Savoy Brown Blues Band - Shake Down (1967)

Wat een fijn album is dit. Vandaag voor het eerst beluisterd via Spotify en gelijk op mijn wenslijstje gezet. Al heeft Bryce Portius dan niet de geschikte stem voor de blues (en komt hij eerlijk gezegd als zanger een beetje tekort), toch vind ik dit een overtuigend en energiek album.
Het bestaat hoofdzakelijk uit bluescovers, en al is het gewoon bluesrock (en geen blues natuurlijk) wat je hier hoort, voor mij blijft het na een paar maal luisteren fier overeind. Komt ook door het effectieve spel van gitarist Kim Simmonds. Prima album.

Deze eerste plaat van Savoy Brown is al gelijk een fijne.

Allemaal covers van Dixon (3 x), John Lee Hooker, BB King, Albert King, etc.

De sound is rauw maar ook weer niet té rauw. Het is wel duidelijk bluesrock, en ik hoor er niet vanaf dat het Brits is. Het gitaarspel van Kim Simmonds is met name erg goed. De enige plaat met de wat soulvolle zanger Brice Portius. Ik lees trouwens dat hier een tweede leadgitarist op meedoet: Martin Stone. Die zit er na deze plaat ook niet meer bij.

Ook een plaat waar zowel ik als heartofsoul blij van word. Nu de rest van Musicmeter nog.

Lekker Coveralbum.

Nou, ik word er ook wel blij van Mssr Renard, zij het in iets bescheidener mate. De zang is lekker soulvol, en er wordt wellustig gespeeld door de muzikanten. Amper eigen nummers (enkel The Doormouse Rides the Rails is een compositie van gitarist Martin Stone), maar als de selectie bestaat uit songs van o.a. Willie Dixon, Albert King, B.B. King, John lee Hooker en Howlin' Wolf hoor je mij geenszins klagen. Gewoon een fijne bluesrockplaat, dus!

3,5 sterren