Sadurn - Radiator (2022)

Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Sadurn - Radiator - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Sadurn - Radiator
De Amerikaanse band Sadurn verrast met een lekker ruw maar ook ingetogen gitaaralbum, dat beter en beter wordt door de kwaliteit van de songs en door de vocalen van frontvrouw Genevieve DeGroot

Nieuwsgierig geworden door een aantal positieve recensies begon ik aan het debuutalbum van Sadurn uit Philadelphia. Het is een album dat misschien niet onmiddellijk een onuitwisbare indruk maakt, maar hoe vaker ik naar het album luister hoe meer ik gecharmeerd raak van de gitaarsongs van de Amerikaanse band. Het zijn wat ruwe songs die folky kunnen klinken, maar die ook opschuiven richting indierock. Van de stem van Genevieve DeGroot moet je houden denk ik, maar als je er van houdt, is de liefde voor Radiator van Sadurn al snel onvoorwaardelijk. Genevieve DeGroot maakt pas een paar jaar muziek, maar laat horen dat ze over flink wat talent beschikt. Ik moest even wennen, maar dit is er inmiddels een om te koesteren.

Met name de Amerikaanse muziekpers is erg enthousiast over het deze week verschenen debuutalbum van de band Sadurn. Ik kan me wel vinden in dit enthousiasme, want Radiator is een album naar mijn hart en het is bovendien een album dat iedere keer dat ik het hoor echt veel beter is dan de vorige keer.

Sadurn begon ooit als een soloproject van de Amerikaanse singer-songwriter Genevieve DeGroot, die de gitaar pas voor het eerst oppakte toen ze de schoolbanken definitief had verlaten. De muzikante uit Philadelphia, Pennsylvania, omringde zich uiteindelijk met een aantal gelijkgestemden, waardoor het debuut van Sadurn klinkt als het debuut van een band.

De openingstrack van Radiator laat goed horen wat Sadurn te bieden heeft. De muziek van de Amerikaanse band is gitaar georiënteerd en kan zowel opschuiven richting folk als richting indierock. Het is muziek zonder opsmuk, waardoor het debuutalbum van de Amerikaanse band lekker ruw klinkt.

Zeker bij eerste beluistering had ik associaties met de muziek die Edie Brickell in haar jonge jaren maakte, wat vooral te maken heeft met de stem van Genevieve DeGroot. De Amerikaanse muzikante beschikt wat mij betreft over een aansprekend stemgeluid en legt vooral lekker veel gevoel in haar zang, waardoor Radiator zich, in ieder geval bij mij, makkelijk opdringt.

In muzikaal opzicht kiest Sadurn voor een geluid zonder opsmuk, maar het is ook, zeker op het eerste gehoor, een relatief eenvoudig geluid. Het gitaarwerk op Radiator is mooi, maar verwacht geen muzikale hoogstandjes, al ga ik het gitaarwerk op het album echt steeds meer waarderen. Het is vooral functioneel gitaarwerk dat de muziek van de band uit Philadelphia heen en weer slingert tussen folk en rock.

In beide genres kan Genevieve DeGroot uitstekend uit de voeten. Ik denk dat niet iedereen gecharmeerd zal zijn van haar stem en haar manier van zingen, maar de zang is voor mij het sterkste wapen van Sadurn en die zang wordt naarmate je het album vaker hoort alleen maar beter.

Radiator werd opgenomen met eenvoudige middelen en dat hoor je, maar het wat ruwe karakter van het album is direct ook de kracht van het debuutalbum van Sadurn. Het is zoals gezegd een album dat varieert tussen folk en rock, maar het knappe van de muziek van Sadurn is dat de twee uitersten best ver uit elkaar kunnen liggen, maar Radiator aan de andere kant een album met een consistent geluid is.

In de tracks waarin de band het verst opschuift richting folk moest ik wel wat denken aan de muziek van Gillian Welch, maar Sadurn kan aan de andere kant van haar spectrum opschuiven richting Mazzy Star of richting de smaakmakers uit de vrouwelijke indierock uit de jaren 90. Radiator van Sadurn valt echter vooral op door een bijzonder eigen geluid.

Zeker bij eerste beluistering vond ik het wat eenvoudig klinken, maar naarmate ik het album vaker hoor, vind ik de songs mooier en inventiever worden en raak ik vooral steeds meer gecharmeerd van de emotievolle voordracht van Genevieve DeGroot, die er in slaagt om je langzaam maar zeker te betoveren met haar zich langzaam voortslepende songs en met haar bijzondere stem.

Radiator van Sadurn zal in de smaak vallen bij liefhebbers van de talloze vrouwelijke singer-songwriters in het indiesegment, maar het album voegt wat mij ook iets toe aan alles dat er al is, bijvoorbeeld door kracht te zoeken in eenvoud en wat tragere songs en vooral door meer als band te klinken dan de meeste soortgenoten in het genre.

Ik lees in Europa nog niet veel of beter gezegd helemaal niets over het debuutalbum van Sadurn, maar de Amerikaanse muziekpers, die het album wel heeft opgepikt heeft het wat mij betreft bij het juiste eind. Een zeer aangename verrassing. Erwin Zijleman

Snake heb ik al tientallen keren gehoord en was voor mij ook de reden dit album eens op te zoeken. Snake had niet misstaan op Big Thief's laatste album, ware het niet dat Genevieve een minder uitgesproken stem heeft dan Adrianne Lenker. Verder gaat de vergelijking wel mank, want de rest van de liedjes zijn een stuk ingetogener en intiemer. Soms heb ik daar wat moeite mee, met name Lunch is wel erg zijig en geeft het me het gevoel dat ik naar een willekeurig tienermeisje dat zingt over haar overleden hamster aan het luisteren ben. Meestal echter pakt het wel goed uit en is het fijn wegdromen bij de mooie liedjes. Met name het titelnummer is bijzonder innemend door de lieve zang, het country-achtige gitaarspel en de manier waarop het langzaam voortschrijdt.