatar van davevr
3,5
geplaatst:
Iets avontuurlijker en het was briljant. Nu net niet

avatar van erwinz
4,0
geplaatst:
Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Warpaint - Radiate Like This - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Warpaint - Radiate Like This
Warpaint heeft ruim de tijd genomen voor haar vierde album, wat het meest evenwichtige en wat mij betreft ook het beste album tot dusver oplevert van deze bijzondere band uit Los Angeles

Bij de Amerikaanse Warpaint weet je nooit waar je aan toe bent. De eerste drie albums van de band klonken allemaal anders en wisselden bovendien instant klassiekers af met veel zwakkere songs. Ook op Radiate Like This klinken Emily Kokal, Jenny Lee Lindberg, Stella Mozgawa en Theresa Wayman weer totaal anders dan op hun vorige albums, maar de kwaliteit van de songs is dit keer verrassend constant. De muziek van het Amerikaanse viertal is nog altijd avontuurlijk en veelzijdig, maar Warpaint kiest dit keer ook voor een consistent geluid, dat een album lang aangenaam broeierig is. We hebben zes jaar moeten wachten op het vierde Warpaint album, maar Radiate Like This stelt geen moment teleur.

Radiate Like This is het vierde album van de Amerikaanse band Warpaint en de opvolger van het alweer zes jaar oude Heads Up. Na dit album namen de leden van de band de tijd voor hun soloprojecten en een normaal leven, waarna de coronapandemie het nieuwe album van de band nog wat verder vertraagde.

De coronapandemie zorgde ervoor dat de vier dames van Warpaint hun bijdragen aan het nieuwe album individueel opnamen in de eigen (thuis)studio’s, waarna er één geheel van werd gemaakt. Het was de afgelopen twee jaar een beproefde methode die soms goed en veel vaker minder goed werkte. In het geval van Warpaint heeft het in ieder geval uitstekend gewerkt, want Radiate Like This klinkt niet alleen als een bandalbum, maar is ook nog eens een heel goed bandalbum geworden.

Na zes jaar stilte is Warpaint bij velen van het netvlies en trommelvlies verdwenen, waardoor Radiate Like This klinkt als een nieuwe start, al moet ook gezegd worden dat in het verleden ieder nieuw Warpaint album klonk als een nieuwe start. Bij Warpaint kon je in het verleden terecht voor een opvallend bonte mix van steeds weer andere stijlen en ook op haar vierde album laat de band uit Los Angeles zich niet zomaar in een hokje duwen.

Radiate Like This klinkt echter meer als een eenheid en laat bovendien een wat constanter niveau horen dan op de vorige albums van Warpaint, die hoge pieken maar ook wel wat dalen kende. Op Radiate Like This kiest Warpaint vaak voor redelijk ingetogen songs, die flink afwijken van de uitbundige flirts met elektronica en beats op het vorige album.

Het zijn wat broeierig klinkende songs, waarin mooie gitaarloopjes worden gecombineerd met spannende ritmes, breed uitwaaiende wolken synths, heerlijk zwoele vrouwenvocalen en al even aangename koortjes. Het levert een redelijk toegankelijk, maar ook altijd spannend geluid op. Radiate Like This laat goed horen dat de leden van de band in alle rust hebben kunnen knutselen aan hun bijdragen, maar het zijn ook bijdragen die prachtig bij elkaar passen en elkaar versterken.

Zeker in de meest ingetogen songs klinkt Warpaint zomers en jazzy met een vleugje dreampop en een snufje triphop, maar ik hoor ook invloeden uit de psychedelica, postpunk, R&B en de onweerstaanbaar lekkere popmuziek waar Los Angeles in de jaren 70 het patent op had. Het zorgt ervoor dat het bijzonder lekker wegdromen is bij het vierde album van de Amerikaanse band, maar vergeet vooral niet om goed te luisteren naar al het moois op Radiate Like This.

Het was lang onzeker of Emily Kokal, Jenny Lee Lindberg, Stella Mozgawa en Theresa Wayman nog bij elkaar zouden komen voor een nieuw album, maar dit album is er gelukkig gekomen en zou zomaar het meest geslaagde Warpaint album tot dusver kunnen zijn. Het is een album vol bijzonder aangenaam klinkende songs, waarin de spanning steeds op subtiele wijze wordt opgebouwd en weer afgebouwd, waardoor het album bijzonder aangenaam voortkabbelt, maar nooit verveelt.

Het is ook een album vol bijzonder lekker in het gehoor liggende en wat zwoele en dromerige songs, die ook arty en avontuurlijk zijn, waarmee Warpaint zich makkelijk onderscheidt van de concurrentie. En omdat Warpaint ook op haar nieuwe album nooit voor de makkelijkste weg kiest, is Radiate Like This ook een album dat nog lang aan kracht blijft winnen. Het zou zomaar mijn eerste jaarlijstjesalbum van Warpaint kunnen zijn. Erwin Zijleman

avatar van 123poetertjes
3,0
geplaatst:
Vind het best wel verbazingwekkend knap hoe ze de nummers van deze plaat live moeiteloos in weten te blenden met hun superieure 2008-2015-periode. Alleen Send Nudes als setafsluiter plaatsen was wel een merkwaardige keuze.

Bij thuisbeluistering blijft er niet heel veel van over helaas.

avatar van Choconas
3,5
geplaatst:
Warpaint is ook bij uitstek een band die je live moet zien, al maakten ze in die superieure periode ook echt wel een paar prachtige platen. Maar zo'n nummer als Champion komt live veel beter tot zijn recht dan op het album en past inderdaad ook perfect in de gevarieerde set. Aanvankelijk was ik niet zo enthousiast over dit nieuwe album, maar ik begin Radiate Like This steeds beter te waarderen en wellicht dat hij nog groeit.

123poetertjes schreef:
Alleen Send Nudes als setafsluiter plaatsen was wel een merkwaardige keuze.

Dat is zeker waar, en misschien is het ook niet de ideale albumafsluiter. Gewoon niet zo'n sterk liedje, het had van mij achterwege mogen blijven.

avatar van WoNa
4,0
geplaatst:
Goede plaat, misschien wel hun beste. Deze plaat is in balans, net als veruit de meeste nummers dat zijn. Ze dromen meer dan ooit tevoren en tegelijkertijd houdt drumster Mozgawa de band met twee stokken op de grond. Zangeres Kokal lijkt ook beter te zingen.

Als terzijde, wat me ook opvalt, is hoe goed onze dreamrockers van Dakota overeind blijven tegen dit internationale geweld. Een compliment dat best eens gemaakt mag worden voor deze helaas ter ziele gegane band (doorstart als Loupe).

Wie zich overgeeft aan deze muziek, kan er in verdwijnen voor de duur van de plaat en meegenieten van alle nuances en keerpunten. Een 'Love Is To Die' staat er niet op, maar dat is dan ook een van mijn favoriete ballads van de jaren 10. Moeilijk om overheen te gaan dus. Als album is Radiate Like This zoveel beter.

Gast
geplaatst: vandaag om 23:04 uur

geplaatst: vandaag om 23:04 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.