Truculency - The Dome Collector (2022)

Het bleef in januari een beetje stil op het gebied van goede 'Brutal-Death' releases, of misschien moet Eddie beter zoeken. Dit is de eerste plaat die ik tegen ben gekomen dit jaar waar ik enthousiast van wordt. Truculency schurkt een beetje tegen de death-gore aan, vooral vocaal. Ik ben niet zo'n fan de pig-squeels maar zolang het niet de boventoon voert stoort het me ook niet. Het is allemaal niet super technisch, maar het zit gewoon verdomd lekker in elkaar. Simpele death-metal riffs opgevuld met een hoop gebrom gebrul en geschreeuw daar kan ik best van genieten. "Niet goed, wel hard" zeg maar.

Ik was aanvankelijk best enthousiast over deze plaat, maar dat enthousiasme wordt toch wat minder. Nu ik de plaat wat vaker gehoord heb beginnen toch een hoop kleine dingen me te irriteren. Vooral het feit dat alle nummers wel heel erg op elkaar lijken en dat niet alles altijd even strak gespeeld is stoort me. Het klinkt af en toe wat slordig. Het lijkt alsof het soms kunstmatig glad getrokken is, nu vind ik dat in beginsel niet zo'n probleem, maar wel als ik het ga horen.