Savoy Brown - Looking In (1970)

Dit album heb ik samen gekocht met Raw Sienna, waar beide albums na elkaar op 1 cd staan. Deze is een stuk meer straight forward rock dan zijn voorganger, waar meer blues en jazzy invloeden op terug te vinden zijn. Bijgevolg passen ze niet echt super bij elkaar om zomaar in elkaar over te vloeien. Apart beluisteren is dan ook de boodschap.

Ook hierop staan enkele absolute pareltjes, vooral het trio Poor Girl / Money Can't Save Your Soul / Sunday Night vormt een openingstrio van jewelste. Zeer energieke plaat en vraagt er gewoon om om de volumeknop verder open te draaien.

Zeer sterk album van Savoy Brown, hij is wat toegankelijker dan Raw Sienna, maar wel erg goed te luisteren en verveeld niet snel. Nummer 8 is echt een geweldig nummer met een heerlijk ritme.

Leuk album - geknipt om met de koptelefoon achterover te leunen en te genieten van de muziek

Deze plaat begint heerlijk ingetogen met het instrumentale Gypsy om daarna lekker rauw los te gaan met Poor Girl. Stevige, melodieuze bluesrock met een uitstekende productie.

Zanger Youlden zit er hier niet meer bij. In plaats daarvan horen we Lonesome Dave op zang en slaggitaar. Hij is minder bluesy dan Youlden, maar heeft wel een fijne classic rock-stem, zover dat bestaat.

De gitaarsolo's van Kim Simmonds zijn echt weer op te smullen. Songtechnisch is ook alles in orde. Hierna zou de band uit elkaar vallen en gaat Kim met zijn versie(s) van Savoy Brown verder, en de rest met Foghat (een band die ik ook nog moet ontdekken).

Sunday Night is het type jazz/blues-jam waarvoor ik altijd wel in de bui ben. Denk Santana, Allman Brothers, Wishbone Ash. Echt fantastisch.