Bløf - Polaroid (2022)

Heerlijk al die sterke uptempo tracks. Doe Het Dan, Horizon en Bitterzoet doen het alvast erg goed in huize Poeha. Benieuwd ook naar die lange nummers.

Manier van tekst op de hoes weergeven is gewoon gejat van de Heideroosjes...
Zelfs daarin zijn ze niet orgineel.

En die hadden het weer van the Sex Pistols

En waren zij op hun beurt niet geïnspireerd door losgeldbriefjes?

Dat is gewoon een klassiek recept van hoe je honderd jaar geleden een anonieme dreigbrief schreef. Met geknipte letters uit krantenkoppen.

Ik denk toch dat de Sex Pistols het van de heideroosjes gejat hebben

Ach, wat de band ook doet, het is toch niet goed. Een soort Coldplay effect. Ja, ze zullen dat ws wel aan zichzelf te danken hebben maar de negatieve reacties op deze band zijn ook wel cliché aan het worden.

Bah, Coldplay...

Bløf: dit weekend twee concerten in de Ziggo en een nieuw album "Polaroid". Ter ere van hun 30 jarig jubileum. Wat je ook van Bløf vindt: een welgemeende felicitatie is op z'n plaats, bij deze...

Pascal Jakobsen schreef:
Vanuit de dorsvloer van de melodieën die in mijn hoofd rondwaren fluister ik als morgendauw: bedankt voor de felicitaties!

Verder ben ik het wel eens met de opmerking over het clichématige Blofbashen.

Blof-met-een-streepje-door-de-O krijgt inderdaad veel bagger over zich heen. Maar ik hou de band toch altijd met een half oog in de gaten. Ik heb een aantal concerten van ze bezocht, en het blijft een sympathieke club. De teksten van Peter Slager zijn soms onbegrijpelijk en vergezocht, maar raken soms ook doel. Ik heb deze nieuwste, "Polaroid", vandaag beluisterd. Er staat weer een aantal mooie tracks op, die het ook weer goed zullen doen tijdens hun concerten. Er wordt goed gemusiceerd, nu ook eens wat langere nummers. Een album dat ik vaker zal beluisteren. Proficiat Blof, met 30 jaar!

Geweldig nieuw album van Bløf. Luister vooral eens naar Bitterzoet! Geweldig nummer.

Ik volg ze vanaf het begin vanwege mijn Zeeuwse roots. Ben ze minder gaan volgen vanwege andere muzieksmaak/interesses. Maar bij elk nieuw album toch wel een luisterbeurtje. Maar deze is weer ouderwets goed hoor. Bitterzoet is inderdaad een erg sterk nummer. Ik denk meestal aan jou en verlaat me nu nog niet ook.

En Fathead Pascal schrijft de meeste teksten niet.

Vlissingen, begin jaren negentig, Bløf wordt opgericht. Na een paar jaar optreden en een eigen stijl ontwikkelen, neemt het viertal het eerste album op, "NAAKT ONDER DE HEMEL". Nederlandstalige popmuziek, goed gespeeld, maar het grote succes bleef uit. Op het album staan twee klassiekers uit het oeuvre van de Zeeuwen, "AAN DE KUST" en "WAT ZOU JE DOEN". In 1997 verschijnt album #2, "HELDER". Nadat Radio2 de single "LIEFS UIT LONDEN", begin 1998, omarmd heeft en prominent laat horen, groeit het succes met de week. De twee albums die volgen zijn zeer succesvol, ze scoren hits en het succes lijkt oneindig. Maar niets is minder waar. Op 17 maart 2001 overlijdt drummer Chris Götte bij een motorongeluk en het leven van de band even stil. Na een periode van bezinning besluiten ze verder te gaan en neemt Norman Bonink de plaats in van de populaire Götte.

Het eerste album in de nieuwe en nog steeds actuele bezetting is het geweldige "BLAUWE RUIS", waarop de band het verlies muzikale woorden geeft. Sindsdien verschijnen regelmatig nieuwe albums, prachtige singles en weet het kwartet het succes te continueren. "POLAROID" is het dertiende album van zanger en gitarist Paskal Jakobsen, bassist Peter Slager, toetsenist Bas Kennis en de reeds genoemde drummer Bonink. Op dat dertiende album staan dertien nieuwe liedjes, bijna een uur muziek, het is puur Bløf en dat is, wat mij betreft, maar goed ook.

Opener is het vorig jaar al uitgebrachte “HORIZON”, dat tot nu toe hun laatste Top 40 hit is. Een typische Bløf rocker, pakkend ritme en melodie. “BITTERZOET” is de laatste single en heeft een modern middenstuk. Verder is het een lekkere uptempo track. “ROES” is een korte rocker, met prima gitaarwerk en prettig refrein. Het titelnummer begint orkestraal, is rustiger qua tempo dan de voorgaande nummers en heeft mooie arrangementen, één van de toppers van het album. Het kortste nummer van het album en misschien wel uit het complete oeuvre van Bløf is “DOE HET DAN”, een aardige rocker, maar niet meer dan dat. Het tempo gaat in “ONDERSTEBOVEN” weer naar beneden en de Zeeuwen trakteren je op een sfeervolle track, met mooie achtergrond vocalen en een indrukwekkende tekst. “We Zijn Alle Richting Kwijt, Ondersteboven Allebei”, de tekst past bij de sfeer van het nummer. Het langste nummer dat de band ooit opnam is het werkelijk geweldige “WONDEREN ZIJN WELKOM”. Schitterende melodie, het pakte mij meteen en is dat blijven doen. “Ik Weet Nog Goed Dat We Liedjes Van Bruce Springsteen Zongen”, een prachtige zin en in negen en een halve minuut komen alle kwaliteiten van de heren naar voren. De gitaarsolo van Jakobsen in dit nummer is schitterend, de korte tempowisselingen goed geplaatst, wat een geweldig nummer. “Wonderen Zijn Welkom, Herken Ze Als Ze Komen”, mooi gevonden.

De prachtige ballad “VERLAAT ME NU NOG NIET” is als single verschenen, maar heeft geen hit succes behaalt. Dat is vreemd, want ik vind dit één van de mooiste nummers van “POLAROID”. Jakobsen zingt het prachtig en met emotie en de melodielijn is schitterend. “DANS DANS DANS” is niet zoals je zou denken een dansbaar nummer, maar een midtempo track met indrukwekkend drumwerk van Bonink. In “IK DENK MEESTAL AAN JOU” blijft het tempo laag, Jakobsen zingt ook dit weer prachtig en de arrangementen zijn goed gevonden. “WIE IK OOK BEN” klokt bijna zes minuten, heeft een mooi refrein en is midtempo, “ER WORDT OP JE GEWACHT” is een echte ballad, klein gezongen, minimale instrumentale begeleiding met een licht afwijkend tussenstuk. Het slotstuk is “WIEL”, ruim zeven minuten en een imposant nummer. “Het Einde Is Geen Tijd, Maar Weer Een Steeds Opnieuw Uitgevonden Wiel”, je kunt er je eigen interpretatie aan geven, maar ik vind het een mooi gevonden zin, natuurlijk geschreven door tekstschrijver Peter Slager. In het nummer zit een rustig middenstuk, alvorens het met zang en een gitaarsolo naar het einde toe gaat.

Ik vind “POLAROID” een indrukwekkender album dan het voorgaande schijfje, “AAN”. Daarop stonden enkele samenwerkingen, die zijn hier niet op te vinden. De vier heren kunnen het ook alleen en dat hadden ze natuurlijk al lang en breed bewezen en met dit album voegen ze weer een prachtig document toe aan het steeds uitdijende oeuvre. Bløf is, net zoals Coldplay en U2 een band die gemengde reacties oproept, daar zal dit album niets aan veranderen. Stap je over die vooroordelen heen, krijg je gewoon een mooi album voorgeschoteld.