Principe Valiente - Barricades (2022)

Na vijf jaar een nieuw album. Ik ben benieuwd, de single/video Porcelain klinkt alvast goed.

Klinkt wat synthetischer dan we van de stoere postpunkers gewend zijn....

Ik hoop niet dat het te poppy wordt net als bij ACTORS.

Kende deze band wel, maar niet echt blijven hangen. Meestal geen goed teken. Maar het eerste nummer blijft gelijk hangen....die gitaar in het eerste nummer Barricades is echt hemels, nee niet donker, poppy, maar met dit resultaat..... Laat 'donker' dan even los, zou zonde zijn om dit niet te waarderen.

Ze zijn weer terug! De eerste drie liedjes zijn alvast toppers. Ik zit nu te luisteren en heb het album maar meteen besteld. Toegegeven dat ik dit dan ook al een goede band vond. DjFrankie.

Principe Valiente - Barricades

Na vijf jaar een behoorlijk sterk comebackalbum wat mij betreft. De sturm und drang van The Chameleons en Echo & The Bunnymen is op het eerste gehoor niet ver weg. Niet alle liedjes zijn even sterk maar de eerste drie springen er voor mij (voorlopig) wel uit. De tweezang op sommige nummers ondersteund door gastzangeressen vind ik erg mooi gedaan. Wat ik sterk vind aan deze band is dat ze een combinatie weten te maken met pop, postpunk en gothic rock. Gebaseerd op de jaren 80 new wave enerzijds maar anderzijds ook een verwijzing naar de gothic rock van de jaren 90. De zang moet je wel liggen, ik vind de zanger goed omdat hij een eigen geluid heeft en niet probeert te klinken als... Als hij hoger gaat zingen hoor je de kwaliteit van zijn stem (Never Change,The Beating of Your Heart). Dat doet hij misschien iets te weinig, dat komt omdat het type muziek dat ze willen maken zich er niet direct voor leent denk ik. Toegankelijk over het algemeen, maar er zitten ook donkere randjes aan. Over het geheel hoor je hier een band aan het werk, met vele schakeringen, mooi synthwerk, uitwaaierende gitaren, kortom een rijk geluid. Een album dat vaker beluisterd moet worden om er een goed oordeel over te hebben.

Goede plaat. Donker en tegelijkertijd catchy genoeg. Is op m'n afspeellijst blijven hangen en komt regelmatig langs.
Hou eigenlijk niet van shuffle, maar gebruik het in Spotify soms toch. Heeft als voordeel (of nadeel natuurlijk) dat je nummers buiten de context van de plaat beluistert, waardoor nummers zich zelfstandig moeten bewijzen. En dat doen de meeste nummers van deze Principe Valiente.
Eerste nummer is toch wel favoriet.

Voor mij ook een groeiplaat, halfje erbij. Zo mooi geproduceerd en ik hou van die specifieke tweezang op sommige nummers. Sterk album!

Met dit album hebben ze zichzelf overtroffen vind ik. De vorige albums vond ik al goed, maar wat een sterke comeback is dit na vijf jaar. Wat mij betreft een meesterwerkje!

Toch wel een leuke ontdekking deze band. Mooi gitaarwerk weer, ook al herken ik hier geen Chameleons of Bunnymen in. De galm is wat van de (prima) zang afgehaald dat vind ik zelf wat jammer want dat geeft het juist wat dramatiek. En laat dat nou net goed bij deze muzieksoort horen. Ik hou heel erg van deze muziekstijl en ben blij dat er ook in 2022 nog van dit soort platen gemaakt worden. Doet mij toch het meest aan Ikon denken.

Vandaag wat uitvoeriger beluisterd, erg fraai album en verdient het zeker om meer in de schijnwerpers te staan. Halve punt omhoog.

Klopt, zeker wat de muziek betreft. Een fijne mix van postpunk en (90's) gothic rock. De zang heeft ook wel wat weg van Steve Rawlings van The Danse Society (jaren80).

Zo zeg, die opening van ‘I Am You’ is echt heerlijk. Verrukkeluk baswerk! (En de rest waarschijnlijk ook - schrijf terwijl ik luister). Deze vorm van gotiek - want dat druipt er van af - vind ik toch wel fijn.