Oumou Sangaré - Timbuktu (2022)

Zoals altijd vermengt de Malinese diva Oumou Sangaré de traditionele Wassoulou-muziek met blues, folk en rock. Met haar vorige succesalbum Mogoya wist ze zelfs populariteit bij jongeren te vergaren. Voor haar nieuwste album Timbuktu keert ze terug op het oude nest, World Circuit. Uiteraard wordt ze andermaal terzijde gestaan door Ngoni bespeler Mamadou Sidibé, met wie ze al sinds 1990 samenwerkt. Ook schreef hij weer mee aan de nodige composities.

Vanaf opener Wassulu Don wordt de luisteraar getrakteerd op een mix van zinderende, opwindende, hypnotiserende en soms ingetogen, wonderschone nummers. Naast de nodige toetseninstrumenten wordt ook op subtiele wijze gebruik gemaakt van slidegitaar en dobro, maar bijvoorbeeld ook van een fluit in het schitterende Degui N'Kelena.

Alhoewel Sangaré meestentijds buiten Mali verblijft, gaan de problemen in haar geboorteland (oa burgeroorlog en corruptie) haar na aan het hart. Ze speelt nog steeds een belangrijke voortrekkersrol in het zelfbewustwordingsproces van de Afrikaanse vrouw. Al deze thema’s bezorgen Sangaré tot op de dag van vandaag uitermate veel inspiratie.

Het tekstboekje is keurig verzorgd, naast de teksten wordt zowel in het Frans en in het Engels de strekking van de liedjes uitgelegd. Dat Timbuktu haar populariteit behoorlijk zal gaan vergroten is voor mij een zekerheidje. Gelukkig komt ze binnenkort naar de lage landen voor optredens, absolute aanrader voor liefhebbers van hypnotiserende en zinderende muziek.

Oumou Sangaré live :

14-06 BRUSSEL : AB
06-07 AMSTERDAM : Concertgebouw

Je maakt me weer nieuwsgierig Lura.

Anders heb je niets te doen als je terug van vakantie komt.

Een reis binnen Europa heeft ook z'n voordelen.....geen hifi, maar vaak goede wifi en een Bluetooth speakertje zorgen ervoor dat ik af en toe toch nog met muziek bezig ben. Maar dan wel "een versnelling lager" zal ik maar zeggen. Net als de rest van mijn leven de komende maanden.

Door het bericht van Lura, in combinatie met de mooie, kleurrijke hoes, de singles eens aangeslingerd. Klinkt erg goed, Fatoumata Diawara meets Tinariwen is mijn eerste indruk. Al kan dat ook komen doordat mijn referentiekader aangaande Afrikaanse muziek vrij klein is

Dit klinkt weer als vanouds, zoals haar eerste drie albums. Vooral de (semi)ballads vind ik onnavolgbaar en onovertroffen goed.

Zo! Die zag ik dus niet aankomen. Deze nieuwe van Oumou Sangaré is een daverende verrassing. Vanaf het openingsnummer is het meteen raak. Een voorbeeldig geproduceerd en gearrangeerd album, dat zomaar haar beste ooit zou kunnen zijn.

Ik ben na een eerste luisterbeurt ook enthousiast. Ik zie dat het album ook op vinyl te krijgen is. Kan zomaar de eerste aanschaf bij thuiskomst worden.

Toevallig vanochtend beluisterd. Ik denk dat ik dit haar beste album tot nu toe vind.

Deze Malinese diva maakt muziek en hoe, de tradionele muziek (Wassoulou dialect!) in combi met westerse Blues en minimale electronica, en dit gecombineerd met een dosis Africaans/ Malinese folk. En Dan die
Strot van Oumou, die uit duizenden Herkenbaar geluid weet te produceren, dan weetje dat het goed zit, alles wordt hier uit de kast gehaald, en dat voor een voorvechtster voor gelijke rechten voor vrouw en man.
Dit is Weer een mijlpaal voor haar als Entertaimer en zangeres.
En wat komt er dit jaar toch een goede berg muziek uit Mali, en als aanvoerster staat natuurlijk Oumou voorop op de barricade.